Znaczenie: z rodu Antoniusa; według etymologii ludowej „nieoceniony”.
Anthonin jest wariantem Antonina, zdrobniałej formy rzymskiego nazwiska rodowego Antonius; litera h pochodzi z erudycyjnego, lecz błędnego skojarzenia z greckim słowem anthos „kwiat”.
2 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Antonin z Florencji.
Arcybiskup Florencji w XV wieku, we Włoszech. Poświęcił swoje życie nauczaniu i konkretnej miłosierdziu, broniąc najsłabszych przed potężnymi ludźmi swojego czasu. Jego działalność trwale wpłynęła na życie społeczne i moralne miasta.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by oddać swój intelekt i pozycję do dyspozycji tych, którzy nie mają głosu. To dowód na to, że wpływ służy nie tylko do wzbogacania się, ale do ochrony.
Źródło: Nominis
Anthonin obchodzi imieniny we Francji 2 maja.
Anthonin to ozdobiony literą h wariant klasycznego imienia Antonin, który sam jest zdrobniałym imieniem od wielkiego rzymskiego nazwiska rodowego Antonius. Ta litera h nie jest pierwotna: pochodzi z erudycyjnego — i błędnego — skojarzenia z greckim słowem anthos, „kwiat”, które urzekło pięknym obrazem. Prawdziwe źródło jest jednak łacińskie i odnosi się do prestiżowej rodziny starożytnego Rzymu, rodziny cesarzy Antoninów.
We Francji imię to czerpie popularność od świętego Antonina z Florencji, dominikanina i arcybiskupa z XV wieku, uczciwego reformatora przezwanego „Antoninem rad”, którego wspomina się 2 maja. Przez długi czas w XX wieku przyćmiony przez imię Antoine, Antonin odnotował zauważalny powrót w latach 90., napędzany modą na odświeżone imiona historyczne.
Dziś Anthonin brzmi jednocześnie retro i elegancko: ma powagę starożytnego Rzymu i świeżość nietypowego imienia. Pisownia z literą h dodaje mu osobistej sygnatury, odrobinę literackiej, która podoba się rodzicom poszukującym klasycznego imienia, które nie przypomina żadnego innego.
Anthonin to urok klasycznego imienia, które postanowiło nie wpasowywać się całkowicie w szereg. Pod pozorem rzymskiego imienia – odziedziczonego po cesarzach Antoninach i starej rodzinie Antonia – kryje się dyskretny podpis, to zbędne h, które marzyło o kwiatach (anthos po grecku). Cały charakter jest w pewnym sensie tu obecny: powaga, porządek, ale odrobina fantazji, która nie pozwala go traktować jako sztywnego notabla.
Chętnie przypisuje mu się spokojny intelekt, smak dla idei i słów – nic dziwnego, gdy weźmie się pod uwagę jego słynnych imienników, od kompozytora Dvořáka, przez poetę Artauda, aż po wielkiego szefa Carême. Anthonin lubi rozumieć przed działaniem, buduje na solidnych fundamentach i nie przepada za przypadkową improwizacją. Posiada tę uspokajającą stabilność ludzi, którzy wiedzą, skąd pochodzą.
Ale uwaga na stereotypy: za klasycznym wizerunkiem kryje się niepoprawny ciekawski, zdolny do subtelnego humoru i dużej energii, gdy jakiś temat go pasjonuje. Lojalny w przyjaźni, wierny w miłości, starannie wybiera swoje kręgi towarzyskie i angażuje się w nie na poważnie. Patronat świętego Antonina z Florencji, tego uczciwego i hojnego reformatora, pasuje mu zresztą jak ulał: Anthonin nie znosi niesprawiedliwości i często stawia sobie za punkt honoru, by pozostać prostolinijnym.
Pokolenie lat 90. i 2000., wciela w sobie ten powrót do dawnych imion wybieranych z gustem: ani nachalnych, ani banalnych. Można go wyobrazić sobie raczej dyskretnego na imprezie, ale zdolnego do prowadzenia fascynującej rozmowy do rana. Klasyk na nowo wymyślony – taki typ, który wybierze dobre wino, albo dobre piwo rzemieślnicze, zamiast najdroższego.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Anthonin posiada w sobie płomień o łacińskim, antycznym i intensywnym charakterze. Jego uwodzicielstwo nie jest tym szalonych płomieni, lecz raczej ognia w kominku: stałego, otulającego, nieodpartego. Pociąga go surowa autentyczność, ucieka od zbyt ciężkich masek; dusza zbyt złożona lub historia zbyt obciążająca szybko go męczy. Szuka natychmiastowego, cielesnego połączenia, wymiany spojrzeń, która mówi wszystko bez słów. Z natury zmysłowy, ceni dotykową czułość, ciepło ciała, które odpowiada jego ciału bez żadnego skrępowania. Nie lubi niepewności: dla niego miłość to pewność, którą należy zdobyć. Jeśli ktoś gra w dystans, znika on z zimną elegancją. Chce być jedynym, centralnym, tym, który naprawdę się liczy. Relacja z nim to całkowite zanurzenie, w którym nie ukrywa się już niczego, w którym jest się po prostu, błyszcząco, sobą, w cieple namiętności, która nigdy naprawdę nie gaśnie.
To wariant Antonina, wywodzący się od rzymskiego nazwiska rodowego Antonius.
Litera „h” pochodzi z erudycyjnego zbliżenia z greckim „anthos” oznaczającym „kwiat”, jednak jest etymologicznie nieuzasadniona.
„Z rodu Antoniusa”; ludowa tradycja widzi w nim znaczenie „nieoceniony, ten, który stawia czoła”.
Anthonin obchodzi imieniny 2 maja, w dniu świętego Antonina z Florencji. Był on bratem kaznodzieją i arcybiskupem Florencji.
Bardzo starożytne (Rzym antyczny), od lat 90. XX wieku wróciło do mody we Francji.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.