Znaczenie: Miłośnik psów / miłośnik wilków; „psomaniak”.
Pochodzi z staroirlandzkiego Conchobar, złożonego z „con“ (pies lub wilk) i rdzenia o znaczeniu „pragnąć”, tłumaczonego jako „miłośnik psów”.
1 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Konar O'Devany i Patryk O'Lougham.
Dwóch Irlandczyków z końca XVI wieku, wygnanych w Europie ze względu na swoje przekonania. Odmówili wyrzeczenia się swoich zasad wobec władzy, płacąc za ten wybór życiem w 1612 roku.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by pozostać wiernym samemu sobie, nawet gdy świat wymaga, by się ugiąć. To forma godności, która nie zależy od żadnego zewnętrznego autorytetu.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Connor obchodzi imieniny w Hiszpanii i w Niemczech 1 lutego; w USA 22 maja.
Connor to Irlandia skondensowana do jednego, przyjaznego imienia. Wywodzi się ono z staroirlandzkiego Conchobar – „miłośnik psów” – imienia, które odbija się echem w gaelickich legendach, przede wszystkim w postaci Conchobara mac Nessa, potężnego (i słynnego ze swego burzliwego charakteru) króla Ulsteru w cyklu ulsterskim. Przez ponad tysiąc lat był stałym elementem imion irlandzkich królów i bohaterów.
W swojej współczesnej pisowni Connor stał się ogromnym sukcesem, wykraczającym daleko poza granice Irlandii. W latach 90. i 2000. prowadził listy popularności w całym anglojęzycznym świecie. Jego urok jest zrozumiały: mocne, ale dostępne, celtyckie, ale niepretensjonalne, imię, które pasuje zarówno na boisko rugby, jak i do przedszkola. Tradycyjna forma Conor pozostaje klasyczną irlandzką wariantem.
Dziś Connor sprawia wrażenie dobrotliwego, sportowego i godnego zaufania – jest faworytem pokolenia milenialsów i generacji Z, mającym głębokie korzenie. Niesie w sobie dość z tej starej historii króla-wojownika, by wydawać się istotne, nigdy jednak nie brzmiąc ciężko.
Connor brzmi jak mocne klepnienie w plecy i piwo postawione na stole – ciepło, solidnie i od razu sympatycznie. Za przyjazną, nowoczesną twarzą kryje się dziki, starożytny rodowód: miłośnik psów Conchobar, król Ulsteru, legendarna postać o zarówno wzniosłym majestacie, jak i płomiennym temperamentie. Cokolwiek z tego dziedzictwa żyje dalej w nazwie, w bezproblemowym mieszaniu dobrego humoru z rywalizacyjnym ogniem. Connorzy to ci, których koniecznie chce się mieć w zespole – dosłownie, jeśli weźmie się pod uwagę, ilu z nich trafia na boisko lub lodowisko.
To jest imię o atletycznej, outdoorowej energii i naturalnym darze do towarzystwa. Connor rzadko jest samotnikiem; rozkwita w grupie, jest wiernym przyjacielem, który bez wahania broni towarzysza i zamienia nudny wieczór w dobrą historię. Znaczenie „miłośnik psów” pasuje do niego: tu panuje psia wierność, czułe, bezpretensjonalne oddanie ludziom, których uznaje za swoich. Prowadzi ciepłem i zyskuje ludzi dla siebie, będąc fundamentalnie uczciwym i sprawiając radość.
Lecz stary król czai się pod spodem. Connor może mieć upór lub przynajmniej skłonność do upartego postępowania – rywalizacyjność, która błyszczy, gdy go prowokuje, i duma, która łatwo nie ustępuje. Gra po to, by wygrać, czy to w grze planszowej, czy w dyskusji, i trochę marudzi, gdy przegrywa. Ale burze szybko mijają; uraza go nudzi. W głębi Connor jest hojny, opiekuńczy i odświeżająco bezpośredni, alergiczny na obłudę i szybki w przebaczeniu. Ceni lojalność niemal ponad wszystko i oddaje ją w pełnym wymiarze. Imię, które lekko niesie pradawny tron, pozwala Connorowi wydawać się zarówno heroicznym, jak i całkowicie zwyczajnym – przyjacielem, który przeniósłby twoją kanapę o trzy schody w górę i nigdy by ci tego nie wybaczył, ale zrobiłby to.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Connor kocha z prymitywną intensywnością myśliwego z watahy. Nie szeptuje deklaracji miłosnych; tropi. Jego uwodzenie jest powolnym, celowym pościgiem, napędzanym przez pradawny instynkt zmniejszania dystansu, aż do momentu, gdy nie pozostanie już żadna przestrzeń na wątpliwości. Przyciąga go lojalność, która jest dzika i nieujarzmiona, a on szuka partnera, który dorówna jego własnemu, wilczemu oddaniu. W jego ramionach nie jesteś tylko kochany; jesteś roszczony, chroniony i całkowicie zrozumiany. Nudzi go krucheść, a preferuje surowy, szczery opór duszy, która potrafi utrzymać się na swoim gruncie. Jego namiętność nie jest jednak okrutnie posesywna, lecz głęboko ochronna. Potrzebuje towarzysza, który biegnie u jego boku, a nie kogoś, kogo musi prowadzić na smyczy. Gdy się związuje, czyni to z uporem psa, który nigdy nie traci tropu. Zdrada zaufania jest jedynym prawdziwym grzechem, którego nie jest w stanie wybaczyć, ponieważ jego serce, raz oddane, jest tak wierne jak linia krwi, z której wywodzi się jego imię. Kocha głęboko, namiętnie i bez maski.
Z irskiego Conchobar oznacza „miłośnik psa” lub „miłośnika wilka”.
Jest to imię irlandzkie, które nosił przede wszystkim Conchobar mac Nessa, legendarny król Ulsteru.
Conor z jednym „n” to tradycyjna irlandzka pisownia; Connor z dwoma „n” to popularna anglicyzowana forma.
Connor ma swoje imieniny 1 lutego, w dniu wspomnienia błogosławionych Conora O Devany i Patricka O Lougham. Byli oni męczennikami w Irlandii.
W latach 90. i na początku lat 2000. osiągnął swój szczyt popularności w całym anglojęzycznym świecie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.