Znaczenie: szczęśliwy, obdarowany przez los.
Od łacińskiego Faustinus, zdrobniałej formy Faustus, oznaczającej „szczęśliwy, pomyślny, korzystny”, od rdzenia „favere” (sprzyjać).
15 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Faustyn z Brescii.
Męczennik chrześcijański z II wieku, pochodzący z Brescii we Włoszech. Odmówił wyrzeczenia się swoich przekonań w obliczu rzymskiego prześladowania, wybierając śmierć zamiast poddania się. Zmarł, zachowując nienaruszoną godność.
Co z tego zostaje: Pouczy nas tu, że stawianie oporu władzy nie oznacza szukania konfrontacji, lecz odmowy zdrady tego, co uważamy za sprawiedliwe. Ta kosztowna uczciwość pozostaje wzorem obywatelskiego i moralnego męstwa.
Źródło: Wikidata
Faustino obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 15 lutego.
Faustino to imię promienne od samego źródła: wywodzi się z łacińskiego Faustus, oznaczającego „szczęśliwy” lub „obdarowany przez bogów”, a Faustino jest jego czułą zdrobniałą formą. Rzymianie używali go jako wróżby dobrej gwiazdy, stąd trafiło do kalendarza świętych. Jego patronem jest św. Faustino z Brescii, męczennik z pierwszych stuleci, czczony wraz ze swoim bratem św. Jovitą; obaj są patronami włoskiego miasta Brescia.
W Hiszpanii Faustino ma szczególne zakorzenienie na północy i nieodmiennie kojarzy się z dobrym winem: winiarnia Faustino z regionu La Rioja rozsławiła to imię na całym świecie. Jest to imię tradycyjne, wiejskie i przypominające kochanego dziadka, o tym swojskim i serdecznym brzmieniu, które budzi natychmiastową sympatię. W Ameryce Łacińskiej również pozostawiło ślad w muzyce i sporcie.
Dziś jest to imię rzadko spotykane, o uroku vintage, przywołujące bliskość, dobry humor i tę „dobrą wróżbę”, którą niesie w sobie jego etymologia. Ci, którzy je wybierają, stawiają na ciepły klasyk i łatwy uśmiech.
Faustino przychodzi na świat z godną pozazdroszczenia etykietą przymocowaną do imienia: oznacza ono „szczęśliwy”, a co ciekawe, zwykle emanuje właśnie tym – serdeczną witalnością, która sprawia, że w jego towarzystwie wydaje się, iż wszystko ułoży się dobrze. Jest to osoba ciepła, towarzyska, o lekkim i zaraźliwym humorze, ten swojski typ, który łamie lody na każdym spotkaniu i do którego wszyscy z czasem zaczynają żywić sympatię. Jego energia jest wysoka i promieniuje dobrą gwiazdą, która się zaraża.
Za uśmiechem kryje się głęboko rodzinny i opiekuńczy rdzeń, bardzo zgodny z numerem 6: Faustino dba o swoich bliskich, pełni rolę gospodarza, pamięta o urodzinach i zawsze ma otwarte drzwi oraz zastawiony stół. Jego lojalność jest zdecydowana i bez dwuznaczności; dla niego dane słowo ma znaczenie, a nie lubi on intryg ani pozowania. Ta uczciwa prostota, o korzeniach wiejskich, jest jednym z jego największych uroków.
Nie jest szczególnie ambitny w sferze materialnej: zależy mu bardziej na dobrym życiu, wspólnym jedzeniu, długich rozmowach i dobrym winie (niezbędny ukłon w stronę winnicy, która nosi jego imię) niż na liczbach czy stanowiskach. Woli czerpać radość z życia niż konkurować, a jego stabilność emocjonalna czyni go wiarygodnym i spokojnym towarzyszem.
Jego wrażliwość przejawia się w codziennej hojności bardziej niż w wielkich przemówieniach, a jego naturalna dyplomacja pozwala mu uniknąć wielu konfliktów: Faustino rozładowuje napięcia za pomocą dobrze trafionego żartu. Może grzeszyć zadowoleniem się tym, co jest, lub nadmierną beztroską, ale rzadko egoizmem. Jest w skrócie typem szczęściarza i dobrej duszy, z tych, którzy samą swoją obecnością rozjaśniają egzystencję i codziennie oddają cześć „szczęściarzowi”, jaki noszą w imieniu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Faustino, przeniknięty tym łacińskim korzeniem favere, nie szuka miłości z potrzeby, lecz z rezonansu. W łóżku jego uwodzenie jest aktem naturalnej łaski, niemal przywilejem nadanym przez sam los. Nie goni za czymś z rozpaczą; pozwala się przyciągać, z tą spokojną elegancją kogoś, kto wie, że los mu się uśmiecha. Jego zmysłowość jest ciepła, otulająca, zdolna sprawić, że jego partnerka poczuje się jak jedyna istota obdarowana przez wszechświat. Jednak jego cierpliwość ma swoje granice. Co naprawdę go męczy, to wyrachowany chłód lub milcząca niewdzięczność. Faustino potrzebuje żywej wzajemności, tej pierwszej iskry, która potwierdza, że los stoi po jego stronie. Jeśli ogień zgaśnie z braku autentycznej pasji, wycofa się z godnością, bez dramatyzmu, pozostawiając jedynie wspomnienie spotkania, które, choć krótkie, było naznaczone szczęściem. Dla niego kochać to świętować szczęśliwą zbieżność dwóch losów, a jeśli los się odwróci, to on pierwszy wstanie od stołu.
Oznacza „szczęśliwy” lub „obdarzony przez los”. Jest zdrobniałą formą łacińskiego imienia Faustus.
Z łacińskiego Faustinus, od rdzenia „favere” (sprzyjać). Do hiszpańskiego dotarło poprzez kalendarz świętych.
15 lutego, dzień świętego Faustino z Brescii, obchodzony wspólnie ze świętym Jowitą.
Podziela łacińskie imię Faustus, ale mit Fausta to odrębna postać literacka; samo imię oznacza „szczęśliwy”.
Jest rzadko spotykany i ma tradycyjny, ciepły charakter, głęboko zakorzeniony w północnej części Hiszpanii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.