Znaczenie: kwitnący, w kwiecie.
Z greckiego Anthimos (Ἄνθιμος), pochodzącego od „anthos” (ἄνθος, kwiat), oznaczającego „kwitnący” lub „okryty kwiatami”.
27 kwietnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Antoni z Nikomedii.
Biskup Nikomedii na początku IV wieku, w dzisiejszej Turcji. Stawił opór cesarzowi Dioklesjanowi, aby chronić swoją wspólnotę, odmawiając wyrzeczenia się swoich przekonań. Jego odwaga była tak wielka, że przekonał żołnierzy, którzy przybyli, by go aresztować, do przyłączenia się do jego sprawy, zanim został ścięty.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by pozostać wiernym swoim zasadom w obliczu presji władzy, nawet jeśli trzeba za to zapłacić cenę. Ta absolutna uczciwość, która siłą samego przykładu zmienia wroga w sojusznika, pozostaje lekcją ludzkiego przywództwa.
Źródło: Wikidata
Anthime obchodzi imieniny we Francji 27 kwietnia.
Anthime to imię starożytne i rzadkie, wprost wywodzące się z greckiego „anthos”, kwiat — tego samego rdzenia, który spotykamy w słowie „antologia” (dosłownie, bukiet wybranych tekstów). Ewokuje więc rozkwit, kwitnienie, piękno, które się rozwija. Jego najbardziej znany nosiciel to święty Anthime z Nikomedii, biskup-męczennik z początku IV wieku za czasów Dioklecjana, którego wspomnienie obchodzone jest 27 kwietnia.
We Francji Anthime należy do kategorii imion przestarzałych i uroczych, które spotyka się głównie w literaturze — André Gide uczynił z niego imię postaci w powieści Lochy Watykanu — lub w rejestrach stanu cywilnego XIX wieku. To imię dziadka, z tych, które czasem wracają do mody z powodu gustu do stylu vintage i autentyczności.
Dziś Anthime przyciąga miłośników imion rzadkich, patynowanych, o silnej osobowości. Łączy miękkie i dystyngowane brzmienie z poetyckim znaczeniem i historyczną głębią. Imię dla rodziców poszukujących oryginalności zakorzenionej w tradycji.
Anthime ma urok rzadkich i starożytnych rzeczy. Imię kwiatowe z etymologicznego punktu widzenia – „anthos”, kwiat – przywodzi na myśl dyskretny rozkwit, piękno, które woli ukryte ogrody od wystawionych na widok publiczny parterów. Łatwo wyobrazić sobie temperament wyrafinowany, kulturalny, nieco idący pod prąd, który z elegancją przyjmuje swoją wyjątkowość.
Liczba 7, która mu towarzyszy, potwierdza ten kontemplacyjny kierunek. Anthime jest człowiekiem umysłu, miłośnikiem idei, książek i rozmów, które prowadzą w głąb. Nie boi się ciszy ani samotności, które zamienia w warsztat dla swojego bogatego życia wewnętrznego. Ta głębia może sprawiać, że wydaje się zamknięty, a nawet tajemniczy; w rzeczywistości oszczędza słowa, by lepiej je dobierać.
Od swojego świętego patrona, biskupa z Nikomedii, który stawił czoła prześladowaniom bez ustępstw, Anthime odziedziczył nieoczekiwaną siłę moralną. Pod łagodnością kryje się solidny kręgosłup: broni swoich przekonań ze spokojnym uporem i okazuje bezwarunkową lojalność wobec nielicznych wybranych z jego kręgu.
Jego fantazja, jak najbardziej realna, jest subtelna: humor bez śladu uśmiechu, zamiłowanie do rzadkich odniesień, przyjemność zaskakiwania nieoczekiwaną erudycją. Anthime wcale nie musi być w centrum uwagi; wystarczy, że zostanie zrozumiany przez kilku ludzi. Niezależny, wierny samemu sobie, idzie swoim tempem, obojętny na mody. W skrócie: dyskretny, ale wytrwały kwiat, który zasługuje na to, by zerwali go ci, którzy potrafią patrzeć poza pozory.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Anthime nie podrywa, on sprawia, że druga osoba rozkwita. Jego podejście do intymności jest podejściem zapalonego ogrodnika: cierpliwe, precyzyjne, obsesyjnie skupione na kruchym pięknie emocji. Dla niego uwiedzenie oznacza stworzenie przestrzeni, w której druga osoba może się w pełni rozwinąć, bez pośpiechu. Nieodwracalnie przyciągają go dusze, które emanują witalnością, naturalną gracją i pewnym wewnętrznym blaskiem. Sztuczność natychmiast go męczy; ucieka od gier z kłamstwami i zbyt ciężkich masek. Z kolei autentyczna partnerka, która odważy się odsłonić swoje wewnętrzne płatki, go uwodzi. Lubi dotykać, czuć i smakować złożoność drugiej osoby tak, jak degustuje się rzadki zapach. Dla Anthime miłość jest stałym kwitnieniem. Szuka synchronizacji zmysłów, tej alchemii, w której pasja nie pali, lecz oświetla. Chce, aby każde spotkanie było wiosną, łagodnym i nieuchronnym odrodzeniem.
Z greckiego „anthos” (kwiat), oznacza „kwitnący” lub „w kwiecie”.
27 kwietnia, na cześć świętego Anthime z Nikomedii.
Biskup z Nikomedii, ścięty około 303 roku podczas prześladowań za czasów Dioklecjana.
Nie, to rzadkie i starożytne imię, dziś poszukiwane ze względu na swój vintage urok.
Tak, oba dzielą grecki rdzeń „anthos”, kwiat.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.