Znaczenie: ten, który rządzi siłą orła.
Od germańskiego „Arn-wald”, z „arn” („orzeł”) i „wald” („władza, rządy”): „ten, który rządzi siłą orła”.
10 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Albert Wielki.
Ksiądz z Santa Justina w Padwie, we Włoszech, w XIII wieku. Poświęcił swoje życie rygorowi intelektualnemu i konkretnej miłosierdziu, z uporem broniąc najsłabszych przed potęgami jego czasów.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by uczynić z własnej inteligencji narzędzie sprawiedliwości, a nie dominacji. Jest to dowód na to, że wiedza nabiera pełnego sensu, gdy służy ochronie tych, którzy nie mają głosu w dyskusji.
Źródło: Nominis
Arnaldo obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii i w Argentynie 10 lutego; w USA i w Brazylii 14 sierpnia.
Arnaldo to hiszpańska i włoska forma germańskiego Arnald/Arnold, złożonego z „arn” (orzeł) i „wald” (moc, rządzenie): „ten, który rządzi siłą orła”. Dotarł na Półwysep Iberyjski wraz z ludami germańskimi i mocno zakorzenił się w Katalonii pod formą „Arnau”, a we francuskim jako „Arnaud”.
Wśród świętych, którzy nosili to imię, wyróżnia się św. Arnaldo (Arnulfo) z Soissons, flandryjski mnich i biskup XI wieku, dziś słynny jako patron piwowarów, ponieważ zalecał picie gotowanego piwa zamiast skażonej wody. W Ameryce Łacińskiej imię ma ponadto aurę amanta i osoby publicznej, spopularyzowane przez aktorów telenowel.
Dziś Arnaldo brzmi klasycznie i z charakterem, odrobinę szlachecko, ale z germańskim, zdecydowanym tłem, które nadaje mu siłę i obecność.
Orzeł, którego Arnaldo nosi w etymologii, nie jest ozdobą: ma on w sobie wzrok z wysokości, tę tendencję do widzenia całości przed szczegółem oraz chęć, dyskretnie, do prowadzenia steru. Arnaldo nie jest tym, który krzyczy najgłośniej na zebraniu; jest tym, który, gdy w końcu zabiera głos, porządkuje chaos. Jego ambicja jest wysoka, ale cierpliwa, z tych, które budują na długi dystans, zamiast szukać szybkiego oklasku.
Jest głęboko niezależny. Ma trudności z tym, gdy ktoś mówi mu, jak robić rzeczy, i zwykle woli sam nieść odpowiedzialność, niż delegować ją w połowie. Ta autonomia, połączona z zauważalną stabilnością w tle, czyni go kimś godnym zaufania: przyjacielem, który jest tam nadal po dwudziestu latach, tym, który staje w obronie, gdy trzeba. Jego lojalność jest poważna, cicha, ale odporna na bomby.
Imię niesie klasyczny, niemal arystokratyczny powab, a coś z tego przykleja się do niego: w jego manierach jest elegancja i godność, która budzi szacunek bez konieczności narzucania się. Po swoim patronie piwowarów mógłby odziedziczyć również łagodną i gościnną stronę – tę, która zbiera ludzi wokół dobrego stołu i dzbanka – która łagodzi jego bardziej rezerwową i strategiczną stronę.
Jego wyzwaniem jest puszczenie kontroli i okazanie wrażliwości: Arnaldo tak bardzo chroni swój świat wewnętrzny, że czasem jego bliscy potrzebują czasu, by poznać go w pełni. Ale ten, kto przenika tę rezerwę, znajduje lojalnego, hojnego i zaskakująco ciepłego sojusznika, orła, który pod swoją dostojną postawą pilnuje gniazda z furią.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Arnaldo nie bawi się w subtelne gierki; narzuca swój teren z drapieżną gracją swojego imienia. Jego zaloty są połączeniem dzikości i elegancji, w której uwodzenie działa jak niewidzialny, lecz niezłomny węzeł. Nie szuka nieśmiałego porozumienia, lecz absolutnego oddania kogoś, kto rozpoznaje w nim naturalnego lidera, zdolnego chronić i posiadać z palącą intensywnością. Fascynuje go kobieta, która łatwo się nie poddaje, ta, która kwestionuje jego autorytet własnym iskrzeniem, bo tylko w ten sposób może wywierać swój instynkt myśliwego z satysfakcją zdobyczy. Jednak jego cierpliwość jest tak ograniczona jak jego tolerancja dla przeciętności. Pasywność nudzi go śmiertelnie; jeśli ogień gaśnie, wycofuje się z chłodem orła, który przestaje krążyć nad martwą doliną. Kocha zaborczo, nie pytając o pozwolenie, wymagając lojalności odpornej na kule i namiętności, która oddycha w tym samym rytmie co wiatr jego gór.
„Ten, który rządzi siłą orła”, od germańskiego „arn” (orzeł) i „wald” (władza, rządy).
Po francusku Arnaud, po katalońsku Arnau, po angielsku i niemiecku Arnold. Wszystkie one dzielą ten sam rdzeń germański.
Dzień imienin Arnaldo obchodzony jest 10 lutego w hołdzie dla Błogosławionego Arnaldo. Był opatem klasztoru Santa Justina w Padwie.
To klasyczne imię, rzadko spotykane we współczesnej Hiszpanii, nieco bardziej obecne w Ameryce Łacińskiej, gdzie brzmi jak imię przystojnego bohatera telenoweli.
Tak, pochodzą od tego samego germańskiego rdzenia; „Arnau” to forma katalońska, dziś bardzo popularna w Katalonii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.