Znaczenie: pochodzący z Cypru; poświęcony bogini Cypru.
Z łacińskiego Cyprianus, „pochodzący z Cypru”, wyspy, która w starożytności była poświęcona bogini miłości, Afrodycie (Wenus).
16 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Cyprian.
Teolog i biskup Kartaginu w III wieku w Afryce Północnej. Ustrukturyzował myślenie chrześcijańskie dzięki rygorystycznej prozie i bronił wspólnoty przed prześladowaniami rzymskimi, godnie przyjmując męczeństwo.
Co z tego zostaje: Od niego dowiadujemy się, że inteligencja i twardość charakteru są potężnymi broniami do obrony tego, co uważamy za sprawiedliwe. Jego przykład pokazuje, że intelektualna odwaga może oprzeć się przemocy politycznej.
Źródło: Wikidata
Cipriano obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 16 września.
Cipriano oznacza „urodzony na Cyprze”, wyspie śródziemnomorskiej, która w starożytności była poświęcona Afrodycie, bogini miłości. Z tego łacińskiego przymiotnika, Cyprianus, wywodzi się imię nasycone klasycznym brzmieniem. Jego wielkim punktem odniesienia w chrześcijaństwie jest św. Cyprian z Kartaginy, biskup, teolog i męczennik III wieku, jedna z najważniejszych postaci intelektualnych wczesnego Kościoła.
Ciekawy los tego imienia: w hiszpańskojęzycznej kulturze popularnej św. Cyprian stał się również postacią z ksiąg zaklęć i magii, słynnej „Księgi św. Cypriana”, bardzo obecnej w folklorze Hiszpanii, Portugalii i Ameryki Łacińskiej. Ta podwójna twarz, surowego biskupa i patrona czarowników, nadaje mu tajemniczą i niepowtarzalną aurę.
Dziś Cipriano jest imieniem rzadko spotykanym i o silnym charakterze, przywołującym tradycję, głębię i odrobinę enigmatyczności. Ci, którzy je wybierają, szukają zdecydowanego klasyka, z historią i osobowością aż nadto wyrazistą.
Cipriano to imię, które wydaje się wyjęte z antycznej księgi, a jego charakter ma właśnie tę głębię. Jest to osoba refleksyjna, z tych, które myślą przed mówieniem, posiadająca wewnętrzną solidność, która budzi szacunek bez potrzeby podnoszenia głosu. Od biskupa Kartaginy, od którego pochodzi jego imię, odziedziczył poważny intelekt i twardość przekonań, które czynią go intelektualnie niezależnym: Cipriano nie płynie z nurtem dla wygody, formuje własny sąd i broni go.
Jego stabilność jest wysoka, a metoda godna pozazdroszczenia. To typ osoby, która buduje powoli, ale na skale, dotrzymuje danego słowa i nie rozpada się pod presją. Posiada on ponadto enigmatyczny, niemal hermetyczny rys, ten powab tajemnicy, który folklor „Księgi świętego Cipriana” nadaje mu niechcący. Nie otwiera się od razu; trzeba wywalczyć jego zaufanie, ale kto to osiągnie, znajduje lojalność nie do zdarcia.
Jego wrażliwość jest głęboka, choć dyskretna: czuje wiele, ale nie rozgłasza tego. Woli głębokie rozmowy od powierzchownej gadki i czerpie radość z wiedzy dla samej wiedzy, z tą żyłą teologa lub uczonego, którą niesie ze sobą imię. Jego potrzeba uwagi jest niska; wystarcza mu szacunek najbliższych.
Humor Cipriana jest suchy i inteligentny, z tych, na które trzeba uważać, by go wychwycić. Może wydawać się nieco uparty lub nadmiernie zamknięty w sobie, ale nigdy fałszywy ani frywolny. Jest to, krótko mówiąc, charakter wagi ciężkiej: poważny, ale nie ponury, tajemniczy, ale nie niepokojący, o niezawodności, która czyni go cichym filarem dla wszystkich, którzy go otaczają.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Cipriano to czysta słona bryza i starożytna uwodzicielskość. Urodzony pod znakiem Afrodyty, jego serce bije w rytmie przypływów i odpływów, szukając połączeń, które palą z intensywnością śródziemnomorskiego słońca. Nie kocha niezgrabnie; uwodzi z elegancją kogoś, kto zna wartość świętej wyspy. Jego urok jest wilgotną tajemnicą, spojrzenie, które obnaża twoją duszę, zanim zdążysz zamrugać. Przyciąga go głębia, ta płynna esencja, która łączy jednocześnie boskie i ziemskie. Jednak ucieka od jałowości, od jałowej ziemi, która nie daje owoców. Jeśli jego partnerka stanie się rutynowa, sucha, bez magii, Cipriano znika jak poranna mgła, zostawiając jedynie echo niewypowiedzianego perfumu. Potrzebuje pasji, która odnawia, a nie rutyny, która opóźnia. Jego pocałunek jest przysięgą efemerycznej wieczności, a jego nieobecność zostawia pustkę tak głęboką jak morze, które go urodziło.
Oznacza „urodzony na Cyprze”, wyspie, która w starożytności była poświęcona bogini Afrodycie.
Święty Cyprian z Kartaginy był biskupem, teologiem i męczennikiem III wieku, kluczową postacią wczesnego Kościoła.
16 września, święto, które dzieli z papieżem św. Korneliuszem.
Z powodu popularnej „Księgi świętego Cypriana”, zbiorowi zaklęć z folkloru iberyjskiego i latynoamerykańskiego, odrębnemu od historycznego świętego.
Dziś jest rzadko spotykane, ma klasyczny charakter i bardzo wyraziste brzmienie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.