Znaczenie: czcigodny.
Wypływa z łacińskiego honoratywu „augustus”.
7 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Augustyn z Bordeaux.
Ksiądz i opat w Girondzie w VI wieku. Pomimo niepełnosprawności, która zmuszała go do pełzania po ziemi, wykorzystał zebrane jałmużny na założenie klasztorów i kaplicy w Brives.
Co z tego zostaje: Może przekształcić fizyczną wrażliwość w siłę budowania. To dowód na to, że godność nie zależy od postawy, lecz od sposobu, w jaki wykorzystuje się to, co się otrzymuje.
Źródło: Nominis
August obchodzi imieniny w Hiszpanii i w Niemczech 7 października; w USA 14 maja.
August wywodzi się z łacińskiego honorowego „augustus”, „wielce szanowany”, tytułu, który Rzymski Senat nadał Oktawianowi – pierwszemu cesarzowi – i powodu, dla którego ósmy miesiąc nosi jego imię. Wielki i godny od początku, przez długi czas cieszył się popularnością na ziemiach germańskich i skandynawskich (jako August) oraz francuskich (jako Auguste).
Po dekadach milczenia imię przeżywa elegancki renesans w świecie anglojęzycznym, łącząc w sobie wiktoriańską powagę z ciepłem późnego lata. Szczególnie rodzice w Stanach Zjednoczonych przywitali je z otwartymi ramionami, przyciągani jego królewską historią, przyjaznym zdrobnieniem Gus i literackim ciężarem – wystarczy wspomnieć laureata Nagrody Pulitzera, dramaturga Augusta Wilsona.
Dziś postrzegane jako szlachetne, artystyczne i ciepłe, imię August osiąga rzadki balans: cesarskie korzenie i nowoczesny, swobodny urok. Brzmi zarówno jak cesarz, jak i złoty miesiąc, który nadał mu imię.
August nosi tytuł cesarza z taką samą łatwością, jak letni wieczór. Nazwany od łacińskiego „augustus” – godny, majestatyczny – i nawiązujący do pierwszego cesarza rzymskiego, który nadał nazwę miesiącowi, posiada wrodzoną godność, poczucie powagi, które zdaje się towarzyszyć mu od dzieciństwa. W Augustcie jest coś złożonego i spokojnego, to dziecko, które nie musi krzyczeć, bo i tak budzi cichy szacunek.
Jednak imię ma dwie temperatury. Jest cesarski August: ambitny, autorytarny, pociągany do przywództwa i dziedzictwa, numerologiczna ósemka pcha go ku osiągnięciom i grze długoterminowej. A jest August złotego miesiąca: ciepły, beztroski, hojny swoim czasem, błyszczący jak światło późnego lata. Najlepsze w tym imieniu zawiera oba te oblicza: lider, który jest jednocześnie łagodny, budowniczy, który pamięta o ludziach, a nie tylko o celach.
Historia i kultura karmią również jego artystyczną żyłę. Od dramaturga Augusta Wilsona, który uchwycił w słowach stulecie amerykańskiego życia, po rzeźbiarza Augusta Rodina, który formował brąz w uczucie, imię niesie ze sobą kreatywną i kontemplacyjną głębię. August często ma duszę starego człowieka, docenia rzemiosło i znaczenie, preferuje substancję nad blask.
Generacyjnie znajduje się na fali odrodzenia vintage, wybierane przez rodziców, którzy chcieli czegoś wielkiego, ale łagodnego, historycznego, ale świeżego – w codziennym życiu łagodzonego przez przytulny, komfortowy przydomek Gus. Ten kontrast jest jego urokiem: cesarz i Auggie w jednym, godne i dostępne. To jest przyjaciel z nieustanną wizją i ciepłym uściskiem dłoni, ten, kto planuje na dekady, a mimo to pojawia się na kolacji. Szlachetny, ale nie zimny, ambitny, ale nie bezlitosny – August po prostu idzie przez życie, a wszyscy to zauważają.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
August nie uwodzi; poświęca. Jego uwodzenie jest powolnym i majestatycznym wznoszeniem się, zakorzenionym w starożytnym łacińskim augere – zwiększać, pomnażać. Nie oferuje ulotnych iskier, lecz głęboki ukłon, dzięki któremu jego partnerka czuje się nie tylko widziana, ale wyniesiona. Pociągają go dusze z wrodzoną godnością, te, które posiadają cichą i godną podziwu siłę, odzwierciedlającą jego własny cesarski rod. Szuka więzi, która wydaje się historyczna, związku, który z czasem staje się bardziej substancjalny, jak kamień wygładzony przez stulecia oddania.
Nuda jest jego jedynym prawdziwym wrogiem. To, co trywialne, chaotyczne i wulgarne, nudzi go do łez. Nie ma cierpliwości do gier ani powierzchownych dramatów; pragnie substancji, miłości, która wydaje się ciężka od znaczenia i lekka od gracji. Aby oczarować Augusta, trzeba być majestatycznym z własnego prawa, oferując związek, który wydaje się wspólnym sanktuarium. Kocha z nieustanną i rosnącą intensywnością, zamieniając zwykłe chwile w święte rytuały. Jest architektem trwałej namiętności, budując miłość, która nie tylko jest odczuwana, ale czczona, trwając długo po tym, jak początkowy ogień osiadł w ciepły i wieczny płomień.
Oznacza „wielce szanowany, majestatyczny, czcigodny”, od łacińskiego honoratywu „augustus”.
Oba sięgają tego samego źródła: cesarza Augusta, od którego wzięła się nazwa miesiąca sierpnia.
Jego imieniny obchodzone są 7 października, dzień poświęcony świętemu Augustowi. Był on kapłanem i opatem w Bordeaux.
Gus, Auggie lub Augie to powszechnie używane formy skrócone.
Tak – jego popularność rosła w USA i w innych miejscach, ponieważ w modzie wracają imiona męskie o klasycznym brzmieniu.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.