Znaczenie: Strażnik skarbca, skarbnik.
Gaspard wywodzi się z perskiego lub aramejskiego Gizbar/Kaspar, „strażnik skarbu, skarbnik”.
6 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Trzej Królowie.
Uczonych i podróżników przybyłych z Orientu na początku ery chrześcijańskiej, by obserwować gwiazdy. Podjęli długą podróż przez nieznane tereny, kierując się wyłącznie intuicją intelektualną i nieustępliwą ciekawością, aż w końcu odnaleźli przedmiot swoich poszukiwań.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by podążać za głębokim przeczuciem, nawet jeśli prowadzi ono daleko od naszych pewności. To odwaga szukania poza tym, co oczywiste, bez nigdy nie rezygnowania.
Źródło: Nominis
Gaspard obchodzi imieniny we Francji i w Niemczech 6 stycznia.
Gaspard zawdzięcza swoje znaczenie – „strażnik skarbu”, „skarbnik” – odległym perskim lub aramejskim korzeniom (Gizbar, Kaspar). Swoją sławę zawdzięcza przede wszystkim jednemu z trzech Króli: zgodnie z tradycją ustaloną w IX wieku Gaspard, Melchior i Balthazar przybyli, by oddać cześć Dzieciątku Jezus, co nadało imieniu datę święta 6 stycznia, w Dzieło Objawienia Pańskiego.
Jako imię o retro-eleganckim akcencie Gaspard błyszczał wśród wielkich nazwisk francuskiej historii: matematyka Gasparda Monge, współzałożyciela École Polytechnique, admirała Gasparda de Coligny czy też „Gaspard de la nuit” Aloyssiusa Bertranda i Maurice’a Ravela. Jeśli chodzi o czułość, najmłodsi dobrze znają „Gaspard et Lisa”.
Długo uważane za przestarzałe, dziś przeżywa spektakularny renesans, napędzany modą na stare i arystokratyczne imiona. Gaspard przywołuje zarówno przygodę – podążanie za Gwiazdą aż do krańców świata – jak i stonowany, kulturalny, lekko dandycki urok. Imię, które posiada postawę i poezję.
Gaspard ma urok odkrywcy i duszę opowiadacza. Wierny swemu przodkowi, królowi świętemu – temu, który podążał za gwiazdą aż do krańców świata – nosi w sobie niegasnącą pasję do tego, co obce, i do zachwytu. Jego wyobraźnia jest królową (jego najsilniejsza cecha): Gaspard marzy, wymyśla, zbiera ciekawostki, zachwyca się tysiącem rzeczy naraz. Z nim życie zawsze ma odrobinę więcej poezji.
Ten retro-chic imię, które ponownie zyskuje na popularności, łączy francuską arystokrację – Gaspard Monge, który założył Szkołę Politechniczną, Gaspard de Coligny, „Gaspard de la nuit” Ravela – z dziecięcą czułością, taką jak z albumów „Gaspard et Lisa”. Z tego podwójnego dziedzictwa Gaspard czerpie zabawną elegancję: jest kulturalny, bez pedantyzmu, zabawny, bez ciężkości (jego humor trafia w punkt), uwodzi finezją bardziej niż siłą.
W gruncie rzeczy jest hojny. Lojalny i wrażliwy, Gaspard – swój czas, swoją uwagę, swoje skarby – ofiarowuje tak, jak Mędrcy przynieśli swoje dary. Odczytuje emocje innych z rozbrajającą precyzją i potrafi jednym słowem lub gestem uczynić wieczór cieplejszym. Jego naturalna dyplomacja czyni go budowniczym pokoju, łączącym ludzi.
Jego wyzwanie? Ta kipiąca wyobraźnia może go uczynić marzycielem, nieco rozproszonym, skłonnym podążać za tysiącem ścieżek, gdy powinien wybrać jedną. Ale gdy Gaspard znajdzie swoją gwiazdę, podąża za nią z porywającą stałością. Ciekawy, czuły, bystry, przeżywa życie jak podróż do smakowania, z błyszczącymi oczami i otwartym sercem. Nowoczesny Mędrzec, w skrócie, który wszędzie tam, gdzie spojrzy, znajduje coś cudownego.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Gaspard nie goni za sercami, on je strzeże. W miłości jest strażnikiem skarbu: cierpliwy, precyzyjny, nieco dystansowany, ale o sprawdzalnej wierności. Nie rzuca swoich uczuć na wiatr; przechowuje je, chroni, pozwala im rosnąć. Jego uwodzenie jest ciche: to spojrzenie, które ma wagę, uwaga, która nigdy nie puszcza. Przyciąga go rzadkość, surowa autentyczność, ci, którzy nie boją się prawdziwej intymności. Co natomiast szybko go nudzi? Powierzchowność, zbędny szum, dziecięce gry o władzę. Ucieka przed lekkimi duszami, tymi, które przemykają, nie zostawiając śladu. Dla niego miłość jest aktem zachowania, doceniania. Chce budować, a nie tylko czerpać przyjemność. Partner musi być wart tego emocjonalnego sejfа. Oferuje rzadkie poczucie bezpieczeństwa, solidne zakorzenienie, ale w zamian wymaga nienagannego lojalności. Nie jest romantyczny w sensie klisz, jest obecny. A dla Gasparda to jest znacznie trudniejsze, piękniejsze i bardziej realne.
Z perskich lub aramejskich korzeni (Gizbar/Kaspar), oznaczających „strażnika skarbu”, „skarbnika”.
Jeden z trzech Króli, którzy według tradycji przybyli, aby oddać pokłon Dzieciątku Jezus.
Tak: Gaspard obchodzony jest 6 stycznia, w dniu, który kalendarz poświęca Objawieniu Pańskiemu. W tym dniu świętujemy święte Objawienie naszego Pana, Boga i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, który objawił się Mądrze z Wschodu. Jest to oddanie czci tym
Wcale nie: długo uważany za przestarzały, przeżywa prawdziwe renesans, napędzany modą na stare i eleganckie imiona.
Francuska tradycja najczęściej przypisuje mu kadzidło, złoto przypada Melchiorowi, a mirrę Balthazarowi, choć przypisania te różnią się w zależności od przekazu.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.