Znaczenie: zwolennik Chrystusa, chrześcijanin.
Z łacińskiego „christianus” („należący do Chrystusa”), wywodzącego się z greckiego Χριστιανός, z kolei od Christós, „namaszczony”; dosłownie „uczeń Chrystusa”.
12 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Chrystian.
Polak, mnich z XI wieku, członek wspólnoty kamaldulskiej w Polsce. Ofiarował swoje życie, odmawiając ucieczki przed bandytami, którzy wymordowali jego towarzyszy. Jego ostatnim czynem było pozostanie przy swoich, zamiast ratować się samego.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie porzucać tych, których kochamy, nawet wtedy, gdy indywidualne przetrwanie jest możliwe. To forma odwagi, która nie wymaga wiary, tylko lojalności.
Źródło: Nominis
Cristian obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 12 listopada.
Cristian jest jednym z hiszpańskich wariantów starożytnego łacińskiego „Christianus”, terminu, którym określano pierwszych wyznawców Chrystusa. Jego przejrzyste znaczenie, „chrześcijanin”, uczyniło go przez wieki imieniem o wyraźnym ładunku religijnym, choć dziś postrzegany jest głównie jako nowoczesny, zwinny i bliski.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej Cristian (oraz jego wariant z akcentem, Cristián, bardzo używany w Chile i Argentynie) przeżył silny wzrost popularności od lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, napędzany swoim międzynarodowym brzmieniem oraz popularnymi idolami sportu i piosenki. Brzmi młodo, sportowo i pozytywnie, z tym swobodnym urokiem całego pokolenia.
Kalendarz świętych kojarzy go ze św. Cristianem, eremitą-męczennikiem w Polsce około roku 1005, którego wspomnienie obchodzone jest 12 listopada. Wśród jego słynnych nosicieli błyszczą piosenkarz Cristian Castro lub obrońca, mistrz świata Cristian „Cuti” Romero, którzy nadają mu dynamiczny i aktualny wizerunek.
Cristian ma dar do tego, by podobać się innym, niemalże nie zdając sobie z tego sprawy. Jego wysoka energia i luźny humor naturalnie umieszczają go w centrum grupy, ale bez próżności kogoś, kto potrzebuje wydawać rozkazy: jego potrzeba uwagi jest umiarkowana, dokładnie taka, jaka jest potrzebna, by ożywić imprezę, a potem pozwolić innym błyszczeć. W nim jest coś głęboko pokoleniowego, ten swobodny, sportowy i towarzyski powiew, którym imię tchnie od czasu swojego rozkwitu w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych.
Łączy w sobie dość dużo fantazji i chęci do działania z solidną lojalnością wobec swoich: Cristian jest przyjacielem na całe życie, który wciąż się pojawia, towarzyszem drużyny, który daje z siebie wszystko. Nie bez powodu imię to dziś noszą postacie takie jak obrońca „Cuti” Romero, czysty charakter i poświęcenie, lub piosenkarz Cristian Castro, pełen emocji na wierzchu. Ta mieszanka zaciętości i wrażliwości dobrze go definiuje.
Pod etymologią kryje się „zwolennik” i coś z tego pozostaje: Cristian potrafi oddać się sprawie, grupie, uczuciu z wiernością. Nie jest najbardziej niezależny ani najbardziej kalkulujący; działa sercem, a nie strategią. Jego stabilność jest poprawna, choć jego fantazja i numerologiczny rytm trzy czasem popychają go do rozpoczęcia tysiąca planów i dokończenia połowy z nich.
W obcowaniu jest bliski, ciepły, mało protokołowy: mówi do ciebie na „ty” od pierwszej minuty i sprawia, że czujesz się częścią ekipy. Bardziej niż zimna ambicja awansu popycha go połączenie z ludźmi. Kiedy coś naprawdę go obchodzi, wkłada całą energię i całą emocję na stół, bez półśrodków. Przejrzysty, ożywiony i godny zaufania facet, z tą zaraźliwą radością, która ciągnie za sobą resztę.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Cristian nie jest zdobywcą, który atakuje, lecz oddanym zwolennikiem rytuału. Jego zmysłowość ma powagę historii; nie szuka efemerycznego olśnienia, lecz złączenia dusz z oddaniem modlącego się. Gdy uwodzi, jego spojrzenie jest bezpośrednie, obciążone tym greckim korzeniem, który szuka nagiej prawdy pod skórą. Przyciąga go cicha intensywność, kobieta, która rozumie ciężar ciszy tak samo, jak ciężar słów. Nie interesują go społeczne maski ani dziecięce gry. Co naprawdę go upija, to zaciekła lojalność, to połączenie, które wykracza poza sferę cielesną, by stać się duchową. Jednak jego cierpliwość, często kojarzona z jego wiarą, ma granicę: hipokryzja jest jego największą nudą. Jeśli wykryje podwójność, wycofuje się z elegancją kogoś, kto wypełnił swoją misję, pozostawiając za sobą echo głębokiej intymności. Kocha, by budować, a nie by posiadać. Szuka ołtarza, na którym oboje mogą być wierni swojej najczystszej istocie, bez masek i udawania.
Z łacińskiego „christianus”, co oznacza „chrześcijanin, zwolennik Chrystusa”, a to z greckiego „Christós”, „namaszczony”.
Są to warianty tego samego imienia: „Christian” to zapis łaciński/międzynarodowy, „Cristian” to forma zhiszpanizowana, a „Cristián” ma akcent, ponieważ akcent pada na ostatnią sylabę; forma ta jest bardzo powszechna w Stożku Południowym.
Dzień imienin Cristiana przypada 12 listopada, ku czci świętego Cristiana z Polski. Był on polskim męczennikiem.
Używa się go jako imienia męskiego; odpowiednią formą żeńską jest Cristina lub Cristiana, a nie Cristian.
Swój największy rozkwit w świecie hiszpańskojęzycznym przeżywał między latami 80. a 2000., napędzany przez swoje międzynarodowe brzmienie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.