Znaczenie: ten, kto rośnie, kto się rozwija.
Auxence wywodzi się z greckiego „Auxentios”, pochodzącego od czasownika „auxanô” (rosnąć, przyrastać), stąd idea wzrostu i pomyślności.
14 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Aukencjusz z Bitynii.
Oficer straży cesarskiej perskiego pochodzenia, który w V wieku stał się eremitą-asketą w okolicach Chalkedony. Porzucił blaski dworu, by wycofać się w ciszę pustyni, gdzie prowadził życie w surowości i modlitwie aż do śmierci.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by porzucić wydeptane ścieżki i szukać głębszego sensu swojego istnienia. Ten odrzucenie komfortu materialnego świadczy o rzadkiej wewnętrznej wolności i zdolności do ponownego kształtowania siebie.
Źródło: Wikipédia
Auxence obchodzi imieniny we Francji 14 lutego.
Auxence to rzadkie i szlachetne imię, wywodzące się wprost z greckiego „Auxentios”, utworzonego od czasownika „auxanô”, oznaczającego „rosnąć, przybywać”. Wnosi więc w sobie myśl o wzroście, rozkwicie i pomyślności. Jego patron, święty Auxence z Bitynii, był w V wieku oficerem straży cesarskiej w Konstantynopolu, który został eremitą i słynnym ascetą; jego wspomnienie obchodzi się 14 lutego.
Bliskie brzmieniem Maxence lub Constance, Auxence posiada staroświecki i arystokratyczny urok, który dziś zachwyca miłośników dawnych imion wyjętych z archiwów. Długo zapomniane, ponownie pojawia się w fali retro-chic imion, jednocześnie solidnych i wyrafinowanych.
Postrzegane jako eleganckie, oryginalne i naznaczone piękną głębią historyczną, Auxence łączy szlachetność greckiego korzenia, aurę świętego eremity i łagodność końcówki -ence. Imię o charakterze dla tych, którzy kochają imiona z historią.
Auxence niesie w swoim imieniu obietnicę wzrostu, i właśnie tak przechodzi przez życie: rozwijając się, wznosząc się, cierpliwie budując to, co przetrwa. W nim jest spokojna ambicja, pozbawiona pośpiechu, charakterystyczna dla temperamentów, które wiedzą, że piękne rzeczy wymagają czasu. Wydaje się solidny, zakorzeniony, zdolny do celowania wysoko, nigdy nie pomijając etapów.
Za arystokratyczną rzadkością jego imienia kryje się charakter o głębokich fundamentach. Auxence nie jest z tych, którzy podążają za tłumem: pielęgnuje dyskretną elegancję, gust do tego, co ma wartość i historię, pewną formę wewnętrznej szlachetności symbolicznie odziedziczonej po jego patronie, pustelniku świętym Auxence. Podobnie jak on, ma w sobie część kontemplacyjną, potrzebę odosobnienia i ciszy, by myśleć, odnajdywać równowagę, zyskiwać perspektywę.
Ta głębia nie czyni go zimnym, przeciwnie. Auxence jest lojalny, wiarygodny, z tych, którzy dotrzymują swoich zobowiązań za wszelką cenę. Można mu powierzyć sekret, misję, przyjaźń: nie zdradzi. Jego stałość uspokaja, jego dojrzałość często imponuje, zwłaszcza u kogoś, kto nie szuka blasku reflektorów.
Obdarzony refleksyjnym umysłem i prawdziwym poczuciem odpowiedzialności, Auxence lubi rozumieć przed działaniem i rozwijać się dzięki pracy, a nie szczęściu. Może wydawać się zamknięty na pierwszy rzut oka, ale kto poświęci czas, by go poznać, odkrywa towarzysza o wielkim bogactwie, pełnego subtelnego humoru i solidnych przekonań. Ambitny bez okrucieństwa, kulturalny bez arogancji, wierny i spokojny, Auxence jest z tych rzadkich imion, które niosą w sobie smak wzrostu — i podnoszenia tych, którzy go otaczają.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Auxence, ta dusza napędzana siłą wznoszącą się ku górze auxanô, nie poprzestaje na miłości: sprawia, że coś kiełkuje. Jego uwodzicielstwo nie jest pułapką, lecz zaproszeniem do wzrostu, zmysłowym i spokojnym. Urzeka swoją płodną stabilnością, oferując obecność, która pozwala drugiej osobie rozkwitać bez lęku. Intymność z nim to ukryty ogród, w którym zmysły budzą się powoli, jak sok wiosną. Nie szuka on przemijającej namiętności, lecz pomyślności więzi, tej, która z czasem twardnieje jak kora. Co go męczy? Stagnacja. Bezsensowna rutyna, relacje, które tylko trwają, nie rosnąc, intelektualna pustka, która uniemożliwia jakiekolwiek wzniesienie. Potrzebuje partnera, który będzie również żyzną glebą, zdolnego odpowiedzieć na jego potrzebę wewnętrznego ruchu. Dla Auxence kochać to wspólnie budować stały wzrost, w którym każdy pocałunek jest korzeniem, a każde spojrzenie – kwiatem. Oferuje on mocną czułość, tę, która nie ugina się pod ciężarem czasu, lecz rzeźbi go w piękno.
Auxence wywodzi się z greckiego „Auxentios”, pochodzącego od „auxanô”, oznaczającego „rosnąć”.
Oznacza „tego, kto rośnie, kto się rozwija”, co jest pięknym wyobrażeniem rozkwitu.
14 lutego, dzień świętego Auxence z Bitynii, pustelnika V wieku.
Oficer straży cesarskiej w Konstantynopolu, który stał się eremitą i zyskał sławę jako asceta w okolicach Chalcedonu, zmarł około 470 roku.
Nie, to bardzo rzadkie imię, które dziś cieszy się popularnością w modzie na odnajdywane stare imiona.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.