Znaczenie: odważny, męski, silny.
Z greckiego Andréas, pochodzącego od anér/andrós („mężczyzna, mąż”) i andreía („odwaga, męstwo”), hiszpańska forma żeńska związana ze świętym Andrzejem.
30 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Andrzej.
Galilejski rybak z I wieku, brat Piotra. Był pierwszym, który poszedł za Jezusem, otwierając drogę innym uczniom. Następnie przemierzał świat, głosząc jego idee, aż do śmierci, odmawiając wyrzeczenia się swoich przekonań.
Co z tego zostaje: Przypomina nam, że odwaga zaczyna się od pierwszego kroku, od opuszczenia tego, co nam znane, by pójść w nieznane. Jego przykład pokazuje, że pozostawanie wiernym temu, co uważamy za słuszne, nawet w obliczu przeciwności, jest formą absolutnej wolności.
Źródło: Wikidata
Andrea obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 30 listopada; w Polsce 30 kwietnia.
Andrea ma wspólny korzeń z imieniem Andrés: oba wywodzą się z greckiego słowa andreía, oznaczającego „odwaga”. W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej utrwaliło się jako imię zdecydowanie żeńskie, choć we Włoszech nadal jest męskie (stąd Andrea Bocelli czy Andrea Pirlo), co jest ciekawostką zaskakującą wielu osób.
Imię czerpie z prestiżu świętego Andrzeja Apostoła, brata Piotra i patrona Szkocji, którego krzyż św. Andrzeja widnieje na wielu flagach. Jako imię żeńskie Andrea zyskało silną popularność w świecie hiszpańskojęzycznym od lat 80. i 90. XX wieku, a od tamtej pory utrzymuje się na szczycie list noworodków w krajach takich jak Hiszpania, Meksyk i Kolumbia.
Dziś Andrea postrzegane jest jako imię nowoczesne, jasne i pełne charakteru: brzmi młodo, międzynarodowo i ma w sobie tło siły, które idealnie pasuje do jego znaczenia. Krótkie, dźwięczne i łatwe do wymówienia w niemal każdym języku, jest bezpiecznym, współczesnym wyborem.
Andrea oddaje hołd swojemu etymologicznemu pochodzeniu: w niej tkwi spokojna siła, odwaga, która nie potrzebuje krzyczeć, by się o niej dowiedzieć. Niezależna i pełna energii (wysokie wskaźniki autonomii i energii), należy do tych, które na wczesnym etapie życia biorą stery w swoje ręce i nie proszą o pozwolenie na bycie sobą. Jej krótkie, stanowcze imię pasuje do niej: jest bezpośrednia, promienna, ma charakter.
Ta siła współistnieje z prawdziwą wrażliwością i odrobiną introwersji, którą nadaje jej liczba siedem. Andrea to nie tylko pęd naprzód; również obserwuje, rozmyśla i pielęgnuje wewnętrzny świat, który zachowuje dla swoich bliskich. Dlatego wiele Andrei ma żyłkę kreatywną lub artystyczną, coś z klimatu muzyków i aktorek, które w ich pokoleniu, w latach 90. i 2000., nosiły to imię.
Społecznie jest magnetyczna, ale nie dominująca: jej błyskotliwy humor i naturalność sprawiają, że łatwo ją polubić, a potrafi poruszać się między różnymi grupami z elastyczną dyplomacją. Lojalna wobec przyjaciół, woli kilka silnych więzi niż wiele powierzchownych, a kto zdobędzie jej zaufanie, odkrywa w niej osobę zabawną, ciepłą i zaskakująco czułą.
Dwoistość imienia, żeńskie tutaj, a męskie we Włoszech, dziwnie dobrze do niej pasuje: Andrea unika etykiet i porusza się z taką samą swobodą w sferach, które inni uważają za męskie lub żeńskie. Ambitna, ale bez obsesji na punkcie statusu, szuka projektów, które ją wypełnią, a nie pustych tytułów. W głębi duszy Andrea to rzadka mieszanka odwagi i głębi: silna kobieta, która nie straciła zdolności do wzruszania się, zdolna stawić czoła wszystkiemu, a w następnej chwili zaśmiać się z siebie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Andrea nie bawi się w miłość; stawia jej czoła jak ktoś, kto wspina się na górę. Jej imię, kute w greckiej odwadze, dyktuje, że jej uwodzenie nie jest cichym szeptem, lecz deklaracją siły. Nie szuka miękkiej współzależności, lecz elektrycznej iskry równorzędnej woli. Zakochuje się w integralności, w tej męskości serca, która szanuje jej własną siłę. Przyciąga ją bezpośredni wzrok, surowa szczerość, która nie boi się kruchości. Z kolei to, co ją rozbraja i śmiertelnie nudzi, to emocjonalna przeciętność, tchórzostwo kogoś, kto ucieka przed konfliktem lub udaje kogoś, kim nie jest. Andrea potrzebuje partnera, który nie będzie jej cieniem, lecz jej odpowiednikiem; kogoś, kto zrozumie, że miłość to walka toczona z wzajemnym szacunkiem i niezłomną pasją. Jeśli przyciąganie zanika, jest to dlatego, że straciła szacunek do swojej własnej istoty. Dla niej kochać to akt odwagi, a nie poddania. Szuka związku, w którym dwoje silnych ludzi dobiera się dobrowolnie, bez kajdan, z determinacją kogoś, kto wie, czego chce, i ma odwagę tego wymagać. Jej romans jest intensywny, lojalny i, przede wszystkim, autentyczny.
Z greckiego Andréas, z tego samego źródłosłowu co Andrés, związanego z andreía, „odwaga” lub „męstwo”.
Oznacza „odważny”, „silny” lub „męski”, w klasycznym znaczeniu odwagi i siły.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej jest to imię żeńskie; we Włoszech natomiast jest to bardzo popularne imię męskie.
Imieniny obchodzone są 30 listopada, w święto św. Andrzeja Apostoła, od którego pochodzi to imię.
Tak, to jedno z najpopularniejszych żeńskich imion w świecie hiszpańskojęzycznym od lat 90. do dziś.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.