Znaczenie: z rodu Julia, poświęconego Jowiszowi.
Z łacińskiego Iulia, żeńska forma Iulius, nazwy rzymskiego rodu Julia, który według przekazów wywodził się od Iulo (Ascaniusza) i, ostatecznie, od Jowisza.
22 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Julia z Korsyki.
Szlachetna Kartagińczyka z V wieku, uprowadzona w niewolę przez Wandalów, a następnie zamęczona na Korsyce. Odmówiła wyrzeczenia się swoich przekonań w obliczu tortur i ukrzyżowania, wybierając śmierć zamiast zdrady wobec samej siebie.
Co z tego zostaje: Widzimy tam, że można zachować nienaruszoną godność, nawet gdy cała władza znajduje się w rękach przeciwnika. Nie jest to poddanie się, lecz zacietrzewiony opór przeciwko wymazaniu.
Źródło: Nominis · www.vaticannews.va
Julia obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 22 maja; we Francji i we Włoszech 8 kwietnia.
Julia to imię rzymskie w czystej postaci: żeńska forma Iulius, nawiązująca do gens Julia, sławnej rodziny Juliusza Cezara, która dumnie wyprowadzała swoje pochodzenie od trojańskiego bohatera Iula, a przez niego od boga Jowisza. Julia to imię córki Cezara oraz kilku kobiet z dynastii cesarskiej, co nadało mu prestiż już w starożytności.
Chrześcijaństwo uczyniło je świętym dzięki św. Julii z Korsyki, dziewicy i męczennicy, patronce wyspy. W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej Julia to elegancki klasyk, który po dekadach dyskrecji wrócił z mocą i dziś ponownie znajduje się w gronie faworytek dla nowo narodzonych, ceniony za swój jednocześnie starożytny i świeży charakter.
Dziś Julia postrzegana jest jako imię kulturalne, jasne i ponadczasowe, z literackim i wyrafinowanym akcentem. Poetki takie jak Julia de Burgos czy dziennikarki takie jak Julia Otero nadają jej wizerunek inteligencji i wrażliwości.
Julia oddycha klasyczną elegancją, która pochodzi z dalekiej przeszłości, z czasów Rzymu cesarskiego, gdzie to imię oznaczało wybitność. W niej tkwi wykształcona spokojność, naturalna pewność siebie (wysoka stabilność i dyplomacja), która sprawia, że zawsze wydaje się panią samej siebie. Nie potrzebuje podnosić głosu, by wzbudzać szacunek: wystarcza jej jej wyważona obecność i jej jasny sposób wyrażania myśli.
Osiem w jej imieniu ujawnia jej ukryty motor: ambicję. Julia stawia sobie wysokie cele i dąży do nich z cichą upartością, bez krzyku, ale bez poddawania się. Zorganizowana, praktyczna i mająca wizję całości, ma w sobie materiał na dyskretnego lidera, z tych, którzy kierują bez potrzeby wydawania rozkazów. Ta opanowanie pasuje do aury wykształconych i wpływowych kobiet, które nosiły to imię, od poetek po dziennikarki.
Jej inteligencja ma wrażliwą i literacką stronę. Julię pociągają słowa, idee, piękno; czerpie radość z głębokich rozmów i wyrafinowanych przyjemności. Jest lojalna wobec swoich do samego końca, choć nie rozdziela swojego zaufania lekkomyślnie: woli mały i solidny krąg niż głośną popularność, a jej potrzeba uwagi jest zauważalnie niska dla kogoś tak zdolnego.
Jej humor jest subtelny, bardziej oparty na dowcipie niż na hałasie, i ujawnia się głównie w intymności, kiedy opuszcza gardę i pokazuje ciepłą kobietę ukrytą za pozorem powagi. Niezależna i mająca własne zdanie, Julia nie daje się ciągnąć przez mody ani cudze opinie. W głębi duszy jest to rzadka mieszanka klasy i charakteru: elegancka bez chłodu, ambitna bez twardości, wykształcona bez pedantyzmu. Kobieta klasyczna i jednocześnie promienna, tak ponadczasowa jak rzymskie imię, które nosi.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Julia nie szuka efemerycznego ognia, lecz żaru, który trwa. Jej uwodzenie jest rzymskim szeptem, eleganckim i obciążonym starożytną historią, co czyni ją nieodpartą. Nie oddaje się pochopnie; jej urok tkwi w tym połączeniu oddania i prastarego dumy, przyciągając tych, którzy cenią głębię ponad powierzchowność. Przyciąga ją nienaruszalna lojalność, ta boska cecha, która przywodzi na myśl sakralizację jej rodu. Jednak najbardziej nudzi ją pusta fruwolność i puste obietnice. Dla Julii miłość jest świętym ołtarzem, na którym zaufanie buduje się cegła po cegle. Potrzebuje połączenia tak solidnego jak kamień starożytnego Rzymu i tak intensywnego jak światło Jowisza. Jeśli uda ci się zdobyć jej serce, odkryjesz, że jej pasja jest rzeką o silnym nurcie, wierną i wieczną, w której szacunek i pożądanie splatają się w doskonały, nieposzlakowany taniec.
Pochodzi z łaciny, jest żeńską formą imienia Iulius i wywodzi się z gens Julia, rzymskiego rodu Juliusza Cezara.
Interpretuje się ją jako „z rodu Julia” lub „poświęcona Jowiszowi”, bogu, z którego ród ten miał pochodzić.
Imię Julia ma swoje imieniny 22 maja, ku czci św. Julii z Korsyki. Jest ona dziewicą i męczennicą, patronką Korsyki i Livorno.
Obie rzeczy: ma rzymskie, tysiącletnie korzenie i jednocześnie jest jednym z imion, które w ostatnich latach odnotowało największy renesans.
Julie po francusku, Giulia po włosku i Júlia po portugalsku; po angielsku pozostaje Julia.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.