Znaczenie: otwarte tropikalne sawanny.
Savannah wywodzi się od amerykańskiej nazwy własnej miejscowości, a ostatecznie od słowa „Savanne” (stepa), które zostało zapożyczone z hiszpańskiego „sabana”, a to z taino „zabana”.
14 stycznia
Dlaczego ten dzień? To imię dzieli imieniny z pokrewnym imieniem.
Savannah obchodzi imieniny we Francji, w USA i w Niemczech 14 stycznia.
Savannah jest przede wszystkim słowem, zanim stanie się imieniem: słowem oznaczającym sawannę, te nieskończone trawiaste równiny, które Taíno nazywali „zabana”, a hiszpańscy koloniści przejęli w formie „sabana”. Słowo przekroczyło Atlantyk, aby nadać nazwę miastu w Georgii, Savannah, znanemu ze swojego historycznego centrum i dużych dębów owiniętych w hiszpański mech. Stamtąd imię rozpoczęło swój bieg.
W Stanach Zjednoczonych Savannah przeżyła spektakularny wzrost od lat 90. XX wieku, napędzany zapachem wolności, dzikiej natury i uroku Południa. We Francji pozostaje rzadsze i bardziej egzotyczne, wybierane przez rodziców, których urzeka jego miękki dźwięk i szerokie przestrzenie.
Dziś Savannah przywołuje podróże, otwarty horyzont i kobiecość, która jest jednocześnie nowoczesna i pasterska. Imię, które pachnie ciepłym wiatrem i przygodą.
Trudno zamknąć Savannah w biurze bez okien: jej imię oddycha przestrzenią, horyzontem i ciepłym wiatrem nad wysoką trawą. Urodzone z słowa oznaczającego nieskończone równiny, niesie w sobie potrzebę powietrza i wolności, która kształtuje całą jej osobowość. Tam, gdzie inni szukają uspokajających ścian, Savannah szuka drogi ucieczki.
Ciekawska i chętna do poznawania, lubi wychodzić na zewnątrz, odkrywać i zmieniać scenę. Ta podróżnicza energia idzie w parze z piękną wyobraźnią: Savannah często mają w sobie odrobinę fantazji, która czyni ich towarzystwo kolorowym i nieprzewidywalnym. Zakorzenione w świecie wyobraźni amerykańskiego Południa, imię ma też coś ciepłego i słonecznego, naturalną gościnność, która uspokaja innych.
Pod tą potwierdzoną niezależnością bije wrażliwe serce. Savannah wyczuwa nastroje, wiąże się z krajobrazami tak samo, jak z ludźmi, i potrafi okazać dyskretną sympatię, gdy zdobędzie jej zaufanie. Chce być trochę zauważana, nie z próżności, ale dlatego, że jej entuzjazm chce być dzielony.
Jeśli chodzi o ambicję, celuje wysoko, bez napięcia: porusza się we własnym tempie, napędzana myślą, że świat jest szeroki i byłoby wstyd go przegapić. Współczesne wzorce, które noszą to imię – dziennikarki, sportowiczki, przedsiębiorczynie – rysują ten sam profil: nowoczesne kobiety, które idą własną drogą, nie prosząc o pozwolenie. Krótko mówiąc, Savannah to zaproszenie na świeże powietrze, z uśmiechem w cenie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Savannah nie uwodzi, ona się rozprzestrzenia. W intymności wciela w sobie poziomą rozległość sawanny: żadnych barier, żadnego mrozu, tylko surowe i stałe ciepło, które otula. Jej uwodzenie jest jak widoczny horyzont, bezpośrednia zmysłowość, bez owijania w bawełnę ani masek. Przyciąga tych, którzy szukają nagiej autentyczności i odważą się boso chodzić po szorstkiej trawie prawdy. Ale uwaga: ten bezdrzewny płaskowyż nie jest pustką, to przestrzeń wymagającej wolności. To, co ją nudzi, to płot, dusząca chęć posiadania, kunszt, który ukrywa teren. Nie chce być strzeżona, chce być dzielona w rozległości. Kochanie Savannah oznacza, że nigdy nie ma się całkowitej kontroli, lecz przyjmuje się szaleństwo dalekiego widoku. To miłość do szerokiej przestrzeni, w której namiętność nie grzmotuje, lecz pulsuje, powoli i nieuchronnie jak cykl pór roku na preriach.
Pochodzi pierwotnie z indiańskiego (Taíno) słowa oznaczającego łąkę, przeniesionego przez hiszpańskie „sabana” i stało się imieniem osobistym dzięki miastu Savannah w stanie Georgia.
Sawanna, wielka bezleśna równina. Imię przywodzi na myśl rozległe trawiaste przestrzenie i otwarte tereny.
Imię nie ma patrona; francuski kalendarz (Nominis) przypisuje je do 14 stycznia.
Jest on w dużej mierze używany dla dziewczynek, choć jego forma teoretycznie czyni go imieniem unisex.
W latach 90. eksplodował w Stanach Zjednoczonych i pozostaje modny w świecie anglosaskim; we Francji pozostaje rzadszy i bardziej oryginalny.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.