Znaczenie: Bóg jest miłosierny lub obdarowana łaską przez Boga.
Z hebrajskiego Yohanan przez łacińskie Iohanna.
30 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Joanna d'Arc.
Młoda francuska kobieta z XV wieku, pochodząca z ludu. Przejęła dowodzenie nad armią francuską, aby wypędzić najeźdźców i doprowadzić do koronacji legalnego króla, łamiąc normy swojego czasu i autorytet wojskowy. Po schwytaniu odmówiła wyrzeczenia się swojej sprawy i przekonań przed wrogo nastawionym trybunałem, wybierając śmierć zamiast poddania się.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że można nieść ciężar znacznie większy niż własny los, z samego poczucia sprawiedliwości. Jej życie przypomina, że siła działania nie zależy od pozycji społecznej, lecz od jasności intencji i odwagi, by przyjąć je do końca.
Źródło: Nominis
Giovanna obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 30 maja.
Giovanna to żeńska forma imienia Giovanni, dzieląca z nim starohebrajski rdzeń Yōḥānān, który oznacza „Bóg okazał miłosierdzie”. Jest to imię, które przenika całą historię Europy: nosiły je królowe, księżniczki i święci, ale w zbiorowej wyobraźni wyróżnia się jedna postać: Giovanna d’Arco, wieśniaczka-wojowniczka, która w wieku siedemnastu lat zmieniła bieg Stuletniej Wojny.
Właśnie z tego powodu Giovanna ma silny, zdecydowany charakter, nigdy nie popadający w marazm. We Włoszech było ono głęboko kochane w XX wieku, przywołując aurę powagi i ziemskiego realizmu, jednocześnie zachowując zakorzenioną szlachetność, która nadaje mu elegancję i wieczność.
To imię przekazuje dyskretną siłę i niezależność: nie potrzebuje ozdobników. Ci, którzy noszą imię Giovanna, czy tego chcą, czy nie, niosą w sobie echo odwagi i determinacji, zapach wielkich bohaterów historii.
Giovanna niesie w sobie boską łaskę, tę niezasłużoną łaskę, która zamienia ciężar w lekkość. Pochodząca od Yôḥānān, jest Włoszką urodzoną z żydowskiej duszy, rzadką alchemią, w której sztywność świętości spotyka się z śródziemnomorską pasją. Jaki jest jej rządziący ideał? Elegancja absolutu. Nie jest tam, by istnieć, lecz by objawiać. Jak muza Botticelliego, wciela w sobie piękno, które nie jest estetyczne, lecz etyczne: łaskę, która przebacza i unosi. Jej dominującą cechą jest gorzko-słodka odporność, ta zdolność przyjmowania daru, nigdy nie uważając się za jego właścicielkę. Ona jest naczyniem, nie trunkiem. Jak mówił Rilke, „bądź chory, jak powód bytu”, a Giovanna jest nim z natury: jej powodem bytu jest ofiarowanie. Nie podbija, lecz przyjmuje. Jej charakter nie jest murem, lecz mostem przerzuconym między niebem a ziemią, solidnym, jasnym i nieodparcie przyciągającym tych, którzy szukają zagubienia, by lepiej się odnaleźć.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Giovanna jest burzą pod welonem jedwabiu. Nie goni za sercami, łapie je swoją magnetyczną obecnością. Sztura dla niej jest aktem łaski: spojrzenie trwające o sekundę dłużej, dłoń, która czule dotyka, nie posiadając. Przyciąga dusze poszukujące głębi, te, które pragną nie tylko ciała, ale i duszy. Co ją nudzi? Powierzchowność, zimny pośpiech, pustka ubrana w puste słowa. Potrzebuje ciepła, tej intensywności, która sprawia, że drżą dłonie. Kocha z brutalnie czułą szczerością: daje wszystko, ale wymaga nagiej prawdy. Bez gier, bez masek. Chce być kochana tak, jak się oddycha: naturalnie, koniecznie, z tą żywotną pilnością, która czyni nieobecność nie do zniesienia. Dla niej miłość nie jest wyborem, lecz otrzymaną i oddaną łaską, świętą wymianą, w której dusza wreszcie się odkrywa.
„Bóg jest miłosierny” lub „obdarowana łaską Boga”; jest to forma żeńska imienia Jan, od hebrajskiego Yohanan.
Imieniny obchodzone są 30 maja w hołdzie dla Świętej Giovanny d'Arco. To „panna z Orléans”, która wyzwoliła Francję i koronowała króla w Reims.
Francuska chłopska wojowniczka (ok. 1412–1431), która dowodziła wojskami podczas wojny stuletniej; kanonizowana w 1920 roku.
Jeanne po francusku, Joan lub Jane po angielsku, Giovanna po włosku, Joana po portugalsku.
Tak, meksykańska poetka i zakonnica z XVII wieku jest jedną z najbardziej podziwianych Juan w historii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.