Znaczenie: posłaniec lub służący tego, co święte.
Z łacińskiego camillus, chłopiec z szlachetnej i nienagannie uczciwej rodziny, powołany do asystowania kapłanowi podczas ceremonii kultowych.
14 lipca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Kamillius Lellis. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Włoski kapłan z XVI wieku, założyciel zgromadzenia poświęconego opiece nad chorymi. Ponieważ sam cierpiał na inwalidyzującą chorobę, założył zakon ochotniczych pielęgniarzy, aby opiekować się najbardziej zaniedbanymi, w tym chorymi na dżumę, i zreformował pomoc szpitalną swoich czasów.
Co z tego zostaje: Uczy nas tu, że kruchość może stać się siłą napędową służenia innym. Jego przykład pokazuje, że aktywna współczucie i solidarna organizacja są potężną odpowiedzią na ludzkie cierpienie.
Kamil obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Niemczech i w Polsce 14 lipca.
Imię „Kamil” ma dwie twarze, i właśnie w tym tkwi cała jego wartość. W świecie arabskim i tureckim wywodzi się z korzenia كامل (kāmil), co oznacza „doskonały, kompletny, nienaruszony” — ideał pełni moralnej i duchowej. W Europie Środkowej jest po prostu polską i czeską formą Camille, odziedziczoną z łacińskiego camillus, młodego asystenta podczas ceremonii religijnych w starożytnym Rzymie.
To właśnie to drugie pochodzenie zapewniło mu miejsce w kalendarzu francuskim 14 lipca, w dniu świętego Kamila de Lellis, tego włoskiego giganta (prawie dwa metry wzrostu), który porzucił życie żołnierza i gracza, aby poświęcić się chorym i założyć zakon kamilitów. Przypisywanie Kamilowi patrona opiekunów nadaje mu piękną aurę hojności i poświęcenia.
Dziś Kamil brzmi jednocześnie nowocześnie i zakorzenione. Jest bardzo rozpowszechniony w Polsce, gdzie trwale figuruje wśród najbardziej cenionych imion męskich, a także podbija serca rodzin wielokulturowych dzięki swojej jasnej brzmieniu, zwięzłości i tej świetlistej znaczeniu „doskonały”, które wywołuje uśmiech u wszystkich rodziców.
Imię „Kamil” kryje w sobie dyskretny dążenie do doskonałości — nie do doskonałości pedantycznej, lecz tej, która płynie z dobrze wykonanej pracy, dotrzymywania słowa oraz integralności, której nie poddaje się negocjacjom. Jego arabskie etymologiczne znaczenie, „doskonały, kompletny”, szeptem przekazuje spokojne wymagania: Kamil dąży wysoko, ale przede wszystkim dla siebie, bez chęci wystawiania się. A jego łacińskie pochodzenie, poprzez świętego Kamila de Lellis, tego kolosa o wielkim sercu, który zamienił miecz na wezgłowie chorych, nadaje mu głęboką żyłę hojności i poświęcenia. W Kamile siła i słodycz współistnieją, nie wykluczając się nawzajem.
Pokoleniowo Kamil brzmi jak imię mostu: między Wschodem a Europą Środkową przywołuje na myśl niepokonanych polskich mistrzów (Kamil Stoch, który startuje z rozbiegu, Glik, który zabezpiecza obronę), tak samo jak ideał moralnej pełni w kulturach arabskich. Stąd bierze się jego odporna osobowość: Kamil nie puszcza, przyjmuje ciosy, zaczyna od nowa, z tą lojalnością skały, która uspokaja jego otoczenie.
Wyczuwa się w nim stabilność, wiarygodność i ambicję bez arogancji. Nie potrzebuje hałasu, by istnieć — wystarcza mu piękne wewnętrzne bezpieczeństwo. Co naprawdę mu zależy, to poczucie bycia użytecznym dla swoich; jest w nim coś opiekuna, ochroniarza, który woli działać niż wygłaszać wywody. Jego humor, gdy się pojawia, jest raczej oparty na podwójnym dźwięku, wtrącany w odpowiednim momencie. Podsumowując, Kamil to ktoś, na kim można polegać z zamkniętymi oczami: łagodna skała, która dąży do sprawiedliwości we wszystkim.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Kamil nie akceptuje odcieni. Jego imię, to „doskonałe”, które brzmi jak spełniona obietnica, dyktuje wymagającą pasję bez kompromisów. W miłości jest płomiennym człowiekiem, który dąży do wzajemnego spełnienia, do zjednoczenia, w którym dusza i ciało stanowią jedno. Jest naturalnym uwodzicielem; nie goni za cieniami, przyciąga swoją magnetyczną obecnością, tą dualnością między sztywnością łacińską oddanego służenia a duchową głębią jego arabskiego korzenia. Nie bawi się, oferuje. Ale uwaga: jego poszukiwanie ideału jest bezlitosnym filtrem. Co go nudzi, to przeciętność, emocjonalne oszustwo lub powierzchowność, która łamie blask prawdy. Nie znosi masek. Aby go zdobyć, potrzebna jest przejrzystość, naturalna elegancja i ta zmysłowa odważność, która przywodzi na myśl święto 14 lipca: intensywna, jasna, niezapomniana. Kocha tych, którzy odważą się być kompletni, bez makijażu.
Jest pochodzenia łacińskiego. W starożytnym Rzymie „camillus” był młodym szlachcicem, który pomagał kapłanowi w rytach religijnych.
Oznacza mniej więcej „sługę kultu” lub „młodego akolity ceremonii świętych”.
14 lipca, dzień świętego Kamila de Lelis, patrona chorych i szpitali.
W języku hiszpańskim jest to imię męskie. Jego żeńska forma to Camila, bardzo popularna w Ameryce Łacińskiej; we francuskim Camille rzeczywiście funkcjonuje jako imię dla obu płci.
Tak, przeżywa silny renesans w Ameryce Łacińskiej, napędzany w części przez współczesne postacie ze świata muzyki.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.