Znaczenie: pochodząca od gens Caecilia (może od łacińskiego caecus, „ślepy”).
Célia wywodzi się od rzymskiego nazwiska rodowego Caecilia, z którego pochodzi również imię Cécile, tradycyjnie łączone z łacińskim słowem caecus („ślepy”).
22 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Cecylia Rzymska.
Rzymianka z III wieku, wywodząca się z wielkiego rodu patrycjuszowskiego. Podzieliła się swoim bogactwem z najbardziej potrzebującymi i przekazała rodzinną działkę pod stworzenie świętego cmentarza, katakumb św. Kaliksta. Jej odmowa wyrzeczenia się swoich przekonań, za cenę własnego życia, uczyniła ją symbolem absolutnej wierności.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że hojność nie oczekuje zwrotu, a uczciwość czasem ma swoją cenę. Jej pamięć przypomina nam, że można pozostać na nogach, wiernym swoim zasadom, nawet w obliczu najcięższych przeciwności.
Célia obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 22 listopada; w Hiszpanii 21 października; w Polsce 27 lipca.
Célia to imię o łacińskim pochodzeniu, wywodzące się od gens Caecilia, tej samej sławnej rzymskiej rodziny, która dała imię Cécile. Dlatego łączy się je ze świętą Cécile z Rzymu, męczennicą pierwszych stuleci i patronką muzyków, obchodzoną 22 listopada – choć francuski kalendarz przypisuje jej również lokalne święto 21 października (Céline).
Delikatne i jasne, Célia ma elegancję łacińskich imion kończących się na -a, z melodią, która oczarowała daleko poza Włochami i Francją. Spotykamy je u Szekspira (Celia w „Jak wam się podoba”) oraz na scenach salsy z niezwykłą Celią Cruz.
We Francji Célia cieszy się dużym powodzeniem od lat 90. Dziś postrzegane jest jako świeże, kobiece i słoneczne – subtelne imię, które przywodzi na myśl wdzięk, muzykalność i zaraźliwą wesołość.
Célia niesie w swoim imieniu światło. Jej śpiewne brzmienie — dalekie echo świętej Cecylii, patronki muzyków — zapowiada temperament słonecznej artystki, a odcisk to potwierdza: fantazja i wrażliwość błyszczą na szczycie, idąc ramię w ramię z piękną energią. Célia należy do tych, którzy zauważają kolor, melodię, emocję tam, gdzie inni przechodzą bez patrzenia; przeżywa rzeczy intensywnie i chętnie się nimi dzieli.
Ten numerologiczny numer 3, cyfra ekspresji i kreatywności, idealnie pasuje do jej wyglądu. Wyobrażamy sobie Célię gadatliwą i wesołą, obdarzoną żywym humorem, zdolną do rozbawienia całego stołu, jak i do przytulenia się do długiej poufnej rozmowy. Jej naturalna dyplomacja i ciepło czynią z niej cenną przyjaciółkę — łączy, pojednuje, tworzy atmosferę, nigdy nie przytłaczając nikogo. Pod wesołością jej silna wrażliwość czyni ją również podatną na atmosfery: wyczuwa napięcia, pozwala się dotknąć i czasem potrzebuje, by ją uspokoić.
Jej łacińskie dziedzictwo nadaje jej subtelność i elegancję bez ozdobników; aura jej imienniczek — ekscentryczna Celia Cruz, wojowniczka Célia Šašić — kreśli kobietę, która łączy łagodność i charakter, grację i upór. Bo pod spodem tego, co iskrzy, Célii nie brakuje ani woli, ani ambicji: gdy jakiś projekt ją pasjonuje, oddaje się mu całym sercem.
Pokoleniowo Célia brzmi świeżo i ponadczasowo — dość staro przez swoje korzenie, by mieć głębię, dość nowocześnie dzięki swojej modzie, by pozostać lekką i aktualną. W skrócie, Célia jest artystycznym światłem: ciepła, wyrazista, trochę marzycielska, z tych, które nadają kolor życiu innych. Po prostu piękna obecność.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Célia, córka rodu Caeciliów, nosi w sobie uwodzicielską siłę o rzadkiej intensywności, niemal mistyczną. Jej imię, które szeptem przywołuje „ślepotę”, nie jest słabością, lecz wyborem duszy: nie dąży do patrzenia, pragnie czuć. W miłości Célia jest eksploratorką cienia, przyciągana przez milczenie naładowane elektrycznością i spojrzenia, które mówią więcej niż słowa. Uwodzi szczerą emocjonalną nagością, porzucając powierzchowne gry, by zanurzyć się w otchłanie intymności. Co ją nudzi? Surowe światło banalności, przejrzystość pozbawiona tajemnicy. Potrzebuje, by pragnienie ją oślepiło, by zgubić się w drugim człowieku, by lepiej odnaleźć siebie. Jej namiętność jest starą świątynią, zbudowaną z faktury, skóry i tego łacińskiego wdzięku, który odrzuca chłód rozumu. Aby ją podbić, trzeba odważyć się na oślepienie, dać jej świat, w którym zmysły biorą górę nad wzrokiem, tam gdzie miłość nie jest widziana, lecz przeżywana w jej najczystszej cielesności.
Łacińskie: Célia wywodzi się od rzymskiego nazwiska rodowego Caecilia, tej samej rodziny, która dała imię Cécile.
22 listopada ze świętą Cecylią, patronką muzyków; francuski kalendarz wspomina również o lokalnym święcie 21 października.
Imię odnosi się do gens Caecilia, tradycyjnie kojarzonego z łacińskim słowem caecus („ślepy”); przypisuje mu się również, w charakterze gry słów, pokrewieństwo z „niebem”.
Współdzielą ten sam łaciński rdzeń Caecilia; Célia jest jego krótszą i bardziej nowoczesną formą.
Célia jest starożytna ze względu na swoje korzenie, ale jej moda we Francji jest niedawna: rośnie głównie od lat 90. i 2000.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.