Znaczenie: pokój i spokojna chwała.
Z łacińskiego Laurentius, związanego z miastem Laurentum i z laurus.
10 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Łukasz. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Diakon Kościoła Rzymskiego w III wieku, za pontyfikatu Sykstusa II. Stając w obliczu wymogu wydania bogactw swojego zakonu, wolał przedstawić ubogich, chorych i wykluczonych jako prawdziwe skarby, które należy chronić. Następnie stawił czoło swojej egzekucji z nieprzeniknioną godnością i poczuciem humoru, które stawiało opór jego katom.
Co z tego zostaje: Uczy się tu, że prawdziwa wartość wspólnoty tkwi w jej zdolności do przyjęcia najbardziej wrażliwych, a nie w jej dobrach materialnych. W obliczu przeciwności, odwaga przejawia się również w odmowie poddania się zastraszeniu oraz w trzeźwości wobec absurdu.
Laurence obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 10 sierpnia.
Laurence jest żeńskim odpowiednikiem Laurenta i wywodzi się z łacińskiego Laurentius. W jego etymologii splatają się dwa wątki: starożytna miasto Laurentum, położone w pobliżu Rzymu, oraz „laurus”, czyli laurowy krzew, którym wieńczono zwycięzców i poetów. Stąd jego zapach zwycięstwa i spokojnej chwały.
Za imieniem czuwa święty Wawrzyniec, rzymski diakon, który poniósł męczeńską śmierć w 258 roku i jest jednym z najpopularniejszych świętych w chrześcijaństwie – tym, którego legenda o ruszcie zapisała się w pamięci, a którego święto przypadające 10 sierpnia zbiega się z słynnym opadem meteorów, zwanym „łzami świętego Wawrzyńca”.
We Francji Laurence przeżyło silną modę w formie żeńskiej w latach 50. i 70. XX wieku. Dziś imię brzmi spokojnie, poważnie i profesjonalnie, kojarząc się z pokoleniem aktywnych i pewnych siebie kobiet – dziennikarek, dyrektorów, decydentek. To elegancja skromna, pozbawiona kokieteryi, która wzbudza zaufanie i poczucie kompetencji.
Laurence to kobieta, która w pełni panuje nad swoją głową. Jej niezależność osiąga szczyt (8/10): myśli samodzielnie, podejmuje decyzje bez czekania na powszechną aprobatę i nigdy nie potrzebowała, by ktoś trzymał ją za rękę. Połączona z wyraźną ambicją (7/10), ta autonomia kreuje osobowość decydentki — z tych, które, jak Laurence Parisot na czele Medefu lub Laurence Tubiana negocjująca kwestie klimatyczne na świecie, przejmują kontrolę bez kompleksów.
Jej numerologia siódemki pasuje idealnie: Laurence to osoba analityczna, intelektualistka. Obserwuje przed mówieniem, waży słowa, a jej celowo niska fantazja (4/10) zdradza temperament, który preferuje konkret i powagę nad beztroskim marzeniem. Nie jest marzycielką: jest strategiem. Jej etymologia od zwycięskiego laurowego wieńca pasuje do niej jak wylany na miarę garnitur — Laurence celuje w koronę i wie, jak ją zdobyć.
Ale całość pozostaje zrównoważona i ludzka. Jej staranna dyplomacja (7/10) i solidna lojalność (7/10) czynią ją wiarygodną i szanowaną rozmówczynią, zdolną negocjować stanowczo, nie wzbudzając wrogości. Jej stabilność (7/10) zakotwicza to wszystko w trwałej perspektywie: Laurence utrzymuje swoje pozycje i zobowiązania. Jej umiarkowana energia (5/10) i niska potrzeba uwagi (4/10) potwierdzają, że idzie naprzód dzięki wytrwałości, stawiając na skuteczność, a nie na popis — nie ma niczego do udowadniania, po prostu to robi.
W miłości obecna, ale skromna wrażliwość (6/10) i dyskretny humor (5/10), bardziej subtelny niż bujny. W sumie Laurence wciela pokolenie aktywnych i pewnych siebie kobiet: spokojna, błyskotliwa, autonomiczna i godna. To ten typ osoby, której powierza się delikatną sprawę, wiedząc, że doprowadzi ją do pomyślnego zakończenia. Impresjonująca, a jednocześnie uspokajająca.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Laurence nie jest łatwym zdobyczem, lecz koroną, którą trzeba sobie zasłużyć. Jej podejście do uwodzenia emanuje latynowską elegancją, spokojem i pewnością siebie: nie goni za sercami, lecz przyciąga je ciężarem swojej obecności. W miłości dąży do zwycięstwa, zarówno duchowego, jak i cielesnego. Jest zmysłowa bez pretensjonalności, ceni powolność pożądania, te chwile, w których wawrzyn namiętności rośnie, zanim zakwitnie. Co ją głęboko wkurza? Afektywna przeciętność i nieokreśloność. Potrzebuje partnera, który ma odwagę, który przyjmuje własną chwałę, nie zasłaniając oczu. Po podjęciu zobowiązania jej wierność jest jak pomnik: niezmienne, ochronna, ale wymagająca. Pragnie równego sobie, łagodnego wojownika, który zaoferuje jej romans, w którym ambicja i intymność się mieszają. Dla Laurence miłość jest codziennym aktem triumfu; odrzuca banalne związki, aby faworyzować namiętność, która sprawia, że czuje się żywa, ukoronowana i szanowana.
Jest pochodzenia łacińskiego i oznacza „cicha chwała i zwycięstwo”. Wywodzi się od łacińskiego Laurentius, związanego z miastem Laurentum oraz laurowym drzewem (laurus).
Oficjalna data to 10 sierpnia. W tym dniu oddaje się cześć świętemu Wawrzyńcowi z Rzymu, diakonowi Kościoła rzymskiego w III wieku, podczas pontyfikatu papieża Sykstusa II.
Zarejestrowano 173 urodzenia, osiągając szczyt w 1965 roku. Obecnie jest to rzadkie imię w tym kraju.
Jest to francuska wariacja imienia Laurence, które z kolei wywodzi się z łacińskiego Laurentius. W głównych dokumentach nie wymieniono konkretnych zdrobnień.
W Hiszpanii jest to imię wyłącznie żeńskie. Jego łacińskie pochodzenie i ewolucja w kulturze francuskiej ugruntowały jego status jako imienia kobiecego.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.