Znaczenie: Perła.
Z łacińskiego margarita „perła”, z greckiego margarítēs, prawdopodobnie wschodniego pochodzenia (perskiego lub sanskryckiego).
20 lipca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Małgorzata z Antiochii. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda kobieta z IV wieku, w Cesarstwie rzymskim. W obliczu prześladowań odmawia wyrzeczenia się swoich przekonań, stawiając czoła śmierci z nieprzejednaną stanowczością. Jej historia symbolizuje absolutny opór przed ugięciem się pod presją.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że nienaruszalność nie podlega negocjacjom, nawet w obliczu niebezpieczeństwa. To spokojna siła wyrażania tego, kim się jest, bez kompromisów.
Źródło: Wikidata
Margherita obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii i w Niemczech 20 lipca.
Margherita to nazwa pełna blasku, łącząca w sobie dwa piękne obrazy: perłę (margarita po łacinie) i skromną kwiat łąkowy. Za nią stoi święta Margherita z Antiochii, jedna z najpopularniejszych męczennic średniowiecza, przedstawiana podczas uładzenia smoka – symboliczna moc, która uczyniła to imię przez wieki niezwykle popularnym.
We Włoszech Margherita jest klasycznym imieniem arystokratycznym i jednocześnie ludowym: pierwsza królowa Włoch nosiła imię Margherita z Sabaudii (a pizza Margherita nosi jej imię), podczas gdy w XX wieku imię to stało się niezapomniane dzięki postaciom takim jak astrofizyczka Margherita Hack. Postrzegane jest jako eleganckie, ale nigdy zimne, kobiece i słoneczne, odpowiednie dla dziewcząt i kobiet z każdej epoki.
Dziś znów znajduje się wśród najczęściej wybieranych imion dla noworodków: podoba się jego połączenie słodyczy i charakteru, bogactwo zdrobnień (Rita, Margot, Greta) oraz ten świeży, ponadczasowy blask, który sprawia, że zawsze pozostaje aktualne.
Perła i kwiat łąki: Już etymologia opowiada o podwójnej naturze Margherity – cennej, ale bez przepychu, wyrafinowanej, ale dostępnej dla każdego. To imię, które pachnie światłem – wiosennymi łąkami i starożytnymi klejnotami – a osoby, które je noszą, mają tendencję do promowania właśnie tej zapraszającej słonecznej czystości, która porywa innych.
Pod świętością kryje się jednak stalowo twardy rdzeń. Mitycznym wzorem jest święta Margherita, która ujarzmia smoka, i to nie jest drugorzędna metafora: Margherita stawia czoła przeszkodom z opanowanym męstwem, bez teatralności. Jej najbardziej znane nosicielki – królowa, która nadała swą nazwę epoce, astrofizyczka, która z uśmiechem kwestionowała dogmaty – rysują portret charakteru łączącego elegancję i łagodny opór, intelektualną ciekawość i konkretność.
Margherita jest dyplomatyczna, potrafi scalać ludzi i posiada tę ciepło, które często czyni ją centrum grawitacyjnym rodzin i grup przyjaciół. Kocha prostą piękność, autentyczne rzeczy i szczere rozmowy; nie ufa arogancji. Jej perłowa strona objawia się w miłości do detali i pewnym guście; strona kwiatowa w spontanicznej wesołości i zdolności do ponownego rozkwitania po porażkach. Ryzyko? Chęć zadowolenia wszystkich i zapomnienie o sobie lub ukrywanie swojej siły za uprzejmymi manierami. Ale gdy zdecyduje się na forsowanie swoich pomysłów, „perła” odsłania swój twardy i lśniący rdzeń. W gruncie rzeczy Margherita jest dokładnie tym: delikatnością, która nigdy nie jest słabością, gracją, która nauczyła się, jak święta, patrzeć smokowi prosto w oczy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Kochać Margheritę to jak dbać o kryształowo czystą wodę: Jej uwodzicielskość nie jest głośna, lecz cicha, klarowna i zdolna łapać światło z niemal bolesną precyzją. Jako córka perły, jej uczucia stwardniały pod warstwami cierpliwości; nie ofiarowuje swej duszy od razu, ukrywa ją w muszli i czeka, aż kochający okaże cierpliwość, aż zrozumie, jak polerować jej opór stałą czułością. Jest zmysłowa nie z powodu nadmiaru, lecz z powodu precyzji. Każde dotknięcie musi być przemyślane, każdy pocałunek musi pozostawić nieusuwalny ślad, jak drogocenny klejnot. Nie lubi hałasu, ulotnych namiętności ani nieuporządkowanego życia: wprowadzają one w niej zamieszanie i ranią jej rozrzedzoną esencję. Zakochuje się w tym, kto oferuje stabilność, w tym, kto może być bezpiecznym i cichym schronieniem. Ale uwaga: Jeśli złamią jej zaufanie, jeśli zamącą jej klarowność kłamstwami lub powierzchownością, Margherita staje się sztywna. Zimna, nieprzenikalna, staje się diamentem pozbawionym ciepła. Jej miłość to skarb, który zostaje ofiarowany tylko temu, kto udowodni, że potrafi go chronić, a nie posiadać.
Oznacza „perłę”, od łacińskiego margarita; w szerszym znaczeniu odnosi się również do kwiatu o tej samej nazwie.
20 lipca, na cześć świętej Margherita z Antiochii.
Ja: Rita jest jedną z historycznych form zdrobniałych, obok Margot, Greta i Ghita.
Tak, została poświęcona w 1889 roku królowej Margherita z dynastii Sabaudów.
Bardzo: Od lat stabilnie utrzymuje się w gronie najczęściej wybieranych żeńskich imion we Włoszech.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.