Znaczenie: Piękny stary mężczyzna; w kościelnym greckim „mnich, pustelnik”.
Wyprowadza się z koine-greckiego kalógēros, złożonego z kalós („piękny”) i gêras („wiek”), co oznacza „piękny stary mężczyzna”; w kościelnym greckim przeszło na określenie mnicha lub pustelnika.
18 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Kaloger.
Grecki mnich z V wieku, osiadły na Sycylii. Po odwiedzeniu Wysp Eolijskich, by tam nieść Słowo, postanowił przez trzydzieści pięć lat żyć jako pustelnik w pobliżu Agrigento, w całkowitej ciszy i radykalnej samotności.
Co z tego zostaje: Można wybrać odosobnienie od świata, aby lepiej skupić się na rzeczach najważniejszych. To dowód uporu, by przez dziesięciolecia przestrzegać takiej dyscypliny, z dala od wszelkiego komfortu.
Źródło: Nominis
Calogero obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech i w Niemczech 18 czerwca.
Calogero jest jednym z najbardziej intensywnych sycylijskich imion, tak bardzo, że brzmi niemal jak sygnatura wyspy. Jego pochodzenie jest greckie: kalógēros, „piękny starzec”, termin, który w języku Kościoła w końcu oznaczał mnicha, godnego czci pustelnika. Jest to więc imię, które w sobie niesie ideę mądrości, duchowości i godności dojrzałego wieku.
Osobą odniesienia jest święty Calogero Pustelnik, mnich i anachoreta V–VI wieku, który uciekł z Afryki, by uniknąć prześladowań, i osiadł na Sycylii, gdzie mieszkał w jaskiniach i grocie i zdobył reputację cudotwórcy i uzdrowiciela. Jest patronem wielu sycylijskich miast, a święta ku jego czci, w szczególności w Sciacca i Agrigento, należą do najbardziej hucznie obchodzonych i spektakularnych na wyspie, z figurami niesionymi na barkach i radosnymi tłumami.
Dziś Calogero jest głęboko zakorzeniony na południu, gdzie nadal jest bardzo kochany, podczas gdy w innych miejscach zachowuje egzotyczny i charakterystyczny urok. Jego najbardziej znanym nosicielem na arenie międzynarodowej jest prawdopodobnie francuski piosenkarz Calogero, pochodzący z Kalabrii i Sycylii, który rozpropagował dźwięk tego imienia daleko poza granicami Włoch.
Calogero, imię, które drży od świętego i pradawnego przyciągania, zachowuje duszę wewnętrznego „pięknego starca”, nie w rozkładzie substancji, lecz w blasku mądrości. Jego natura, zakorzeniona w greckiej etymologii łączącej kalós (piękno) z gêras (starość), rysuje duszę poświęconą poszukiwaniu duchowej doskonałości, podobnie jak mnich-eremita szukający Boga w ciszy. Jest architektem wnętrza, prowadzony ideałem piękna, które nie jest powierzchowną estetyką, lecz moralną harmonią i odpornością. Jego dominującą cechą jest cicha godność, zdolność do przemieniania ciężaru lat w czyste złoto, jak złoto bizantyjskich rękopisów. Jak powiedział Cyceron: „Starość, jeśli jest pielęgnowana z mądrością, jest jesienią życia, bogatą w owoce”, a Calogero wciela tę prawdę: jest tym, kto potrafi słuchać, obserwować i zachowywać istotę rzeczy. Nie szuka hałasu, lecz głębi; nie szybkiego zwycięstwa, lecz powolnej prawdy. Jego siła leży w aktywnej cierpliwości, w zdolności do adaptacji bez pęknięcia, zachowując przy tym swoją tożsamość nienaruszoną. Jest strażnikiem tradycji, mostem między przeszłością a teraźniejszością, z wzrokiem, który wykracza poza pozory i szuka ukrytego światła w cieniu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Calogero nie szuka ulotnego zauroczenia, lecz płomienia, który płonie stałym ogniem, jak klasztor w świetle księżyca. Jego uwodzenie jest powolne, zmysłowe i głębokie: potrafi czekać, patrzeć, dotykać z świadomością tego, kto zna wartość czasu. Pociągnięty duszą przed ciałem, szuka partnerki, która potrafi dialogować z jego ciszą, która nie boi się emocjonalnej głębi. Gry władzy czy powierzchowności go nie męczą; pośpiech, brak autentyczności, nudzą go. Kocha z niemal świętym oddaniem, oferuje ochronę, słuchanie i namiętność, która może być jednocześnie słodka i intensywna. Jego zmysłowość jest zmysłowością tego, kto potrafi cieszyć się każdym momentem, jak starym winem. Nie szuka niszczącej namiętności, lecz takiej, która odżywia, która pozwala rosnąć. Dla niego kochanie jest aktem troski, szacunku, dzielonej piękna. Jeśli relacja cierpi na brak szacunku lub prawdy, wycofuje się w swoje wewnętrzne eremitstwo, nie jako karę, lecz dla zachowania swojej integralności. Kocha tego, kto może być jednocześnie kruchy i silny, kto nie boi się pokazać cienia, bo tylko w cieniu kryje się prawdziwe światło.
Oznacza „pięknego starca”, od greckiego kalós („piękny”) i gêras („starość”); w kościelnym greckim oznaczał mnicha lub pustelnika.
Imieniny Calogero przypada 18 czerwca, w dzień wspomnienia świętego Calogero, pustelnika z Sycylii. Był on greckim mnichem, który po ewangelizacji Wysp Jońskich przez trzydzieści pięć lat żył jako pustelnik w pobliżu Agrigento.
Ponieważ święty Calogero żył i działał jako pustelnik na Sycylii, gdzie jest patronem wielu miast, takich jak Sciacca i Agrigento, a jego święta są bardzo popularne.
Jest on pochodzenia greckiego, dziedzictwem długotrwałej obecności grecko-bizantyjskiej w południowych Włoszech i na Sycylii.
Francuski piosenkarz i autor tekstów Calogero, pochodzenia kalabryjsko-sycylijskiego, jeden z najpopularniejszych artystów we Francji.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.