Znaczenie: jasna, błyszcząca i sławna.
Clara wywodzi się bezpośrednio z łacińskiego słowa clarus, oznaczającego „jasny”, „świetlisty” i „wielki”.
11 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Klara z Asyżu. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Włoska zakonnica z XIII wieku, kluczowa postać franciszkańskiej duchowości. Odmówiła przyjęcia zaaranżowanych małżeństw, by założyć wspólnotę ubogich kobiet, żyjących z jałmużny i pracy ręcznej. Broniła autonomii swojego zakonu wobec nacisków kleru i możnych, aż do swojej śmierci.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że odmówienie losu narzuconego przez rodzinę lub społeczeństwo jest możliwe, nawet wbrew wszelkim oczekiwaniom. Upór i przenikliwość pozwalają budować przestrzenie wolności tam, gdzie inni widzą ślepy zaułek.
Kiara obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 sierpnia.
Kiara to nowoczesna i świetlista grafia Chiaro, włoskiej formy Claire, która wywodzi się bezpośrednio z łacińskiego „clara”: jasna, błyszcząca, znakomita. Za tymi współczesnymi brzmieniami kryje się wielka postać średniowieczna, święta Klara z Asyżu, duchowa towarzyszka świętego Franciszka i założycielka zakonu klarysek, której święto obchodzone jest 11 sierpnia. Mówiąc inaczej, to wibrujące imię opiera się na głębokich fundamentach.
Litera „K” nadaje mu współczesny, kosmopolityczny, nieco popowy charakter: przywodzi na myśl słoneczną Italię, ale też małą lwicę Kiara z Króla Lwa 2. We Francji Kiara umacnia się w latach 2000–2010, w fali krótkich, dźwięcznych i międzynarodowych imion, obok Chiaro i Clara. Natychmiast przywołuje na myśl światło, blask, jasność spojrzenia. Świeże, wesołe, łatwe do przeniesienia z jednego kraju do drugiego, Kiara to imię dziewczynki, którą wyobrażamy sobie jako słoneczną i pełną życia, z odrobiną własnego charakteru.
Imię „Kiara” niesie w sobie światło – „clara”, jasna, błyszcząca, rozświetlona – i to jest dokładnie efekt, jaki wywiera, wchodząc w jakiekolwiek miejsce: coś się rozjaśnia. Jej energia jest wysoka, komunikatywna, w pewnym stopniu słoneczna; lubi się śmiać, poruszać, ciągnąć za sobą grupę, a jej potrzeba przychylnego audytorium nie jest bez znaczenia. Jest zauważalna, i często to jej odpowiada. W tym zapisie z literą K jest pewna włoska iskierka, to wrażenie imienia, które założyło okulary przeciwsłoneczne.
Ale pięknym zaskoczeniem Kiar jest to, co ujawnia jej liczba 4: pod blaskiem kryje się prawdziwa solidność. To nie są tylko fajerwerki; jest też metodyczna, wiarygodna, zdolna trzymać się celu i go zrealizować. Ta podwójna natura – błyszcząca i poważna – czyni ją zaskakująco kompletną i nieco nieprzewidywalną dla tych, którzy zbyt szybko przypisują ją do kategorii „chłopiec pełen iskr i już”.
Generacyjnie Kiara to dziecko z lat 2000–2010, tej fali krótkich, dźwięcznych i bezgranicznych imion, w których słychać zarówno Włochy, jak i międzynarodowy pop. Jednak za nowoczesnością czai się postać o charakterze: św. Klara z Asyżu, młoda kobieta, która zostawiła wszystko, by podążyć za swoim powołaniem, uparta i jednocześnie rozświetlona – piękny patronat dla imienia, które miesza blask i wolę. Niezależna, zabawna, szczera w spojrzeniu, Kiara nie znosi hipokryzji i nie trzyma języka za zębami. Podziwia się jej zaraźliwą energię; zostaje się dla jej nieoczekiwanej wiarygodności. W skrócie: promień słońca, ale taki, na którym można polegać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Imię „Kiara” nie bawi się w gry świetlne, ona je wciela. W miłości jest płomieniem szczerym, bezpośrednim i żarzącym. Jej uwodzicielstwo nie opiera się na mrocznych manewrach, lecz na tym świetlistym blasku, który rozbraja: spojrzeniu, które wzywa do rozmowy, słowie, które tnie. Przyciąga dusze poszukujące przejrzystości, te, które już nie mają sił, by nawigować po strefach cienia. Jednak jej iskra ma swoje granice. Natychmiast ją męczy nieprzezroczystość, ciche urazy czy toksyczne podwójne dno znaczeń. Kiara potrzebuje partnera, który odważy się być widzialnym, nawet w swojej kruchości. Szuka bliskiej więzi, w której duch i ciało wzajemnie się oświetlają bez filtrów. Dla niej kochać to znaczy dalej lśnić razem. Jeśli ukryjesz swoje pęknięcia, stracisz jej światło. Pragnie namiętności, która nie gaśnie w ciszy, lecz rezonuje, jasno i bez owijania w bawełnę, jak doskonały echo w wewnętrznej katedrze.
Oznacza „jasna”, „świetlista” lub „wielce zaszczytna”, od łacińskiego clarus.
11 sierpnia, święto św. Klary z Asyżu, założycielki zakonu klarysek.
Papież Pius XII ogłosił ją w 1958 roku patronką telewizji, ponieważ w wizji, będąc chora, mogła „widzieć” odległą mszę.
Pochodzi z języka łacińskiego, od przymiotnika clarus, i jest żeńską formą imienia Claro.
Tak, Claire to francuska forma imienia Clara; oba imiona wywodzą się z łacińskiego rdzenia clarus.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.