Znaczenie: ojciec wielu narodów.
z hebrajskiego 'ʾaḇrāhām': ojciec mnóstwa.
20 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Abraham.
Patriarcha założyciel narodu hebrajskiego, pochodzący z Ur w Mezopotamii, żyjący w II tysiącleciu p.n.e. Opuścił swoją ziemię i rodzinę, aby podążyć za wizją, zakładając rod i przymierze założycielskie. Bronił tego przekonania z nieugiętą determinacją, stając się duchowym ojcem trzech wielkich tradycji.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się stąd, że odwaga zaczyna się od wyjścia, gdy zostawia się za sobą to, co znajome, aby budować nieznane. To życie przypomina, że głębokie zaangażowanie i wierność własnym zasadom stanowią fundament trwałej autorytetu moralnego.
Źródło: Wikidata
Abraham obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 9 października; we Francji 20 grudnia.
Abraham to jedno z najbardziej czczonych imion w świecie zachodnim, wywodzące się bezpośrednio z pierwszych stron hebrajskiej Biblii. Jego nosiciel, patriarcha Abraham, został wezwany przez Boga do opuszczenia swej ojczyzny i stał się, zgodnie z obietnicą z Księgi Rodzaju, ojcem mnóstwa narodów. To przymierze czyni go wspólnym duchowym patriarchą judaizmu, chrześcijaństwa i islamu, a hebrajskie imię Avraham jest samo w sobie przywoływane w Biblii jako „ojciec wielu”.
W Stanach Zjednoczonych imię to niesie ze sobą drugie główne skojarzenie: Abraham Lincoln, prezydent, który zachował Unię i zakończył niewolnictwo, nadając imieniu godność, moralną powagę i surową siłę. Między patriarchą a prezydentem Abraham stał się symbolem mądrości, przywództwa i niezachwianego sumienia. Był kochany przez amerykańskie rodziny żydowskie, chrześcijańskie i świeckie.
Dziś Abraham emanuje zarówno czasem, jak i ciepłem; jest to eleganckie, pełne imię, które natychmiast zmienia się w przyjazne zdrobnienia, takie jak Abe czy Bram. Nigdy naprawdę nie wychodzi z mody, a jego katolickie święto przypadające 9 października utrzymuje starożytnego patriarchę w kalendarzu. Rzadko zdarza się, by imię niosło tak dużą głębię historyczną, a jednocześnie brzmiało tak naturalnie dla współczesnego dziecka.
Abraham to imię, które przybywa już obciążone powagą i ma tendencję do kształtowania odpowiadającej mu osobowości. Jego znaczenie, „ojciec mnóstwa”, oraz patriarcha, który je nosi, nadają mu aurę cierpliwego autorytetu, poczucie osoby, która buduje coś przeznaczonego, by przetrwać po niej. To nie jest imię efektowne; to imię fundamentalne. Osoba o imieniu Abraham często posiada naturalną stabilność, jakość duszy starożytnej, dzięki której młodsi przyjaciele szukają jej rady, a starsi powierzają swój sąd jej opinii.
Rządząca cyfra osiem pogłębia to dokładnie. Osiem to cyfra osiągnięcia, struktury i dziedzictwa, strateg długoterminowy, który myśli w dziesięcioleciach, a nie w dniach. Połączony z historią patriarchy i jego wytrwałością, sugeruje kogoś zasadniczego, ambitnego w sposób spokojny i trwały oraz głęboko przejętego robieniem tego, co słuszne dla jego ludu. Wielki Amerykanin Abraham Lincoln dodaje do tego wszystkiego kręgosłup moralny: uczciwość, sumienność i determinację, by trzymać się trudnej linii.
Jednak imię jest ocalone od wszelkiej sztywności przez jego ciepłe pseudonimy i rodzinny sens. Abe lub Bram wydaje się dostępny, nawet zabawny, a znaczenie „ojciec wielu” nadaje imieniu prawdziwą tendencję żywicielską i ochronną. Można oczekiwać bezgranicznej lojalności, silnego poczucia odpowiedzialności i hojności wobec tych, którzy znajdują się pod jego skrzydłami.
Cieniem ósemki jest upór i tendencja do brania na siebie zbyt wielu obowiązków, przejmowania odpowiedzialności za wyniki, które nigdy nie były jego sprawą. Ale w swoim najlepszym wydaniu Abraham to dokładnie to, co trzy religie czciły od tysięcy lat: mądra, niezachwiana, hojna postać, która sadzi drzewa, w których cieniu nigdy nie usiądzie, i która, w sposób wielki i mały, staje się ojcem mnóstwa.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W przypadku Abrahama miłość nie jest ucieczką, lecz fundamentem. Jako naturalny uwodziciel nie zabiega o względy, lecz podbija z powagą patriarchy. Jego głos niesie daleko, a wzrok zakotwicza. Przyciąga tych, którzy szukają bezpieczeństwa, ale męczy lekkie umysły. Nie znosi powierzchowności; dla niego każdy pocałunek musi pieczętować przymierze, a każdy dotyk budować dziedzictwo. Zmysłowy, ale powściągliwy, oferuje pasję, która wymaga bycia kochaną głęboko, bez owijania w bawełnę. Nie bawi się w błahe gry uwodzenia. Szuka duszy bratniej, zdolnej stać się z nim mnóstwem. Jeśli szukasz efemerycznej przygody, uciekaj. Jeśli szukasz świętego zjednoczenia, w którym ukochana osoba staje się filarem całego życia, to znajdziesz w nim miłość niezachwianą, wierną i głęboko zakorzenioną.
W hebrajskim czyta się jako „ojciec wielu” lub „ojciec wielu narodów”, co jest zmianą dawnego imienia Abram, oznaczającego „ojciec wywyższony”.
Jest patriarchą założycielem, który zawarł przymierze z Bogiem i jest czczony jako ojciec wiary w judaizmie, chrześcijaństwie i islamie.
Rzymskie Martyrologium wspomina patriarchę Abrahama 9 października.
Najbardziej znane to Abe i Bram, a także Abie.
W arabskim staje się Ibrahim, w hebrajskim Avraham, we włoskim Abramo, a w hiszpańskim Abrahán.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.