Znaczenie: wolny mężczyzna lub silny.
Od Karla, co oznaczało „wolny człowiek”, a w rozszerzonym znaczeniu „silny”, żeńska wersja Karola.
17 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Karolina z Compiègne.
Francuska zakonnica karmelitańska, stracona na gilotynie w Paryżu w 1794 roku podczas Rewolucji. W obliczu zakazu życia we wspólnocie, ona i jej towarzyszki odmówiły rezygnacji z życia wspólnego. Wybrały śmierć, zamiast ugiąć się pod presją polityczną.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by pozostać wiernym swoim głębokim przekonaniom, nawet gdy cały świat wymaga przeciwnego. Ta upór pokazuje, że integralność nie jest słabością, lecz cichą siłą.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Nominis
Charlotte obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 17 lipca.
Imię „Charlotte” jest ponadczasowym klasykiem, żeńską zdrobniałą formą imienia Charles, które z kolei wywodzi się z germańskiego karl, oznaczającego „wolny człowiek”. Znaczenie tego imienia oscyluje zatem między wolnością a siłą – jest to delikatna moc.
Rozpowszechnione w całej Europie na dworach królewskich (przypomina się liczne królowe i księżniczki Charlotte, aż po małą brytyjską księżniczkę naszych czasów), łączy arystokratyczną elegancję z rodzinną ciepłotą. Jego imieniny, przypadające 17 lipca, upamiętniają szesnaście karmelitanek z Compiègne, męczenników Rewolucji, wśród których była siostra Charlotte.
Imię to wkroczyło również do kultury: Charlotte, bohaterka Goethego w „Cierpieniach młodego Wertera”; Charlotte Brontë, autorka „Jane Eyre”; nie wspominając o charlotte, tym pysznym deserze. We Francji cieszy się trwałą popularnością, jest nieprzebrzmiałe, jednocześnie szykowne i dostępne. Charlotte przywołuje obraz kobiety o naturalnej elegancji, wykształconej, o wolnym duchu i silnej, zdolnej być słodką, nie pozwalając nigdy, by ją deptano. Imię, które przechodzi przez epoki z tą samą gracją.
Charlotte, to wolność z dobrymi manierami. Imię wywodzi się z germańskiego karl, „wolny człowiek”, a ta niezależność pozostaje przewodnim wątkiem charakteru (8/10): Charlotte nie lubi, gdy decydują za nią, ma swoje poglądy, swój gust, swoją drogę. Ale w niej asertywność przejawia się przez elegancję, a nie przez siłę brutną – to ostra dyplomacja (8/10), która pozwala jej osiągać to, czego chce, z gracją i stanowczością jednocześnie.
Za szykownym i nieco arystokratycznym aurą imienia – imieniem królowych, księżniczek, ale też wielkich piór, jak Charlotte Brontë – kryje się prawdziwa solidność. Stabilna (8/10), lojalna (8/10), Charlotte to jedna z tych osób, którym można zaufać na długi czas. Jej etymologiczna „moc” to nie tylko słowo: to kobieta, która stoi na nogach, która przyjmuje ciosy ze stylem, która nie pozwala się deptać, zachowując przy tym prawdziwą słodycz (wrażliwość 7/10).
Jeśli chodzi o atmosferę, Charlotte to ponadczasowy klasyk, ani przestarzały, ani krzykliwy, niczym jej kuzynka deserowa: rodzinna, kojąca, ale wyrafinowana. Wyczuwa się żywy umysł i wykształcony humor (7/10) wielkich rozmówczyń, swobodę tych, które błyszczą w towarzystwie bez przesady (potrzeba uwagi 5/10).
Jej ambicja (7/10) jest realna, ale elegancka, nigdy brutalna: celuje wysoko z metodą. Niczym Charlotte Gainsbourg czy Charlotte Perriand, wyczuwa się spokojną kreatywność, dyskretną nowoczesność, charakter, który nie potrzebuje nikogo, by istnieć, ale potrafi kochać głęboko. Podsumowując: wolna i asertywna elegancja: słodka, gdy trzeba, nieustępliwa, gdy jest to konieczne, zawsze z tą dodatkową dozą obecności.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Imię „Charlotte” nie bawi się w kruche księżniczki; oddaje się miłości z powagą germańskiej królowej, która ustanawia swoje feudy. Poddawanie się uwodzeniu jest dla niej aktem podboju, zmysłowym i bezpośrednim, w którym mocny charakter przekształca się w magnetyczną pasję. Nie potrzebuje okrężnych dróg: jej urok to urok wolnej kobiety, która dokładnie wie, czego chce, i domaga się tego z surową elegancją. Przyciąga ją spokojna męskość, ta, która nie boi się być sobą, partner zdolny do stawienia czoła bez przytłaczania. Z kolei tchórzostwo emocjonalne lub bierność natychmiast ją męczą, ponieważ gardzi wahaniem. W intymności Charlotte jest wierną, ale wymagającą kochanką, odrzucającą wszelką formę duszącego posiadania na rzecz feroznej równości. Kocha z siłą, z lojalnością jak kamień, o ile jej partner szanuje jej fundamentalną wolność. Dla niej miłość nie jest ucieczką, lecz przymierzem między dwoma silnymi duchami, w którym czułość miesza się z pełnym szacunku oporem.
Oznacza „wolną kobietę” lub „silną”. Jest żeńską formą imienia Carlos, wywodzącego się z germańskiego Karl, oznaczającego „wolnego człowieka”.
Dzień imienin Charlotte przypada 17 lipca i jest poświęcony świętej Charlotte. Była jedną z karmelitanek z Compiègne, męczennicą.
Z germańskiego korzenia Karl, zlatinizowanego jako Carolus, który w języku hiszpańskim dał Carlos, a w formie żeńskiej Carla.
Korzeń jest bardzo starożytny, ale Carla jako imię żeńskie stała się bardzo modna w Hiszpanii od lat 2000.
Tak, jest praktycznie identyczny we włoskim, portugalskim, katalońskim i niemieckim, co czyni go bardzo międzynarodowym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.