Znaczenie: Alchemia, cenny eliksir.
Z perskiego کیمیا (kīmiyā), „alchemia, rzadki eliksir”, słowo, które samo przeszło przez arabskie al-kīmiyā, dając w Europie „alchemię” i „chemię”.
18 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me przypisuje ten dzień samemu imieniu. Nie łączy się z nim żadna postać: świętujemy samo imię.
Kimia n'est pas un prénom de sainte mais un mot savant du persan classique : کیمیا (kīmiyā) désigne l'alchimie, l'art de transformer les métaux en or et, par extension, la quête de perfection spirituelle. C'est ce même terme, passé par l'arabe al-kīmiyā, qui a donné « alchimie » puis « chimie » dans les langues occidentales.
Źródło: olympics.com
Kimia obchodzi imieniny we Francji i w Niemczech 18 sierpnia.
Kimia to imię perskie, które we francuskojęzycznym świecie jest wciąż rzadkie, ale obarczone uczoną poezją: oznacza „alchemię”. W średniowiecznym Persji, kraju poetów i uczonych, kīmiyā oznaczało zarówno sztukę transmutacji metali, jak i wewnętrzną przemianę, ten duchowy „Kamień Filozoficzny”, który cenili sufi. Zresztą słowo dotarło do nas: al-kīmiyā dało „alchemię”, a później „chemię”.
W Iranie Kimia to imię żeńskie, cenione ze względu na swoją łagodną muzykalność i obraz rzadkiej cennej rzeczy – podobnie jak gdyby powiedzieć „perła” lub „skarb”. Ewokuje naukę, mądrość i metamorfozę, wartości bardzo cenione w kulturze perskiej, gdzie poezja i wiedza zajmują centralne miejsce.
Dziś, promowane przez wiodące irańskie sportowiczki i artystki, imię Kimia zyskuje widoczność w Europie. Oryginalne, bez bycia ekscentrycznym, krótkie i lśniące, uwodzi rodziców poszukujących imienia, które jest jednocześnie egzotyczne, eleganckie i znaczące.
Trudno nosić imię, które oznacza „alchemię”, nie zachowując przy tym odrobiny tajemniczości. Kimia posiada tę niezwykłość: czuje się, że jest w stanie przemieniać to, czego dotyka – zamieniać rozczarowanie w lekcję, porażkę w trampolinę. Wiernie swojej perskiej etymologii, jest w istocie badaczką, przyciąganą przez to, co ukryte za fasadami.
Wyobrażamy sobie ciekawską i intelektualną Kimię, która woli rozumieć niż podążać za tłumem i zawsze zachowuje część swojego ukrytego ogrodu. Jej siła nie leży w hałasie, lecz w wytrwałości: podobnie jak alchemik pochylony nad tyglem, cierpliwie dąży do celu, z spokojną determinacją, która zaskakuje tych, którzy ją niedoceniali. Postacie noszące to imię – irańskie sportowczynie, które ryzykowały wszystko dla swojej wolności – dobrze opowiadają o tym usposobieniu: łagodność na powierzchni, stal w głębi.
Kimia nie jest z tych, którzy oddają się każdemu. Obserwuje, ocenia, a następnie starannie wybiera swoich najbliższych – ale tych zatrzymuje. Jej lojalność jest cenna, niemal rzadka, podobna do eliksiru, o którym przypomina jej imię. Wrażliwa, czasem tajemnicza, potrzebuje przestrzeni dla siebie, by marzyć i ładować baterie.
W miłości jest trzeźwą romantyczką: chętnie idealizuje, ale nie opowiada sobie długo historii. Jej smak do metamorfozy skłania ją do ciągłego odnajdywania siebie, podróżowania i nieskończonego uczenia się. Wokół niej często unosi się uspokajająca atmosfera, jakby sama jej obecność zmieniała ołów codzienności w złoto.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Kimia nie igra z uwiedzeniem, wywołuje przemianę. Jej podejście do miłości jest podejściem uważnego alchemika: szuka surowego materiału, by z niego wydobyć czyste złoto. Przyciąga ją głębia, rzadki intelekt i ten mistyczny iskra, który czyni duszę cennym eliksirem. Dla niej miłość to nie tylko przemijająca namiętność, lecz powolna i intensywna transmutacja, w której dusze zlewają się, by stać się większe niż suma swoich części.
Jednak jej filtr jest bezlitosny. Szybko nudzi ją emocjonalna przeciętność, banalność i płytkość. Kimia wymaga duchowej więzi, która rezonuje z jej własną perską złożonością. Swoje serce oddaje tylko temu, kto potrafi cierpliwie czekać, kto rozumie, że każde przytulenie jest świętym rytuałem. Tchórzostwo ucieka przed nią; woli szlachetną samotność niż bezduszne zjednoczenie. Jej miłość jest skarbem, nie do oszacowania i rzadkim, przeznaczonym dla tych, którzy przeniknęli tajemnice jej istoty.
Kimia to imię męskie perskiego pochodzenia. Pochodzi od słowa کیمیا (kīmiyā), które oznacza „alchemię”.
Oznacza „alchemię” lub „cenne eliksir”, z myślą o przemianie, rzadkości i filozoficznym złocie.
Ja: perskie kīmiyā za pośrednictwem arabskiego al-kīmiyā przekazało do języków europejskich zarówno „alchemię”, jak i „chemię”.
Nie, Kimia nie ma świętego w kalendarzu chrześcijańskim: jest to imię o tradycji perskiej, pozbawione katolickiego dnia wspomnienia.
W Iranie imię Kimia jest bardzo powszechnie nadawane dziewczętom.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.