Znaczenie: nosiciel Chrystusa.
Z greckiego „Christophoros”, od „Christos” (Chrystus) i „phorein” (nieść), czyli „ten, który niesie Chrystusa”.
21 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Krzysztof.
Męczennik III wieku, pochodzący z Licji, w dzisiejszej Turcji. Według tradycji pełnił rolę przewoźnika przez niebezpieczną rzekę, niosąc podróżnych na swoich barkach. Pewnego dnia zniósł ciężar dziecka, które okazało się całym światem, co symbolizowało jego siłę i absolutne poświęcenie.
Co z tego zostaje: Można w tym dostrzec obraz kogoś, kto przyjmuje ciężar innych bez narzekania. To spokojna siła tego, kto dzięki swojej wytrwałości pozwala innym pokonywać najstraszniejsze przeszkody.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Nominis
Christophe obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii i w Brazylii 21 sierpnia.
Christophe wywodzi się z greckiego Christophoros, co oznacza „ten, który niesie Chrystusa”. Imię zawdzięcza wszystko świętemu Krzysztofowi, męczennikowi III wieku, którego legenda przedstawia jako olbrzyma niosącego Dzieciątko Jezus na swoich ramionach podczas przekraczania rzeki. Stając się patronem podróżnych, marynarzy, a później kierowców, był jednym z najpopularniejszych świętych w średniowieczu.
We Francji imię to przeżywa eksplozję popularności w latach 60. i 70. XX wieku, napędzane przez pokolenie baby boomers: Christophe jest wtedy wszędzie na przerwach w szkołach. Ewokuje ono pokolenie dynamiczne i sympatyczne, a wciąż zachowuje piękną witalność.
Jego znani nosiciele obejmują szerokie spektrum: odkrywca Krzysztof Kolumb, piosenkarz Christophe i jego niezapomniane „Aline”, aktor Christophe Lambert lub reżyser Christopher Nolan. Należy odnotować: francuskie święto przypada na 21 sierpnia, podczas gdy tradycyjny kalendarz rzymski uczcił świętego Krzysztofa 25 lipca, przed jego rewizją w 1969 roku.
Christophe to postawny gość, który porywa wszystkich – etymologicznie zresztą „niesie”: od greckiego Christophoros, „ten, który niesie Chrystusa”, z legendą o olbrzymie, który pomógł Dzieciątku Jezus przekroczyć rzekę. To imię o solidnych ramionach, stworzone do ruchu. Profil to potwierdza: energia i zapał na czele, ładna wszechstronność, w której wszystko jest dobrze wyważone – humor, ambicja, lojalność, szczera niezależność. Christophe nie jest z tych, co siedzą w miejscu.
Patron podróżników, marynarzy i kierowców (jego medalik przez długi czas czuwał nad deskami rozdzielczymi), ciągnie za sobą duszę odkrywcy, która idealnie pasuje do jego najsławniejszego imiennika, Krzysztofa Kolumba. Dodaj do tego unoszącą się melancholię piosenkarza Christophe’a i jego „Aline”, zapał Christophe’a Lamberta w Highlanderze lub obsesyjną precyzję Christophera Nolana: imię oscyluje między wędrowcem a marzycielem, między akcją a wizją.
Gwiazdorskie imię lat 60. i 70. we Francji, Christophe brzmi jak całe pokolenie sympatycznych, wysportowanych kumpli-majsterkowiczów, z tym małym dodatkiem spokojnej pewności siebie. Typowy Christophe potrafi prowadzić zespół, nie grając szefa, opowiedzieć dobry żart bez wysiłku i zniknąć na trzy dni w górach, nie informując nikogo – znowu ta niezależność. Jego wrażliwość, bardziej dyskretna, chowa się za akcją: raczej pokazuje, niż mówi. Wiarygodny, ale nie przyklejony, ambitny, ale nie rekin, Christophe pozostaje tym uspokajającym towarzyszem drogi, którego miło mieć na pokładzie. Chris, żeby szybciej.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Christophe, ta dusza nosząca, nie szuka łowów, lecz zakotwiczenia. W intymności jest tym cichym filarem, skałą, o którą namiętność może się rozbić, nie pękając. Jego uwodzicielska siła tkwi w obecności: spojrzenie obciążone obietnicami, dłoń, która nigdy nie puszcza. Nie goni za cieniami; przyciąga tych, którzy szukają sanktuarium. To, co go pobudza, to głębia, ta duchowa więź, która przemienia akt cielesny w rytuał sakralny, w którym drugi staje się świątynią, którą przysiągł chronić. Z drugiej strony, powierzchowność go odpycha. Szybko nudzą go gry pozorów, kruche maski i lekkie wymiany. Dla Christophe’a kochać znaczy nieść. To ofiarowanie swoich ramion, by drugi mógł lecieć, w zamian za absolutne zaufanie. Chce być portem, nie burzą. Szukajcie substancji, niezmiennej lojalności i tego ciepła ludzkiego, które ogrzewa najzimniejsze noce. Nie jest stworzony do efemerycznych przygód, lecz do historii, które wyryją swój ślad w kościach, trwałych i intensywnych jak kamień.
Z greckiego Christophoros, „ten, który niesie Chrystusa”, w odniesieniu do świętego Krzysztofa, który miał nieść Dzieciątko Jezus.
Dzień imienin Christophe przypada 21 sierpnia, ku czci świętego Krzysztofa. Był to chrześcijański męczennik z III wieku z Licji.
Podróżnych, marynarzy i kierowców – stąd słynne medale św. Krzysztofa.
Znacznie mniej niż w swoim szczytowym okresie w latach 60. i 70., ale wciąż pozostaje dobrze rozpoznawalnym klasykiem.
Chris, Christo, Toto lub Cricri.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.