Znaczenie: Ukochana.
Amy wywodzi się ze starofrancuskiego Amée („ukochana”), imiesłowu przymiotnikowego czasownika „amer” (kochać), który z kolei pochodzi od łacińskiego amata.
20 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Elżbieta z Asyżu.
Włoska szlachcianka z XIII wieku, bratanica Klary z Asyżu. Po życiu towarzyskim dołącza do swojej ciotki w klasztorze Świętego Damiana, by tam żyć w ascezie i ciszy.
Co z tego zostaje: Można wybrać zmianę kursu i odrzucić pozory, by szukać tego, co najważniejsze. Ta odważna skromność pozostaje wzorem wewnętrznej jasności.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Nominis
Amy obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 20 lutego.
Amy to miłość w czystej postaci. Imię wywodzi się ze starofrancuskiego Amée, „ukochana”, imiesłowu przymiotnikowego czasownika kochać, który ostatecznie sięga do łacińskiego amata. Nadaje mu to jeden z najdelikatniejszych i najczystszych znaczeń – dosłownie oznacza osobę ukochaną.
Przyprowadzone do Anglii po podboju normandzkiego, imię Amy doświadczyło w ciągu wieków wahania mody. Zyskało na popularności w epoce wiktoriańskiej dzięki powieści Louisy May Alcott „Cztery siostry March”, w której najmłodsza z sióstr, artystka Amy, nosi właśnie to imię; a w świecie anglojęzycznym stało się naprawdę popularne w latach 70., 80. i 90. XX wieku.
Wynik: imię ciepłe, dostępne i delikatnie ponadczasowe – bez pretensji, w najlepszym znaczeniu tego słowa. Krótkie, czułe i od razu przyjazne, Amy nie narzuca żadnego stylu; brzmi jak ktoś dobry. Jego sama prostota jest jego siłą: to imię dziewczyny z sąsiedztwa, czułe i łatwe do pokochania, dokładnie tak, jak obiecuje jego znaczenie.
Amy to miłość w formie imienia, i pasuje do niej jak ulał. Amy idzie przez życie z sercem na wierzchu – ciepła, oddana i dyskretnie nieugięta, jest tą przyjaciółką, której lojalność nigdy nie chwieje się, tą, która pamięta, co Cię trapiło w zeszłym tygodniu, i pyta o nowości, choć nikt jej o to nie prosi. Jeśli jej oddanie jest ogromne, to nie bez powodu: gdy Amy Cię pokocha, to na zawsze, bezwarunkowo.
Głęboko empatyczna, słucha emocji każdego, czasem zwraca większą uwagę na potrzeby innych niż na własne. Ta wrażliwość czyni ją wspaniałą spowiedniczką i naturalną pogromczynią konfliktów; jej odruchem w każdej kłótni jest łagodzenie, szukanie słusznego słowa i oszczędzanie cierpienia tym, których kocha. Dyplomatyczna i łagodna, woli się ugiąć, niż zerwać relację.
W Amy nie ma żadnej chciwości. Jej ambicja pozostaje skromna – nie z braku talentu, ale ponieważ podbijanie świata po prostu nie jest tym, co ją napędza; mierzy sukces relacjami bliskimi i spokojnym życiem, a nie trofeami. Dobrze czuje się w cieniu, będąc stabilną i wiarygodną obecnością, a nie poszukiwaczką reflektorów, choć z ciepłem rozkwita wśród ludzi, którym ufa.
Ta łatwa dostępność „dziewczyny z sąsiedztwa” – którą odnajdujemy w każdej Amy bez wysiłku, sylabie i uśmiechu – kryje w sobie odporny rdzeń. Pomyślcie o Amy Johnson przemierzającej świat samotnie, lub o dzikiej czułości głosu Amy Winehouse: u Amy łagodność nigdy nie jest słabością. Łagodna w głosie, owszem, ale trzyma się tego, co ważne, zwłaszcza w kwestii ludzi, których kocha.
Wesoła, czuła, hojna w swoim czasie i powolna w wydawaniu sądów – Amy to ludzki odpowiednik powrotu do domu. Kochana z imienia i, niemal nieuchronnie, kochana w istocie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Amy to łagodny płomień, który spala, ale nie pali. Jej imię, „ukochana”, nie jest tytułem szlacheckim, lecz obietnicą. Nie czeka, aż ją podbiją; pozwala się w sobie zamieszkać, z tą spokojną zmysłowością wody, która podbija brzeg. Zwraca na siebie uwagę swoją obecnością, tą aurą amata, która sprawia, że druga osoba czuje, iż wreszcie jest widziana, naprawdę. Co ją przyciąga? Intensywność spojrzenia, ta natychmiastowa więź, w której dusza rozpoznaje duszę. Nienawidzi chłodu, obojętności, która zamraża krew jeszcze przed zimą. Dla niej miłość jest powrotem do siebie, powrotem do tego, co istotne. Ofiarowuje surową czułość, bez sztuczności, tam, gdzie inni odgrywają role. Amy to przyjemność wzajemnego rozpoznania, ta, która 18 stycznia świętuje nie świętą, lecz prawdę serca: być kochanym, to być wreszcie żywym.
Oznacza „kochana”, od starofrancuskiego Amée, a w dalszej kolejności od łacińskiego amata.
Aimée, która dzieli ten sam rdzeń i to samo znaczenie, „ukochana”.
Dzień imienin imienia Amy przypada 20 lutego, ku czci świętej Aimée. Była ona siostrzenicą świętej Klary z Asyżu.
Oba — wywodzi się ze średniowiecza przez starofrancuski, ale było szczególnie popularne pod koniec XX wieku.
Tak, w szczególności Amie, Aimée i Amey.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.