Znaczenie: nimfa Tybru lub bóstwa domowe.
Imię nimfy Tybru, matki Larów, oraz forma Larissy i Laury.
26 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Larisa.
Młoda grecka kobieta z IV wieku, na Krymie. Pozostała w kościele, aby modlić się ze swoimi towarzyszami, pomimo zakazu króla Gotów, i odmówiła wyrzeczenia się swoich przekonań w obliczu groźby śmierci. Ta absolutna wierność doprowadziła do tego, że została spalona żywcem.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie zdradzać tego, co jest dla nas najważniejsze, nawet gdy ceną za to jest życie. Jest to forma godności, która nie zależy od żadnej zewnętrznej władzy.
Źródło: Nominis
Lara obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 26 marca.
Lara ma swoje korzenie w rzymskiej mitologii: było to imię nimfy Tybru, matki Larów, czyli bóstw czuwających nad domem i pamięcią przodków. Imię własne utrwaliło się również jako krótsza, jaśniejsza forma Larissy i Laury, nadając mu śródziemnomorski urok. We Francji praktycznie nie istniało przed 1967 rokiem: to film „Doktor Żywago” i jego słynna „Pieśń Lary” wprowadziły je do pamięci ludowej.
Krótkie, dźwięczne i międzynarodowe, Lara przekracza granice bez konieczności tłumaczenia: jest zrozumiałe od Lizbony po Moskwę. Przywołuje kobiecość jednocześnie słodką i stanowczą, lekko słowiańską, lekko łacińską.
Dziś Lara uwodzi rodziców poszukujących krótkiego, eleganckiego i nowoczesnego imienia, które nie jest wymysłem: ma historię, muzykalność i dyskretną elegancję, która przetrwa epoki.
Lara niesie w sobie dwa uzupełniające się dziedzictwa: rzymskiej nimfy, która chroni dom, oraz Laury ukoronowanej wawrzynem. Z pierwszego czerpie instynkt ochronny, głębokie przywiązanie do swoich bliskich i do tego schronienia, które nazywamy domem; z drugiego – zwiastun zwycięstwa, pragnienie błyszczenia, którego nigdy nie wymusza. W rezultacie kształtuje się osobowość, która potrafi być jednocześnie czuła i zdecydowana.
Jak na swoje pokolenie przystało, Lara to imię nowoczesne i kosmopolityczne, które nie boi się granic. Łatwo można sobie wyobrazić Larę, która czuje się swobodnie wszędzie, przechodząc z jednego języka na drugi, ciekawą świata, z nutą boho stylu. Piątka w jej numerologii potwierdza tę żądzę wolności: nienawidzi nudy, uwielbia to, co nieoczekiwane, i mogłaby zmienić trzy projekty w ciągu jednego dnia, zawsze z uśmiechem.
Za jej słoneczną stroną kryje się prawdziwa głębia. Słynne Lary dobrze to ilustrują: rozdzierający głos Lary Fabian, bojowy duch mistrzyni narciarskiej Lary Gut-Behrami i elegancja Lary Stone. Wszystkie emanują tą samą energią, łącząc wrażliwość z silnym charakterem.
W przyjaźni tak jak w miłości Lara jest lojalna, ale nie przyklejająca się: potrzebuje swojej przestrzeni, swoich chwil na oddech i oddaje tym, którzy szanują jej wolność. Wyczuwalna jest jej hojność, humor, okazjonalna impulsywność oraz zdolność do mówienia wprost, ale zawsze z uprzejmością. Podsumowując, Lary nie da się ujarzmić; kocha się ją za to, kim jest: ciepły, uroczy powiew, który Cię porusza i zostawia trwały ślad.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pasja Lary nie jest spokojnym strumykiem, lecz ukrytym nurtem pod murami twierdzy. Zakorzeniona w tajemnicy Lary/Larundy, kocha z paradoksalną intensywnością: zaciekle opiekuńcza, a zarazem głęboko nieuchwytna. Uwodzi milczeniem i ciężarem niewypowiedzianej historii, wciągając swoich partnerów w prywatny świat, w którym Larowie — bogowie domowego ogniska — strzegą świętości więzi. Pragnie miłości, która wydaje się starożytna, twierdzy zbudowanej na wzajemnym szacunku, a nie efemerycznego romansu. Jednak jej ciemna strona to lęk przed odsłonięciem. Nimfa, którą uciszono za jej plotkarski język, teraz boi się kruchości bycia naprawdę wysłuchaną. Staje się zimna, dystansująca się lub manipulująca, gdy poczuje, że jej wewnętrzne sanktuarium jest naruszane bez zgody. Nuda jest jej prawdziwym wrogiem; potrzebuje partnera, który potrafi rozszyfrować jej enigmatyczny urok, kogoś wystarczająco silnego, by utrzymać ciężar jej sekretów, nie wymagając, by wszystkie wyszły na światło dzienne naraz. To miłość głębokich, rezonujących ech, a nie głośnych deklaracji.
Lara wywodzi się z łaciny: to imię rzymskiej nimfy, matki Larów, strażników domu. Służy również jako zdrobnienie imion Larissa i Laura.
Nawiązuje do nimfy chroniącej dom i, ze względu na związek z imieniem Laura, do laurowego drzewa, symbolu chwały.
Jej imieniny obchodzone są 26 marca, ku czci św. Larisy. Była ona grecką męczenniczką z IV wieku.
Tak: przed 1967 rokiem było praktycznie nieznane, zyskało popularność dzięki filmowi „Doktor Żywago” i od tego czasu odnotowało znaczący wzrost.
Bardzo: to bardzo popularne imię własne we Włoszech, Portugalii, w krajach słowiańskich i niemieckojęzycznych, z tą samą pisownią.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.