Znaczenie: Ukochany, kochany.
Z hebrajskiego Dāwīḏ, wywodzącego się od rdzenia oznaczającego „ukochany” lub „kochany”.
29 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Dawid.
Król Izraela w X wieku przed naszą erą, pochodzący z plemienia Judy. Zbudował zjednoczony naród i ustanowił Jerozolimę jako stolicę, jednocześnie tworząc wiersze, które wyrażają głęboką ludzkość w obliczu strachu i straty.
Co z tego zostaje: Może być jednocześnie potężnym liderem i wrażliwą duszą, która wątpi. Jego życie pokazuje, że nie trzeba wybierać między zdecydowanym działaniem a wewnętrznym skupieniem, by pozostać sobą.
Źródło: Nominis
David obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 29 grudnia.
David to uniwersalne imię biblijne, którego korzenie sięgają hebrajskiego Dāwīḏ, oznaczającego „ukochany”. Jego patronem jest jedna z wielkich postaci Starego Testamentu: król Dawid, pasterz, który pokonał Goliata, zjednoczył Izrael i stworzył Psalmy, będące wiecznym symbolem odwagi, wrażliwości i charyzmatycznego przywództwa.
W świecie hiszpańskojęzycznym David jest nowoczesnym klasykiem cieszącym się ogromnym sukcesem: brzmi międzynarodowo, ale blisko, młodo, ale z wielowiekową historią. Zyskał jasny i popularny wizerunek dzięki osobom noszącym to imię, takim jak śpiewak David Bisbal, piłkarze David Villa i David Silva czy tenisista David Ferrer, wszyscy oni będący przykładami talentu, wysiłku i sympatyczności.
Dziś David postrzegany jest jako świeże, wszechstronne i lubiane imię, z tych, które od razu wywołują dobre wrażenie. Działa w każdym języku i w każdym kontekście, a przekazuje tę atrakcyjną mieszankę siły i czułości, która już definiowała jego biblijnego patrona. Krótkie, stanowcze i urocze imię.
David to jedno z tych imion, które wchodzą z uśmiechem. Jego profil rysuje kogoś o świetlistej charyzmie: wysoka energia, dar zjednywania ludzi i sympatia, która otwiera mu drzwi bez wysiłku. Nie jest przypadkiem, że tak wielu Davidów wyróżnia się na scenach i stadionach; w imieniu tkwi powołanie do tego, by się podobać, do nawiązywania kontaktu z publicznością, do bycia „ukochanym”, jak obiecuje jego etymologia.
Dziedziczy po biblijnym królu Dawidzie tę fascynującą dualność między siłą a czułością: ten sam, który stawił czoła Goliatowi, był tym, który komponował psalmy. Taki jest David z krwi i kości: konkurencyjny i odważny, gdy trzeba walczyć, ale też wrażliwy, bliski i zdolny do wzruszenia. Ciężko pracuje – pod iskrą kryje się godna uwagi stałość, stałość liczby 4, która mu towarzyszy – i wie, że talent bez wysiłku nie zajdzie daleko, czego dowodzą Bisbal, Villa czy Ferrer, którzy noszą jego imię.
Społecznie David jest łagodnym magnesem: łatwo nawiązuje przyjaźnie, zachowuje lojalność i często bywa klejem swojego grona. Lubi się podobać i czasem potrzebuje tej aprobaty nieco za bardzo; gdy czuje, że rozczarowuje, widać to po nim. Ale rzadko rozczarowuje, bo wkłada serce w to, co robi.
Jego wyzwaniem jest nie rozpraszać się: z taką energią i tyloma otwartymi frontami, David może chcieć objąć wszystko i się wyczerpać. Gdy znajdzie swój teren i się skoncentruje, jest nie do zatrzymania. W głębi David łączy to, co najlepsze z dwóch światów: zaciętość wojownika i wrażliwość artysty, owinięte w wieczną świeżość. Krótkie, stanowcze i urocze imię, takie jak ci, którzy je noszą.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
David, którego imię jest synonimem bycia kochanym, nie szuka po prostu miłości; szuka bycia rozpoznawanym w swojej najgłębszej istocie. Jego sposób podboju to gra intensywnych spojrzeń i cichych porozumień, w której zmysłowość wkrada się między liniami intelektualnej rozmowy. Nie lubi pośpiechu ani pustych deklaracji; woli spokój wspólnie spędzonej nocy, w której dotyk mówi więcej niż tysiąc obietnic.
To, co naprawdę go porywa, to autentyczność i inteligencja emocjonalna jego partnera. Ceni zaciekłą lojalność i zdolność do słuchania bez oceniania. Z kolei najbardziej nudzi go i męczy powierzchowność oraz niepotrzebne dramaty. Dla Davida miłość jest bezpieczną przystanią, a nie polem bitwy. Szuka kogoś, z kim można budować, a nie tylko kogoś, z kim można się zabawić. Jego czułość jest jego największą bronią, zdolną rozbroić nawet najtwardsze obrony samym szczerym uśmiechem.
Oznacza „ukochany” lub „kochany”, od hebrajskiego Dāwīḏ.
Drugi król Izraela w Biblii, który pokonał olbrzyma Goliata i któremu przypisuje się autorstwo Psalmów.
Jego imieniny obchodzone są 29 grudnia na cześć świętego Dawida. To syn Jessego, król Judy i Izraela ze Starego Testamentu.
Trzy tradycje go czczą: jest postacią biblijną w judaizmie i chrześcijaństwie, a także pojawia się w islamie jako prorok Dawud.
Pisze się tak samo w bardzo wielu językach, zmienia się jedynie wymowa, co czyni je bardzo praktycznym i uniwersalnym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.