Znaczenie: samoistna, jedyna lub doradczyni.
Może pochodzić od greckiego słowa „monos” („sama”, „jedyna”) lub mieć korzenie w północnej Afryce.
27 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Monika. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Berberska kobieta z IV wieku, pochodząca z Afryki Północnej i matka filozofa Augustina. Wykazała się nieustanną cierpliwością, pozostając blisko swojego buntowniczego syna, wspierając go swoją obecnością i wytrwałością, aż znalazł swoją drogę.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się tutaj, że miarą miłości nie jest zgodność, lecz zdolność do pozostania wiernym tym, których kocha, nawet gdy się oddalają. Ta delikatna upór jest uniwersalną siłą, która przenika pokolenia.
Monique obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 27 sierpnia.
Imię „Monique” należy do pokolenia imion, które rozkwitły we Francji między dwiema wojnami światowymi a latami 50., noszonych przez setki tysięcy małych dziewczyнок. Za nim stoi postać silna: święta Monique, matka świętego Augustyna, która stała się patronką matek i żon, symbolem spokojnej wytrwałości i miłości, która nigdy nie rezygnuje.
Przez długi czas nadzwyczaj popularne, imię z czasem nabrało patyny, która jest zarazem czuła i nieco staroświecka, przypominająca o kochanych babciach i ciociach o bystrym umyśle. Przywołuje domową solidność, rodzinną pamięć i hojność bez chwały.
Dziś Monique przeżywa ciekawy drugi oddech emocjonalny: z humorem odwrócone w kulturze popularnej, wciela ciepłą i miłą Francję. Niewiele nowo narodzonych dziewczyнок otrzymuje to imię, co nadaje mu świadomie retro urok, niemal cool ze względu na swój wintage charakter.
Monique to przede wszystkim lojalność odporna na kule (9/10): ta, która nie opuszcza nikogo, na wzór swojej patronki, która przez całe lata modliła się za swojego syna Agustína, nigdy nie tracąc nadziei. Ta słodka wytrwałość przenika całą jej osobowość. Jest zdecydowana i stabilna (8/10), stanowi dyskretny filar klanu, do niej zwraca się, gdy życie chwieje, bo wiadomo, że będzie tam, taka sama jak zawsze.
Jej energia jest raczej umiarkowana niż przepełniona (5/10): Monique postępuje we własnym tempie, bez pośpiechu i bez szukania reflektorów. Jej potrzeba uwagi jest w rzeczywistości bardzo niska (3/10) — zdecydowanie woli działać w cieniu niż rościć sobie prawo do pierwszego planu. Ale nie mylcie się: pod tą rezerwą kryje się bardzo realny humor (7/10), suchy, który wybucha w najmniej oczekiwanym momencie i trafia w sedno przy stole.
Dyplomatyczna (7/10), rozbraja konflikty rodzinne jednym trafnym słowem i talerzem, który pojednuje wszystkich. I choć jej nazwisko pachnie Francją lat 50., Monique pielęgnuje zdecydowaną niezależność (7/10): ma swoje pomysły, swoje rutyny, swoje przekonania, a nikt jej ich nie narzuca. Wrażliwa, ale nie krucha (6/10), fantastyczna z umiarem (5/10), łączy retro czułość z niepodważalnym zdrowym rozsądkiem. Podsumowując: babcia, którą wszyscy uwielbiają, ta, której rady zawsze starzeją się lepiej niż mody.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Monique nie jest stworzona do gier opartych na oszustwie. Jej imię, związane z tym, co jedynakie, z tym, co samotne, zdradza duszę, która nie dzieli się swoją intymnością. W miłości jest absolutnie lojalna, niemal przerażająco. Nie goni za tłumem; szuka absolutu, tego całkowitego zjednoczenia, w którym indywidualność zanika. Zafascynowana głębią, nienawidzi powierzchowności efemerycznych spotkań. Jej zmysłowość jest spokojna, zakorzeniona, niemal medytacyjna. Nie odgrywa komedii łatwego uwodzenia. Co ją męczy? Niestabilność, nieustanność, te pary, które dryfują bez kotwicy. Monique chce skały, albo być skałą. Kocha z cichą, ale pochłaniającą intensywnością. Jeśli szukasz namiętności z palącego drzazgi, uciekaj. Jeśli pragniesz stałego płomienia, który przejdzie przez burze bez zgaszenia, to właśnie ją znalazłeś. Jest wymagająca, ponieważ oddaje się całkowicie i toleruje tylko całkowitą wzajemność. To miłość monady: doskonała w sobie, ale zdolna objąć drugiego bez rozpuszczenia go.
Jej etymologia jest niepewna; często tłumaczy się ją jako „doradczyni” lub wiąże z greckim monos („jedyna”).
27 sierpnia, święto św. Moniki, matki św. Augustyna.
Matka św. Augustyna z Hipony, słynąca z tego, że przez lata modliła się o nawrócenie swojego syna.
Pochodzenie niepewne, prawdopodobnie greckie (monos, „jedyna”) lub północnoafrykańskie, związane z ziemią ojczystą świętej.
Od matek i żon, za przykład cierpliwości i wytrwałości.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.