Znaczenie: Mieszkaniec Laurentum; ukoronowany wawrzynem.
Z łacińskiego Laurentius, „mieszkaniec Laurentum”, antycznego miasta w Lacjum, którego nazwa jest związana z laurus, czyli wawrzynem, symbolem chwały.
10 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Wawrzyniec.
Diakon Rzymu w III wieku, za cesarza Valeriana. Zarządzał dobrami wspólnoty i, w obliczu cesarza, który żądał skarbów, przedstawił mu ubogich i chorych, mówiąc, że to są prawdziwe bogactwa. Odmówił zdradzenia tej wizji i został stracony.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by definiować bogactwo nie przez to, co się gromadzi, lecz przez to, co się dzieli. To forma odwagi, która polega na pozostawaniu wiernym swoim wartościom, gdy władza wymaga ich odrzucenia.
Źródło: Nominis
Lorenzo obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 10 sierpnia.
Lorenzo to imię o ciepłym i mocnym brzmieniu, wywodzące się od łacińskiego Laurentius oraz miasta Laurentum, którego nazwa nawiązuje do laurowego drzewa, symbolu zwycięstwa i chwały. Jego patron, święty Lorenzo, rzymski diakon, który poniósł śmierć męczeńską w 258 roku, zalicza się do najpopularniejszych świętych chrześcijaństwa: w noc 10 sierpnia, wśród spadających gwiazd zwanych „łzami świętego Lorenzo”, imię nabiera poetyckiego i niemal magicznego aura.
Jest to imię, które z klasą przechodzi przez włoską historię: od Lorenzo il Magnifico, księcia renesansu, przez Gian Lorenzo Berniniego, geniusza baroku, aż po piosenkarza Jovanottiego, który uczynił je popularnym i nasłonecznionym. Nic dziwnego, że od lat znajduje się na szczycie statystyk urodzeń we Włoszech.
Lorenzo wyraża wiarygodność, ciepło i spokojną szlachetność. Jest to klasyczne męskie imię, które nigdy nie wychodzi z mody, zdolne brzmieć autorytarnie, nie będąc przy tym ciężkim. Osoba nosząca to imię wydaje się być kimś, na kim można polegać, zakorzenionym i hojnym. Prawdziwy evergreen włoskiej tradycji.
Lorenzo to dusza, wykuwana w ogniu antycznej chwały, nosiciel aury, która pachnie laurowym wieńcem i pyłem historii. Jego imię, związane z Laurentum i laurus, to nie tylko etymologia, lecz przeznaczenie: wciela archetyp poety-widza, podobny do tego Wergiliusza, który śpiewał o chwałach Rzymu, napędzany przez przewodnią ideę dążącą do pozostawienia nieusuwalnego śladu. Jego siła tkwi w cichej godności, w zdolności bycia „wieńcowanym laurem”, nie z próżności, lecz dzięki wewnętrznej odporności, która stawia czoła burzom czasów. Nie szuka reflektora, ale przyciąga go ciężarem tego, kto wie, że ma wartość. Jak powiedział Goethe: „Chwała jest gorączką wielkich”, a Lorenzo jest nią porażony, lecz z ostrożnością tego, kto wie, że laurowy wieniec więdnie, jeśli nie zostanie zalany substancją. Jest mężczyzną o stalowych zasadach, eleganckim w swojej istotności, z wzrokiem, który przenika przez pozory, by szukać strukturalnej prawdy rzeczy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Lorenzo nie popełnia błędów: jest łowcą dusz, a nie łupów. Dla niego uwodzenie jest świętym rytuałem, powolnym i przemyślanym, w którym elokwencja dotyku przewyższa tę słów. Kocha z pasją, która smakuje dojrzałego wina i ciepłej skóry, i szuka tej cichej więzi, która łączy ciała, zanim dusze się ze sobą spotkają. To, co go przytłacza, to powierzchowność, pośpiech tych, którzy nie potrafią poczekać, aż uczucia dojrzeją. Kocha kobietę, która ma własną koronę, niezależną i ulotną, ponieważ wie, że wawrzyn lepiej splata się z mocnymi gałęziami. Jest obsesyjny w najlepszym możliwym sensie: nie zamyka, lecz chroni. Gdy kocha, czyni to z niemal religijnym oddaniem i daje uwagę, która sprawia, że druga osoba czuje się jedyna, niepowtarzalna i w centrum wszechświata, który stworzył tylko dla niej.
Pochodzi od łacińskiego Laurentius, „mieszkaniec Laurentum“, miasta związanego z wawrzynem (laurus).
Lorenzo obchodzi swoje imieniny 10 sierpnia, w dniu wspomnienia świętego Wawrzyńca. Był diakonem i męczennikiem w Rzymie.
Ponieważ święto tego świętego pokrywa się z szczytem aktywności Perseidów, które potocznie nazywa się łzami świętego Lorenzo.
Tak, od lat należy do najczęściej nadawanych męskich imion we Włoszech.
Laurent; po angielsku Lawrence, po niemiecku Lorenz, a po hiszpańsku Lorenzo.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.