Znaczenie: radość, przepełniające szczęście.
Z łacińskiego „gaudium”, przez starofrancuskie „joie”.
13 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Józef.
Bretański książę z VII wieku, który został pustelnikiem w Ponthieu. Odrzucił tron, aby żyć samotnie w chacie na klifach, wybierając samotność i pracę fizyczną zamiast władzy politycznej. Jego imię rozprzestrzeniło się następnie do Anglii, gdzie stało się źródłem imienia Joyce.
Co z tego zostaje: Można odrzucić władzę, którą nam proponują, aby wybrać prostsze i wolniejsze życie. To dowód na to, że odwaga czasem polega na powiedzeniu „nie” temu, czego społeczeństwo od nas oczekuje.
Źródło: Nominis
Joy obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 13 grudnia.
Joy to radość zamieniona w imię. Angielskie słowo wywodzi się bezpośrednio ze starofrancuskiego „joie” i łacińskiego „gaudium” — radość, przepełniające szczęście. Należy do szlachetnej rodziny imion cnoty, które angielscy purytanie chętnie nadawali swoim córkom, obok Faith (wiara), Hope (nadzieja) czy Grace (łaska).
We Francji Joy niedawno zdobyło sobie miejsce, kusząc swoją lśniącą zwięzłością i transparentnym znaczeniem, natychmiast zrozumiałym. Krótkie, pozytywne, międzynarodowe, spełnia wszystkie kryteria imion modowych lat 2010–2020, w linii Lou, Zoé czy Liv.
Dziś Joy emanuje optymizmem i dobrym humorem. Trudno nosić bardziej otwarcie słoneczne imię: zapowiada kolor, zanim jeszcze powie cześć. Imię błyskotliwe, nowoczesne i świadomie radosne, wybierane przez rodziców, którzy pragną położyć na kołysce pragnienie szczęścia.
Joy niesie swój program w swoim imieniu i przyjmuje go w pełni. Niemożliwe jest być nudnym, gdy nazywasz się „joy”: Joy błyszczy, śmieje się do rozpuku, rozświetla stoły i zamienia deszczowy poniedziałek w wydarzenie. Jej humor jest wysoki, energia jeszcze wyższa, a wyobraźnia robi resztę: ma dar odbierania sytuacjom dramatyzmu, znajdowania zabawnej strony katastrofy i sprawiania, by wszyscy dołączyli do jej entuzjazmu. Tam, gdzie przebywa, atmosfera podnosi się o ton.
Ale ten rozmach nie jest powierzchownością. Za tą żywością Joy niesie poważne i piękne dziedzictwo purytańskich imion cnoty: radość jako wybór, niemal jako dyscyplina, jako sposób na utrzymanie się na nogach niezależnie od tego, co się dzieje. Jej dobry humor nie jest naiwnością, to siła; wyczuwa się w niej solidną odporność, zdolność do odbijania się od przeciwności, którą optymizm jej imienia idealnie podsumowuje. Pomyśl o Joy Harjo, poetce, która przekształcała ból w piosenkę, lub o Joy Adamson, kobiecie o wolnym duchu i wielkim sercu.
Ukształtowana przez niedawną tendencję do krótkich, pozytywnych i międzynarodowych imion, Joy ma celowo słoneczny wygląd w swojej generacji: to imię-uśmiech, wybrane jako pragnienie. Pasuje do niej jak ulał. Jej wrażliwość pozostaje żywa pod śmiechem, jej stabilność jest nieco bardziej zmienna – Joy funkcjonuje dzięki emocjom i nowościom, nudzi ją rutyna, kocha ruch i spotkania. Lojalna, hojna, niezdolna do utrzymywania smutnej miny przez dłuższy czas, jest jedną z tych osób, w których obecności po prostu czujemy się lepiej. Imię-antidotum, z zaraźliwą radością.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Aby uwieść Joy, nie chodzi o grę w chowanego, lecz o zapewnienie natychmiastowej iskry, surowego światła, które nie rzuca cienia. Wywodząca się ze starofrancuskiego „joie”, wciela w sobie czystą radość; jej podejście do miłości jest zmysłowe, bezpośrednie, niemal oszałamiające. Nie kradnie: przyciąga tą promieniującą energią, tym rzymskim „gaudium”, które sprawia, że nerwy i zmysły drżą. Dla niej miłość jest wieczną imprezą, celebracją ciał i dusz. Szuka połączenia tak intensywnego, jak samo znaczenie jej imienia. Co ją nudzi? Szarość, melancholia, wszystko, co dusi iskrę. Potrzebuje partnera zdolnego tańczyć z nią na linie euforii, nigdy nie tonąc w rutynie. Jej święto, 3 marca, oznacza tę wieczną odnowę. Kocha ze szczerością, która może wydawać się brutalna, ale jest głęboko uczciwa. Bez mrocznych gier, tylko palące ciepło serca bijącego w rytm radości, szukającego drugiej osoby, by podzielić tę eksplozję życia, tę pełnię, która jest nieodłączną częścią jej istnienia.
Joy ma swoje korzenie w łacinie, wywodząc się od słowa „gaudium” i przechodząc przez starofrancuskie „joie”. Oznacza radość lub przepełniające szczęście.
Dzień imienin Joy przypada 13 grudnia, ku czci świętego Josse. Był on bretońskim księciem i pustelnikiem w Ponthieu.
Zarejestrowano 814 urodzeń, osiągając szczyt w 1985 roku. Obecnie utrzymuje stabilną, choć nie masową obecność w kraju.
Imię jest używane głównie w swojej oryginalnej formie w krajach anglo- i francuskojęzycznych. Nie ma powszechnie rozpowszechnionych zdrobnień w języku hiszpańskim, choć czasem bywa kojarzone z krótszymi wariantami dłuższych imion.
Tak, jest bardzo łatwe do wymówienia i zapisania, ponieważ odpowiada powszechnemu w języku hiszpańskim słowu oznaczającemu radość. Jego pisownia jest stała, a wymowa jest jasna dla większości użytkowników języka.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.