Znaczenie: silny z włócznią, odważny w walce.
Od germańskiego „Gerhard”, złożonego z „ger” (grot) i „hard” (silny, twardy, odważny), czyli „silny z włócznią” lub „odważny wojownik”.
16 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Gerard z Brogne.
Zakonnik i człowiek pióra z XVIII wieku, w Belgii. Poświęcił swoje życie pisaniu żywotów świętych oraz nauczaniu, zapewniając swoim uczniom i współbraciom rygorystyczne wykształcenie i solidną kulturę.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by przekazywanie wiedzy i kultury stało się aktem codziennej hojności. To dyskretny, ale niezbędny sposób na pozostawienie pozytywnego śladu w świecie.
Źródło: Nominis
Gerardo obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 16 października.
Gerardo to imię o germańskich korzeniach — „Gerhard”, „silny z włócznią” — które od swego początku przywodzi na myśl hart i odwagę wojownika. Przybyłe na Półwysep Iberyjski wraz z Frankami i umocnione przez kilku średniowiecznych świętych, osadziło się w hiszpańskim świecie jako imię męskie, solidne i o długiej tradycji.
Kalendarz świętych kojarzy je przede wszystkim ze św. Gerardem Majellą, pokornym bratem redemptorystą z XVIII wieku, patronem matek i kobiet w ciąży, którego wspomnienie obchodzone jest 16 października. Ta podwójna twarz — wojownicza siła w etymologii i ochronna czułość w osobie świętego — nadaje imieniu kompletny charakter.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej Gerardo noszą postacie ze świata literatury i sportu, takie jak poeta Gerardo Diego, z pokolenia 27, czy argentyński trener Gerardo „Tata” Martino. Dziś postrzegane jest jako imię klasyczne, pewne i budzące zaufanie, z bliskością, jaką nadają mu zdrobnienia Gera lub Gerar.
Gerardo ma temperament, którego nie da się zaimprowizować. Jego etymologia „silny z włócznią” wybrzmiewa w jego najbardziej wyrazistej cece: upartej lojalności, która czyni go obrońcą swoich bliskich: kto ma Gerardo po swojej stronie, ma kogoś, kto staje w jego obronie, nie oczekując niczego w zamian. Jest stanowczy, godny zaufania, z tych, którzy nie uginają się, gdy nadchodzą trudne czasy.
Do tej solidności dodaje niespokojną energię i numerologiczną piątkę, która pcha go do działania: Gerardo nie jest człowiekiem ciszy, lubi akcję, wyzwanie, boisko. Można go sobie wyobrazić w roli „Tata” Martino, prowadzącego drużynę z ławki rezerwowych, lub jako zawodnika, który stawia czoła każdemu zagraniu. Nie unika uczciwej walki, ale nie szuka jej dla przyjemności; jego siła jest bardziej tarczą niż mieczem.
Pod wojowniczą zbroją wyłania się, jak w jego patronie, świętym Gerardzie Majeli, zaskakująco czuła i opiekuńcza strona. Jego stabilność jest dobra, a wrażliwość dyskretna, ale realna: Gerardo opiekuje się bez krzyku, czynami, a nie słowami. Nie jest najbardziej dyplomatyczny – czasem idzie wprost i mówi, co myśli – ale ta otwartość stanowi część jego szczerego uroku.
Jego humor jest swojski, to humor długich rozmów przy stole i łatwego śmiechu, bez potrzeby bycia w centrum uwagi. Ludzie są dla niego ważniejsi niż pozory, a jego potrzeba uwagi jest umiarkowana. Gdy angażuje się w coś – pracę, przyjaźń, sprawę – robi to z tą twardą konsekwencją germańskiego „hard”. Podsumowując: facet silny na zewnątrz, lojalny do szpiku kości i wewnątrz bardziej miękki, niż się wydaje.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Gerardo nie szepcze, Gerardo wbija. Jego pocałunek to precyzyjny cios sztychem, kontakt, który zostawia ślad i nie zmywa się z upływem czasu. Nie szuka efemerycznej łagodności; pragnie intensywności zderzenia szabel, gdzie pasję mierzy się oporem i wspólnym ogniem. Poddaje się bezpośredniemu, niemal prymitywnemu uwodzeniu, w której kontakt fizyczny jest głównym językiem jego wojowniczej duszy. Co naprawdę go oczarowuje, to kobieta, która nie cofa się, ta, która wytrzymuje spojrzenie z tą samą odwagą, z jaką on chwyta za włócznię. Dla niego miłość to pole bitwy, na którym sprawdza się wartość drugiej osoby.
Jednak jego miecz matowieje od monotonii. Pasywność nudzi go śmiertelnie; jeśli iskra gaśnie, jeśli dialog staje się niemy, on się wycofuje, nie ze względu na tchórzostwo, ale z potrzeby ruchu. Potrzebuje towarzyszki broni, silnej i obecnej, która zrozumie, że kochać to także bronić, walczyć i wspólnie stawiać czoła przeciwnościom. Bez tego stałego wyzwania jego wewnętrzny ogień gaśnie, pozostawiając jedynie zimne popioły.
Pochodzi z języka germańskiego, od imienia „Gerhard”, utworzonego z „ger” (oszczep) i „hard” (silny, odważny).
Oznacza „silny z włócznią” lub „odważny w walce”.
Imię Gerardo obchodzone jest 16 października w hołdzie świętemu Gerardowi Majelli. Był on bratem zakonnym kongregacji Redemptorystów.
Tak, Gerard to forma katalońska, francuska i angielska tego samego imienia; Gerardo to forma kastylijska i włoska.
Jest patronem matek, kobiet w ciąży i szczęśliwych porodów.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.