Znaczenie: wspaniały, majestatyczny.
Pochodzi z łacińskiego augustus.
27 maja
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Augustyn. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Filozof i biskup V wieku, pochodzący z Afryki Północnej. Poświęcił swoje życie analizie ludzkiej świadomości i budowie myśli racjonalnej, pozostawiając po sobie dzieła takie jak Wyznania.
Co z tego zostaje: Przypomina nam, że introspekcja nie jest słabością, lecz potężnym narzędziem do zrozumienia świata. Jego przykład inspiruje każdego, kto dąży do połączenia rygoru intelektualnego z poszukiwaniem sensu.
Augustine obchodzi imieniny we Francji i w USA 28 sierpnia; w Hiszpanii i w Niemczech 27 maja.
Augustine to żeńska forma imienia Augustin, które z kolei wywodzi się z łacińskiego augustus, „wielce szanowany, majestatyczny” – przymiotnika tak prestiżowego, że Rzym uczynił z niego tytuł cesarski. Za imieniem rysuje się postać św. Augustyna z Hipony, giganta myśli chrześcijańskiej, którego Wyznania ukształtowały kulturę zachodnią. Święto przypadające 27 maja odnosi się dokładniej do św. Augustyna z Canterbury, ewangelizatora Anglii.
We Francji Augustine przeżywała swoje chwile chwały w XIX wieku: to imię babć, które haftowano na wyprawce i wyrywano na kartkach Belle Époque. Przez długi czas spychane na półkę imion z dawnych lat, dziś wraca, napędzane trendem retro-chic, który nadaje nowe życie imionom naszych prababć.
Dziś Augustine uwodzi rodziny poszukujące imienia jednocześnie staroświeckiego i szlachetnego, z tą odrobiną duszy z epoki i uroczym zdrobnieniem „Tine” lub „Gustine”. Imię, które niesie ze sobą majestat, nigdy nie biorąc się na poważnie.
Augustine niesie w swojej etymologii spokojną majestatyczność: „ta godna czci”. Nic dziwnego, że przypisuje się jej naturalną obecność, ten sposób bycia osób, które słychać, nawet gdy nie podnoszą głosu. Daleka spadkobierczyni świętego Augustyna, tego poszukiwacza absolutu, który zamienił swoje rozważania w mądrość, Augustine często ma w sobie coś refleksyjnego, pewną głębię, która przejawia się pod powierzchnią lekkiej rozmowy.
To imię babci, które wraca do łask, i zachowuje to, co najlepsze: poczucie przekazywania, przywiązanie do bliskich, lojalność sprawdzoną w ogniu. Łatwo wyobrazić sobie Augustine jako strażniczkę rodzinnych tradycji, tę, która zna przepisy i anegdoty, ale z chytrym spojrzeniem i nowoczesnością, która obala stereotyp sepia babci. Bo za godnością kryje się prawdziwy temperament: Augustine wie, czego chce, idzie swoim tempem i nie pozwala się zdeptać.
Jej powrót do łask wśród młodych rodziców nadaje jej smakowitą podwójną osobowość: antyczny urok imienia z koronki i świeżą energię tej, która nosi je dziś. Skrócone do „Tine” lub „Gus”, staje się natychmiast współczującą, ciepłą i zabawną. Augustine uprawia dyskretny sztuczka: wygląda na mądrą, zachowując własną fantazję, ziarno szaleństwa, które pojawia się, gdy najmniej się tego spodziewamy. Solidna, wierna, obdarzona suchym humorem, wzbudza zaufanie i sprawia, że chce się jej zwierzać – bez wątpienia zachowa te sekrety z wytrwałością godnej czci.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod nazwiskiem Augustine miłość nie jest efemerycznym szaleństwem, lecz sakralnym rytuałem. Wspaniała i majestatyczna, podchodzi do uwodzenia z gracją obciążoną znaczeniem, jak cesarzowa, która udziela swego łaskawego przyzwolenia. Nie goni za banalnymi namiętnościami; pozwala im się zbliżyć, narzucając cielesną powolność, która wstrząsa duszą tak samo jak ciałem. Jej zmysłowość jest ciężkim aksamitem, pieszczotą, która zostawia ślad, która konsekruje.
Przyciąga tych, którzy szanują głębię, tych, którzy wiedzą, że pragnienie jest również formą czci. Z kolei to, co nieodwołalnie ją męczy, to powierzchowna lekkość, bezdenna bezczelność, fruwolność, która profanuje intymność. Augustine szuka duszy zdolnej znieść ciężar majestatu, partnera, który nie będzie chciał jej ujarzmić, lecz rozpieszczał ją z niemal religijną oddanością. Dla niej kochać to akt poświęcenia: raz wybrana, oddana część jest całkowita, nienaruszona i nierozdzielna. Nie ma drogi środka, jest tylko to, co święte, albo pustka.
Augustine to żeńska forma imienia Augustín, wywodząca się z łacińskiego słowa augustus, oznaczającego „wielki, majestatyczny”. Jest to imię o łacińskim pochodzeniu i chrześcijańskiej tradycji.
Oznacza „wielce szanowana, majestatyczna, poświęcona”, od tego samego łacińskiego słowa, które nadało tytuł „augustus” rzymskim cesarzom.
27 maja, w hołdzie dla świętego Augustina z Canterbury. Czasami obchodzone jest również 28 sierpnia, w dniu świętego Augustina z Hipony.
Bardzo popularny w XIX wieku, wyszedł z użycia, ale wraca z siłą dzięki modzie na imiona retro i vintage.
Często nazywa się ją czule Tine, Gus, Gustine lub Titine.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.