Znaczenie: Syn prawej ręki.
Z hebrajskiego Binyamin, „ben” (syn) i „yamin” (prawa ręka), co oznacza „syn prawej ręki”, czyli syn uprzywilejowany lub bogaty.
31 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Beniamin z Persji.
Diakon w Imperium Sasanidów na początku V wieku. Przed królem Yazdegerdem I odmówił wyrzeczenia się swojej wiary i ukłonu przed ogniem, wybierając śmierć zamiast ugięcia się. Jego odmowa zapisała się w pamięci dzięki absolutnej stałości.
Co z tego zostaje: Można zdecydować się na to, by nie ustąpić, nawet gdy presja jest ogromna. To rzadki sposób, by pozostać sobą, który pokazuje, że godność nie ma ceny.
Źródło: Nominis
Benjamin obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 31 marca.
Benjamin nosi jedną z najczulszych historii o pochodzeniu z Biblii. Jako ostatni syn Jakuba został nazwany Binyamin, „syn prawicy” — miejsce przywileju i błogosławieństwa — po tym, jak jego umierająca matka, Rachel, najpierw nazwała go Ben-Oni, „synem mojego bólu”. Z tego poruszającego początku imię zaczęło oznaczać najmłodsze i ulubione dziecko, a „benjamin” weszło nawet do języka francuskiego jako rzeczownik oznaczający ostatnie dziecko w rodzinie.
Imię rozkwitło wśród purytanów i nigdy nie zniknęło naprawdę z anglojęzycznej sceny, ale doznało ogromnego nowoczesnego odrodzenia, wygodnie osadzając się wśród najczęściej nadawanych imion męskich ostatnich dekad. Łączy biblijną powagę z nowoczesnym, łatwym i przyjaznym brzmieniem.
Dziś Benjamin wydaje się bystry, figlarny i uroczy — imię o uroku pilnego ucznia (któremu sprzyja ujmujący geniusz Benjamina Franklina) i wyposażone w zestaw sympatycznych zdrobnień, od Ben po Benji. Czyta się zarówno klasycznie, jak i aktualnie, wystarczająco godnie na salę zarządu i wystarczająco ciepło na dziecięcy pokój, co dokładnie wyjaśnia, dlaczego pozostaje faworytem rodziców z pokolenia na pokolenie.
Benjamin to ten, który sprawia, że rozmowa w grupie staje się warta przeczytania. Humor i wyobraźnia królują na szczycie jego profilu: jest bystry, zabawny i nieskończenie pomysłowy — to przyjaciel z idealną ripostą, zaskakującym pomysłem i planem, którego nikt inny by nie wymyślił. W tym imieniu jest coś wiecznego beniamina (francuski używa dosłownie słowa „benjamin” na określenie ostatniego dziecka w rodzinie), i widać to po nich: Benjamini zachowują pewną jasną, dziecięcą ciekawość, niezależnie od wieku.
Jego energia jest wysoka, a potrzeba odrobiny blasku jest bardzo realna — Benjamin naprawdę ceni sobie publiczność i potrafi opanować salę, w przyjaznym i autoironicznym stylu Ben Stillera, a nie w nachalnym. Nie oznacza to jednak, że brakuje mu głębi. Pod powierzchnią sprytu kryje się ciepła lojalność oraz wystarczająca ambicja, by pomyślnie realizować pomysłowe projekty, które podejmuje. Pomyślcie o Benjaminie Franklinie: umyśle, który krąży między kilkunastoma fascynacjami, ale po drodze wymyśla mimo wszystko piorunochron.
Tam, gdzie Benjamin chwieje się, to w kwestii stabilności — jego ustawienia są średnie, a bywa nieco rozproszony, goniąc za kolejną ciekawą rzeczą, zanim skończy poprzednią. Rutyna go nudzi i potrafi w jednej chwili odwrócić plan do góry nogami. Jego wrażliwość jest tam również obecna, choć dyskretna; klaun klasy często czuje więcej, niż pokazuje. Ale to właśnie ten miks stanowi cały jego urok: Benjamin to towarzystwo pełne blasku, hojne w śmiech i wystarczająco nieprzewidywalne, by wszystkich lekko zachwycić. Podaj mu białą kartkę, a wypełni ją czymś, czego się nie spodziewałeś.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Benjamin nosi w sobie ciężki wdzięk ulubionego syna, urodzony czar, który rozbraja bez wysiłku. W miłości nie goni za uczuciem; przyciąga je dzięki tej aurze naturalnego szczęścia, tej „prawej ręce”, która wydaje się zawsze wyciągnięta ku obfitości. Jego uwodzicielskość jest łagodna, niemal zbyt łatwa, oparta na spokojnej pewności siebie, która czyni z podziwiających go kobiet jego dobrowolne ofiary. Szuka porozumienia, ciepła domowego ogniska, ale także doskonałości. Rozkwita z partnerką, która ceni jego sukcesy, tą, która daje mu wdzięczny wzrok, lustro jego samooceny. Jednak uważajcie na nudę. Ten syn prawej ręki nienawidzi sentymentalnej przeciętności. Zbyt ciężka rutyna lub zbyt zależna partnerka szybko go męczą, popychając go do wycofania się w jego złotą twierdzę. Chce równej sobie partnerki, kochanki, która dzieli jego wizję sukcesu, ponieważ dla niego kochać to także budować imperium we dwoje, luksusowe i solidne.
Pochodzi z hebrajskiego Binyamin, co oznacza „syn prawej ręki”, co przywołuje na myśl syna uprzywilejowanego lub bogatego.
Dzień imienin Benjamina przypada 31 marca, ku czci świętego Benjamina z Persji. Był to perski męczennik z V wieku, diakon i wyznawca wiary.
Ponieważ biblijny Benjamin był najmłodszym synem Jakuba, słowo to zaczęło oznaczać ostatnie dziecko w rodzinie.
Bardzo — od około dwudziestu lat znajduje się w gronie wiodących imion męskich w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.
Ben, Benny, Benji i Benje są powszechnie używane i brzmią czule.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.