Znaczenie: kwitnąca ziemia; fiołek.
Ze średniowiecznego imienia Yolande/Violante, prawdopodobnie związanego z Viola („fiołek”), reinterpretowanego jako „ziemia kwiatów”.
15 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Jolanta.
Węgierska księżniczka z XIII wieku, wdowa i zakonnica w Polsce. Po śmierci męża rezygnuje ze swoich przywilejów, by żyć w ubóstwie i służyć najuboższym w ramach zakonu św. Klary. Zamienia swój żałobny smutek na konkretne i trwałe działanie na rzecz innych.
Co z tego zostaje: Dowiedz się tu, że można wybrać powrót do prostoty, nawet po zaznaniu władzy lub bogactwa. To życie pokazuje, że prawdziwa siła tkwi w zdolności do służenia innym, bez oczekiwania wdzięczności.
Yolanda obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 czerwca; w Hiszpanii 15 czerwca.
Yolanda to imię o średniowiecznym aromacie i smaku europejskiego dworu. Pochodzi od dawnego Yolande lub Violante, bardzo rozpowszechnionego wśród królowych i księżniczek w średniowieczu, a jego etymologia jest zwykle wiązana z fiołkiem (Viola), skąd bierze się poetyckie odczytanie jako „kwitnąca ziemia”. Błogosławiona Jolenta (Yolanda) z Polski, węgierska księżniczka, która zakończyła swoje dni jako ksieni klarysek, jest jej patronką; jej wspomnienie przypada 15 czerwca.
W Hiszpanii Yolanda przeżywała swój wielki rozkwit w latach sześćdziesiątych, siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, kiedy to była jednym z ulubionych imion dla dziewczynek. Brzmi elegancko, kobieco i z pewną retro gracją, która dziś znów wydaje się urocza. Jej muzykalność, z tą niezbyt częstą początkową literą „y”, czyni ją nie do pomylenia.
Dziś Yolanda przywołuje na myśl pokolenie kobiet o osobowości i prezencji, od portorykańskiej piosenkarki Yolandity Monge po komiczkę Yolandę Ramos. To imię noszone z dumą, obciążone szlachetną historią i kwiatowym symbolizmem, który nigdy nie wychodzi z mody. W Ameryce Łacińskiej również cieszy się szczególną sympatią i ma długą tradycję.
Yolanda ma w sobie szlachetny, dostojny wydźwięk, i nie jest to przypadek: to imię nosiły średniowieczne księżniczki i królowe, a odrobina tej spokojnej godności zdaje się przenikać do osób, które je noszą. To kobieta o silnej obecności, z wybitną dyplomacją (8), która pozwala jej radzić sobie z delikatnymi sytuacjami z wyczuciem i bez utraty opanowania. Nie musi podnosić głosu, by być słyszaną.
Jej liczba 9 rysuje ją jako osobę hojną i o szerokich horyzontach: lojalność (8) jest jedną z jej wielkich wartości, a o swoich bliskich dba z oddaniem, które graniczy z macierzyństwem, nie popadając przy tym w duszenie. Pod tą elegancją kryje się prawdziwe ciepło, wrażliwość (7), która wzrusza się sztuką, muzyką i historiami z duszą, bardzo w zgodzie z wyrazistością noszących to imię, takich jak Yolandita Monge, czy komediowym wdziękiem Yolandy Ramos.
Stabilność (7) jest kolejnym z jej filarów: Yolanda buduje poczucie bezpieczeństwa, należy do tych, które puszczają korzenie i wspierają rodzinę oraz grupę. Jej ambicja (6) jest zrównoważona, bardziej skierowana na budowanie czegoś solidnego i pięknego niż na rywalizację. A choć jej energia (6) jest spokojna, ma ogromną wytrzymałość, gdy naprawdę jej na czymś zależy.
Jej archetypem jest spokojna dama: kwiatowa etymologicznie („ziemia kwitnąca”), szlachetna historycznie, hojna z natury. Jej słabym punktem może być pewna skłonność do nadmiernego kontrolowania z nadmiaru troski lub do chowania smutków, by nie martwić innych. Ale w głębi duszy Yolanda jest kimś, do kogo można się zwrócić, gdy świat się chwieje: przyjmuje Cię, porządkuje myśli i oddaje spokój, z tą starożytną gracją, która nigdy nie wychodzi z mody.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Yolanda nie szuka ognia, szuka żyznej ziemi, w której posadzi swoją istotę. Jej miłość to ukryty ogród, fioletowy i głęboki, który kwitnie ze średniowieczną cierpliwością. Nie interesują ją efemeryczne podboje; potrzebuje podłoża, w którym jej korzenie mogą się zakorzenić bez obawy przed suszą. Zaczarowuje tą starożytną ciszą, spojrzeniem pachnącym mokrą ziemią i suchymi płatkami, zapraszając do spokoju, a nie do chaosu.
To, co ją zapala, to głębia, ta zdolność kogoś do słuchania wspólnego milczenia, do budowania powolnej i dobrze podlanej historii. Ale uwaga: to, co ją zabija, to powierzchowność. Chłód emocjonalny, puste gry i brak korzeni sprawiają, że natychmiast usycha. Nie toleruje jałowej ziemi kłamstwa ani chronicznego zaniedbania. Dla Yolandy kochać to uprawiać; wymaga stałości, szacunku dla naturalnych cykli i połączenia, które pachnie prawdą, a nie tanim perfumem. Jeśli nie ma prawdziwej troski, jej kwiat się zamyka, stając się znowu tylko kamieniem i cieniem.
Zwykle interpretuje się je jako „kwitnąca ziemia” lub „fiołek”, prawdopodobnie ze względu na związek z łacińskim Viola za pośrednictwem średniowiecznego Violante.
15 czerwca, w dniu błogosławionej Jolenty (Yolandy) z Polski (niektóre kalendarze podają 11 czerwca).
Ze średniowiecznego imienia Yolande/Violante, bardzo popularnego wśród europejskich księżniczek i królowych w średniowieczu.
Tak, ma średniowieczne korzenie, choć jego największy rozkwit w Hiszpanii przypadał na lata 60.–80. XX wieku.
Tak, Yolanda jest ewolucją dawnego Violante/Yolande, które mają ten sam rodowód.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.