Znaczenie: piękno lub kwiat wiśni.
Czerpie z dwóch znaków o ujmujących znaczeniach: 美, „piękno”, i 梅, „kwiat wiśni”.
5 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Flora.
Figura alegoryczna uosabiająca ulotną piękność i żywą naturę. Wciela w sobie zdolność prostych rzeczy do rozkwitania mimo trudnych warunków, przypominając o odporności życia.
Co z tego zostaje: Dzięki niej dowiaduje się, że kruchość nie jest słabością, lecz formą siły, która zasługuje na ochronę i celebrację.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Mei obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 5 października.
Mei to imię minimalistycznej elegancji: jedna sylaba, czyste jak kropla wody. Pochodzenia chińskiego, czerpie z dwóch znaków o urokliwych znaczeniach: 美, „piękno”, i 梅, „kwiat wiśni”. A jednak wiśnia, meihua, nie jest zwykłym kwiatem w kulturze chińskiej: kwitnie w samym sercu zimy, stawiając czoła zimnu i śniegowi, co czyni ją stuletnim symbolem odporności, czystości i nieustępliwej nadziei.
W świecie sinofonicznym Mei to bardzo rozpowszechnione imię żeńskie, często kojarzone z cnotami gracji i delikatności. Spotyka się je również w Japonii, gdzie „Mei” może przywoływać jasność lub kiełkowanie, upowszechnione zwłaszcza przez małą bohaterkę filmu „Mój sąsiad Totoro” Miyazakiego.
W zachodnim świecie Mei uwodzi swoją śpiewną zwięzłością i międzynarodowym wymiarem; brzmi również jak miesiąc maj – wiosna, odrodzenie. Rzadkie i poetyckie we Francji, niesie ze sobą cały imaginariusj orientalnej finezji i kwitnienia wbrew przeciwnościom.
Mei to kwiat, który rośnie na śniegu. Wszystko w tym imieniu oddycha delikatnością – jego jedyna sylaba, jego znaczenie „piękno”, jego związek z kwitnącą wiśnią – ale byłoby błędem widzieć w nim tylko kruchość. Meihua, właśnie, jest chińskim symbolem odporności: kwitnie, gdy wszystko inne jest zamrożone i nagie. Mei niesie ze sobą tę wspaniałą dwoistość: słodka dla oka, wytrwała w sercu.
Wyobrażamy sobie osobowość wyrafinowaną, wrażliwą na otoczenie, kolory, harmonię rzeczy – dyskretną estetyczkę, która zauważa detal umykający innym. Ale pod gracją kryje się spokojna wola, ta zdolność do kwitnienia mimo zimna, do nie poddania się przeciwnościom. Mei nie narzuca się siłą; promieniuje wytrwałością i wewnętrzną elegancją.
Jej numerologiczna dziewiątka dodaje piękną hojność i idealizm skierowany ku innym: Mei jest z tych, którzy martwią się o świat, którzy chcą łagodzić, upiększać, naprawiać. W niej jest niemal kontemplacyjna głębia, smak dla ciszy i sensu.
Międzynarodowa z natury, na styku Wschodu i Zachodu, Mei wciela również kosmopolityczną, ciekawą i otwartą nowoczesność. Czujemy, że jest w stanie przenikać przez kultury z taką samą łatwością, jak płatek niesiony wiatrem. Poetycka, ale nie eteryczna, silna, ale nie twarda, Mei to ta urocza paradoks: kwiat zimowy, tak drobny, a jednak tak niepokonany.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Mei niesie w sobie poetycką dwoistość swego imienia: zarówno delikatny wdzięk kwiatu wiśni, jak i statuetkowy blask piękna. W miłości nie zadowala się byciem olśniewającą – utrwala. Jej uwodzicielstwo jest subtelnym perfumem, powolnym zaproszeniem, w którym cierpliwość wygrywa z pilnością. Szuka więzi, która oddaje czystość zimy, takiej, która przetrwa chłód, by wybuchnąć z jeszcze większą siłą. Fascynuje ją cicha głębia, dusza, która nie krzyczy, lecz drży. Z kolei natychmiast męczy ją głośna powierzchowność, pozory bez treści. Nie lubi fałszywych pozorów. Mei chce być odkrywana, a nie wystawiana. Oferuje wytworną, niemal sakralną czułość, zarezerwowaną dla tych, którzy potrafią czytać między wierszami i doceniać kruchość skrywającą stalową odporność. Dla niej kochać to pielęgnować wewnętrzny ogród, w którym może zakwitnąć jedynie prawda.
Mei to imię chińskiego pochodzenia, utworzone zgodnie z hieroglifami oznaczającymi „piękno” (美) lub „kwiat wiśni” (梅).
„Piękno” lub „kwiat wiśni”, symbol odporności, ponieważ wiśnia kwitnie w samym środku zimy.
Dzień imienin Mei przypada 5 października, ku czci św. Fleur. Była ona zakonnicą hospitalarką w Quercy.
Nie: istnieje również w Japonii (jasność, kiełek) oraz, fonetycznie, w niektórych językach europejskich.
Jak „mèy” lub „maï”, zbliżone do dźwięku „may” w języku angielskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.