Znaczenie: Perła.
Margaux to francuska forma imienia Marguerite, które za pośrednictwem łacińskiego „margarita” wywodzi się z greckiego „margaritês” (perła).
16 listopada
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Margaryta Szkocka. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Królowa-żona Szkocji w XI wieku, żona króla Malcolma III. Przekształciła dwór w zjednoczony dom i działała na rzecz sprawiedliwości społecznej, zakładając szpitale dla ubogich i chorych. Zmodernizowała również instytucje szkockie, wprowadzając do nich reformy liturgiczne i kulturalne sprowadzone z kontynentu.
Co z tego zostaje: Tu dowiaduje się, że władzę można sprawować z łagodnością i inteligencją. Jej życie pokazuje, że konkretne zaangażowanie na rzecz najsłabszych jest najpiękniejszym dziedzictwem.
Margaux obchodzi imieniny we Francji, w USA i w Niemczech 16 listopada.
Margaux to francuska i słoneczna wersja imienia Marguerite, o wspólnym pochodzeniu: greckie „margaritês”, czyli perła. Przez długi czas było to jedynie zdrobnienie, jednak w latach 80. i 90. XX wieku we Francji utrwaliło się jako samodzielne imię, napędzane modą na końcówki -aux i pewnym boryskim szykiem – nie sposób usłyszeć tego imienia, by nie pomyśleć o Château Margaux, jednym z Grand Cru z Médoc.
Imię emanuje elegancją, perłową, iryzującą łagodnością, ale też nutą wolności i charakteru, uosobioną przez postacie takie jak Margaux Hemingway. Dziś Margaux zachowuje wyrafinowany i ponadczasowy wizerunek, ani zbyt klasyczny, ani zbyt modny: kobiece, wyrafinowane imię z tą bardzo francuską duszą. Chętnie kojarzy się z dobrym smakiem, subtelnością i spokojną pewnością siebie.
Margaux idzie naprzód z elegancją, która nigdy nie musi się uzasadniać. Imię to w sobie niesie delikatną perłową poświatę „Perły” – ale nie ufa tej okrągłości: pod szykownym lakierem kryje się uparty, niezależny charakter, który wybiera swoje sprawy, swoich bliskich i swoje wina, nie pytając stołu o radę. Rozpoznaje się ją po spokojnej energii, po sposobie, w jaki pewnie prowadzi swój statek, nigdy nie podnosząc głosu.
W tym imieniu jest coś z Médoc: coś szlachetnego, słonecznego, powiązanego z Grand Crus i pewnym wyobrażeniem o francuskim wyrafinowaniu lat 80. i 90. XX wieku, kiedy Margaux kwitły na podwórkach. Jest też promienisty cień Margaux Hemingway, wolnej i kruchej topmodelki, albo chwyt Margaux Pinot, która zdobyła złoto w judo na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio – dwa oblicza tego samego imienia: gracja i wysoka szkoła.
Loyalna, ale nie nachalna, Margaux pielęgnuje swoje przyjaźnie jak piękną butelkę: na wielkie okazje i dla prawdziwych przyjaciół. Ma humor, ostry umysł, który delikatnie kłuje, i tę wrażliwość, którą chroni za zasłoną przemyślanej lekkości. W swoim stylu ambitna, preferuje jakość nad hałas: odnosić sukcesy, tak, ale ze stylem. W miłości jak i w pracy Margaux unika wszystkiego, co ją ogranicza, i ceni to, co ma substancję, głębię i charakter. Słowem, perła – ale perła, która idzie swoją drogą i nie ma nic wspólnego z figurką na półce.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Margaux nie zabiega o uwagę, ona promieniuje. Wyłaniając się z perłowej macierzy, jej miłość jest skarbem, który można zdobyć jedynie przez czekanie i cierpliwość. Zdobycie Margaux oznacza przekroczenie fal, by dotrzeć do istoty rzeczy; odrzuca powierzchowną oprawę i łatwe pocałunki, preferując głębię przepaści, gdzie światło jest rzadkie, ale cenne. Zakochuje się tak, jak odkrywa się unikalną perłę: z fascynacją zmieszaną z pewnym świętym respektem. Co ją nudzi? Trywialność. Niepotrzebny hałas. Pośpiech, który zaprzecza dojrzewaniu. Margaux potrzebuje więzi, która w niej odbija się jak podziemny echo, rzadkiej alchemii, w której kruchość staje się siłą. Nie szuka partnera, lecz lustra, które może odzwierciedlić jej własną promienistą złożoność, nie rozbijając jej. Miłość jest dla niej aktem sentymentalnej geologii: trzeba kopać, skrobać, czekać, aż perła w końcu, naga i doskonała, w całej swojej delikatnej i magnetycznej odporności, zostanie odsłonięta przed światłem.
Jest to francuska forma imienia Marguerite, wywodzącego się z greckiego „margaritês”, co oznacza „perłę”.
„Perła”, dzięki wspólnemu greckiemu korzeniu ze wszystkimi Marguerite.
16 listopada, z świętą Margaretą ze Szkocji (Marguerite obchodzone są również 20 lipca).
Dwa zdrobnienia od imienia Marguerite; Margaux, zfrancuzkowane i „bordyjskie”, stało się później popularne.
Imię to wybuchowo zyskało na popularności we Francji w latach 80. i 90. XX wieku i do dziś jest bardzo popularne.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.