Znaczenie: Jahwe ustanawia / Bóg podniesie.
Z hebrajskiego Yehoyaqim, „Jahwe ustanawia” lub „Bóg podniesie”; Joaquina to forma żeńska imienia Joaquín.
22 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Józef.
Tradycyjna postać z I wieku, żyjąca w Palestynie w czasach narodzin Dziewicy Maryi. Wychował swoją córkę w godności i wierze, stając się duchowym dziadkiem Jezusa. Jego imię jest związane z cichym przekazywaniem życia.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że wielkość nie zawsze tkwi w działaniu publicznym, ale czasem w wierności wobec domu. Być rodzicem lub dziadkiem, to nieść ciężar i radość przyszłości innych.
Joaquina obchodzi imieniny w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 22 maja.
Joaquina to żeńska forma imienia Joaquín, o hebrajskim pochodzeniu (Yehoyaqim, „Bóg wzbudzi”), które tradycja chrześcijańska wiąże ze świętym Joachimem, mężem świętej Anny i ojcem Maryi Panny. W Hiszpanii jej dzień obchodzi się 22 maja, w święto świętej Joaquiny de Vedruna, barcelonki, która po śmierci męża i wychowaniu dziewięciorga dzieci założyła Zakon Karmelitanek Miłosierdzia; kanonizowana w 1959 roku, jest jedną z najbardziej lubianych świętych z Katalonii.
Imię ma klasyczny i solidny wydźwięk, kojarzący się z pracującą i niezmordowaną matriarchą. Jego zdrobnienia, Quina lub Joaqui, nadają mu czuły ton. Choć dziś jest rzadko nadawane nowo narodzonym, zachowuje swój staroświecki, godny szacunku urok. Postacie takie jak arabistka Joaquina Eguaras czy XIX-wieczna pisarka Joaquina García Balmaseda dodają mu odcienia kulturalnego i pionierskiego.
Postrzegane jako imię tradycyjne i pełne charakteru, Joaquina przywołuje na myśl wytrwałość, poświęcenie i mocne korzenie.
Joaquina to imię dla kobiet, które pracują, podczas gdy inni śpią. Jej profil oddycha poświęceniem: maksymalną lojalnością, energią niezmordowanej mrówki i stabilnością odporną na bomby. Nie jest przypadkiem, że święta, która patronuje jej dniu, Joaquina de Vedruna, była matką dziewięciorga dzieci i, będąc już wdową, założyła całą kongregację zakonną: to jest DNA tego imienia, DNA kobiety, która daje radę z niemożliwym, nie robiąc przy tym szumu. Dlatego typowa Joaquina ma niewielką potrzebę uwagi: jej nagrodą jest wypełniony obowiązek, a nie oklaski. Z hebrajskiego „Bóg podniesie”, imię niesie ze sobą obietnicę odporności, powstawania na nogi raz za razem. Jej wrażliwość i dyplomacja czynią ją dobrą doradczynią, taką, do której rodzina zwraca się, by rozwiązać niejasności. Fantazjowanie to nie jej sprawa: Joaquina jest praktyczna, twardo stąpa po ziemi, woli konkretne rozwiązania niż zamki z piasku. Niezależna i uparta z elegancją, nie czeka, aż ktoś rozwiąże jej życie. Imię ma klasyczny, nieco staroświecki posmak, coś z silnej babci i matki rodziny z małego miasteczka, i właśnie tam tkwi jego urok: w świecie pośpiechu Joaquina reprezentuje wytrwałość. Postacie takie jak archeolożka Joaquina Eguaras czy pisarka Joaquina García Balmaseda dodają mu odcienia kulturalnego i pionierskiego, to kobiety, które otwierały drogę, gdy nie było to łatwe. Jeśli masz gdzieś blisko Joaquinę, dbaj o nią: to filar, który trzyma budynek, ta, która nigdy się nie poddaje i ta, która, gdy wszyscy rzucają ręcznik, nadal wyrabia chleb na następny dzień. Cicha, tak; nieodzowna, również.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Joaquina nie gra w miłość, buduje ją z determinacją kogoś, kto wie, że Bóg wzniósł ją ponad lżejsze sprawy. Jej uwodzenie jest aktem cichej wiary; nie potrzebuje krzyczeć, by być słyszaną, ponieważ jej obecność już zajmuje przestrzeń. Przyciąga tą prastarą pewnością, tym hebrajskim korzeniem, który utrzymuje ją w pozycji wyprostowanej wobec burzy. Szuka głębokich połączeń, dusz, które nie boją się stabilności, ponieważ dla niej miłość to ustanowienie ołtarza, na którym jedynym prawem jest zaufanie.
Jednakże jej cierpliwość ma świętą granicę. Frywolność pogrąża ją w letargicznej nudzie; niestałość to jedyny grzech, którego nie przebacza. Potrzebuje partnera, który zrozumie, że jej siła nie jest twardością, lecz schronieniem. Gdy kocha, czyni to z niemal religijnym oddaniem, budując mosty tam, gdzie inni widzą przepaści. Ale jeśli poczujesz, że twoje słowo nie ma wagi, wycofa się z elegancją kogoś, kto wie, że został wybrany nie z kaprysu, lecz z przeznaczenia. Jej namiętność jest stałym, ciepłym i ostatecznym gruntem.
Pochodzi od hebrajskiego Yehoyaqim, co oznacza „Bóg wzniesie” lub „Jahwe ustanowi”; jest to forma żeńska imienia Joaquín.
22 maja, dzień świętej Joaquiny de Vedruna, założycielki Karmelitanek Miłosierdzia.
Barcelońska zakonnica (1783-1854), która jako wdowa i matka dziewięciorga dzieci założyła zgromadzenie; została kanonizowana w 1959 roku.
Od świętego Joachima, męża świętej Anny i według tradycji chrześcijańskiej ojca Maryi.
Jest rzadkie wśród noworodków; postrzegane jako klasyczne i tradycyjne.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.