Znaczenie: Joy, radość, zachwyt.
Angielskie imię cnoty/słowa pochodzące ze średnioangielskiego „joie”, od starofrancuskiego „joie” i łacińskiego „gaudia” (radości, zachwyt).
13 grudnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Józef.
Bretański książę z VII wieku, który został pustelnikiem w Ponthieu. Odrzucił tron, aby żyć samotnie w chacie na klifach, wybierając samotność i pracę fizyczną zamiast władzy politycznej. Jego imię rozprzestrzeniło się następnie do Anglii, gdzie stało się źródłem imienia Joyce.
Co z tego zostaje: Można odrzucić władzę, którą nam proponują, aby wybrać prostsze i wolniejsze życie. To dowód na to, że odwaga czasem polega na powiedzeniu „nie” temu, czego społeczeństwo od nas oczekuje.
Źródło: Nominis
Joy obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 13 grudnia.
Joy to radość, która stała się imieniem. Angielskie słowo wywodzi się bezpośrednio z starofrancuskiego „joie” i łacińskiego „gaudium” – radość, szczęście, które przepełnia. Należy do szlachetnej rodziny imion cnotowych, które purytańscy Anglicy chętnie nadawali swoim córkom, obok Faith (wiara), Hope (nadzieja) czy Grace (łaska).
We Francji Joy w ostatnim czasie zdobył sobie miejsce, które uwodzi swoim promiennym skrótem i przejrzystym znaczeniem, natychmiast zrozumiałym. Krótkie, pozytywne, międzynarodowe – spełnia wszystkie kryteria imion modowych lat 2010. i 2020., w linii Lou, Zoé czy Liv.
Dziś Joy promieniuje optymizmem i dobrym humorem. Trudno nosić otwartejsze imię: zapowiada kolor, zanim jeszcze powie cześć. Imię radosne, nowoczesne i świadomie wesołe, wybierane przez rodziców, którzy chcą przekazać swojemu dziecku pragnienie szczęścia.
Joy niesie swój program w swoim imieniu i w pełni go realizuje. Jest niemożliwe, by być nudnym, nazywając się „Joy”: Joy błyszczy, głośno się śmieje, rozjaśnia stoły i zamienia deszczowy poniedziałek w wydarzenie. Jej humor jest wysoki, energia jeszcze wyższa, a wyobraźnia dopełnia reszty – ma talent do rozbrajania dram, znajdowania komicznej strony katastrofy i porywania wszystkich swoim entuzjazmem. Gdziekolwiek się pojawi, nastrój podnosi się o stopień.
Jednak ta ekspansywność nie jest powierzchownością. Za żywiołowością Joy nosi poważny i piękny dziedzictwo purytańskich imion cnoty: radość jako wybór, niemal jako dyscyplina, jako sposób na utrzymanie się w każdych okolicznościach. Jej dobry nastrój nie jest naiwnością, jest siłą; w niej czuje się solidną odporność, zdolność do ponownego wstawania, którą optymizm jej imienia idealnie podsumowuje. Pomyślcie o Joy Harjo, poetce, która zamieniała ból w śpiew, lub o Joy Adamson, kobiecie kochającej wolność, o wielkim sercu.
Wpływana przez najnowszy trend krótkich, pozytywnych i międzynarodowych imion, Joy ma świadomie słoneczny wygląd swojej generacji: to imię uśmiechu, wybrane jako życzenie. Pasuje do niej jak ulał. Jej wrażliwość pozostaje żywa pod śmiechem, jej stabilność jest nieco niestabilna – Joy porusza się w emocjach i nowościach, nudzi się rutyną, kocha ruch i spotkania. Lojalna, hojna, niezdolna do długiego trzymania ponurego wyrazu twarzy, jest jedną z tych osób, przy których czuje się lepiej już samym ich obecnością. Imię-antidotum z zaraźliwą radością.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Zwiedzenie Joy nie oznacza gry w chowanego, lecz oferowanie natychmiastowego blasku, surowego światła, które nie rzuca cienia. Wywodząc się ze starofrancuskiego „joie”, wciela w sobie czystą radość; jej podejście do miłości jest zmysłowe, bezpośrednie, niemal upajające. Nie kradnie: przyciąga tą promieniującą energią, tym rzymskim „gaudium”, które sprawia, że nerwy i zmysły drżą. Dla niej miłość jest wiecznym świętem, celebracją ciał i dusz. Szuka więzi tak intensywnej, jak znaczenie jej własnego imienia. Co ją nudzi? Szarość, melancholia, wszystko, co gasi iskrę. Potrzebuje partnera, który potrafi tańczyć z nią na linie euforii, nigdy nie wpadając w rutynę. Jej święto, 3 marca, oznacza tę wieczną odnowę. Kocha z otwartością, która może wydawać się brutalna, ale jest głęboko szczera. Żadnych gier w cieniu, tylko palące ciepło serca bijącego w rytmie radości, szukającego drugiej osoby, by podzielić tę eksplozję życia, tę pełnię, która zdecydowanie należy do jej natury.
Po prostu „radość”, wywodząca się od angielskiego słowa „joy”, z łacińskiego „gaudium” przez starofrancuskie „joie”.
Dzień imienin Joy przypada 13 grudnia, w dzień wspomnienia świętego Josse. Był on brytyjskim księciem i pustelnikiem w Ponthieu.
Pochodzi z purytancko-angielskiej tradycji imion cnoty (Faith, Hope, Grace…), która dziś przeżywa renesans dzięki preferencji dla krótkich i pozytywnych imion.
Jest to w większości żeńskie, choć w świecie anglosaskim może występować również jako drugie męskie imię.
Ja: Joie po francusku, Gioia po włosku, Alegría po hiszpańsku – wszystkie niosą w sobie ideę szczęścia.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.