Znaczenie: godny czci, majestatyczny, poświęcony.
Pochodzi z łacińskiego słowa augustus, oznaczającego „godny czci, poświęcony, majestatyczny”, który był tytułem honorowym noszonym przez rzymskich cesarzy; z niego wywodzi się męskie imię Augustin, a z niego żeńskie Augustine.
27 maja
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Augustyn. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Filozof i biskup V wieku, pochodzący z Afryki Północnej. Poświęcił swoje życie analizie ludzkiej świadomości i budowie myśli racjonalnej, pozostawiając po sobie dzieła takie jak Wyznania.
Co z tego zostaje: Przypomina nam, że introspekcja nie jest słabością, lecz potężnym narzędziem do zrozumienia świata. Jego przykład inspiruje każdego, kto dąży do połączenia rygoru intelektualnego z poszukiwaniem sensu.
Augustine obchodzi imieniny we Francji i w USA 28 sierpnia; w Hiszpanii i w Niemczech 27 maja.
Augustine to żeńska forma imienia Augustin, które z kolei wywodzi się z łacińskiego słowa augustus, oznaczającego „godny czci, majestatyczny” – przymiotnik o tak wielkim prestiżu, że Rzym uczynił z niego tytuł cesarski. Za imieniem wyłania się wysoka sylwetka świętego Augustyna z Hippony, giganta myśli chrześcijańskiej, którego Wyznania ukształtowały kulturę zachodnią. Dzień imienin przypadający 27 maja odnosi się dokładniej do świętego Augustyna z Canterbury, ewangelizatora Anglii.
We Francji Augustine przeżywało swoje wielkie chwile w XIX wieku: to imienie prababek, które wyszywano na kufrach z posagiem i wypalano na zaproszeniach oraz kartach pogrzebowych epoki Belle Époque. Przez długi czas uznawane za archaiczne imię, dziś wraca wraz z falą retro-chic, która przywraca do życia imiona naszych prababek.
Dziś Augustine zachwyca rodziny poszukujące imienia, które jest jednocześnie stare i szlachetne, z tą odrobiną przestarzałego uroku oraz uroczym zdrobnieniem „Tine” lub „Gustine”. Imię, które nosi swój majestat, nigdy nie biorąc siebie zbyt na serio.
Augustine niesie w swojej etymologii spokojną majestatyczność: „ta godna czci”. Dlatego nie dziwi fakt, że przypisuje się jej naturalną obecność, ten sposób trzymania głowy, jaki obserwujemy u ludzi, którzy słuchają, nie musząc podnosić głosu. Jako odległa spadkobierczyni świętego Augustina, tego poszukiwacza Absolutu, który zamienił swoje błądzenie w mądrość, Augustine często ma coś rozważnego, pewną głębię, która przejawia się pod powierzchnią lekkich rozmów.
To nazwa prababki w nowym wydaniu, zachowująca to, co najlepsze: poczucie przekazywania, więź z rodziną, niezachwianą lojalność. Można sobie wyobrazić Augustine jako strażniczkę tradycji rodzinnych, która zna receptury i anegdoty, ale z chytrym spojrzeniem i nowoczesnością, która obala stereotyp babci w sepiowych tonach. Bo za godnością kryje się prawdziwy charakter: Augustine wie, czego chce, idzie swoim tempem i nie daje się przewrócić.
Jej powrót do łask wśród młodych rodziców nadaje jej smakowitą podwójną naturę: przestarzały urok nazwy z epoki i świeżą energię tych, którzy noszą ją dziś. W zdrobnieniu „Tine” lub „Gus” staje się natychmiast bliską osobą, ciepłą i dowcipną. Augustine uprawia dyskretną sztukę: sztukę wydawania się mądrej, zachowując przy tym własną fantazję, odrobinę szaleństwa, która pojawia się, gdy najmniej się tego spodziewamy. Solidna, lojalna, obdarzona suchym humorem, wzbudza zaufanie i sprawia, że chce się jej powierzać swoje sekrety – z pewnością je strzeże, z wytrwałością kogoś godnego czci.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod imieniem Augustine miłość nie jest efemeryczną szaleństwem, lecz świętym rytuałem. Godna czci i majestatyczna, podchodzi do uwodzenia z gracją, która aż tryska znaczeniem, jak imperatorzyca obdarzająca swą łaską. Nie goni za banalnymi namiętnościami; pozwala im się do niej zbliżyć i dyktuje powolną zmysłowość, która wstrząsa zarówno duszą, jak i ciałem. Jej zmysłowość jest ciężkim aksamitem, dotykiem, który zostawia ślad i uświęca.
Przyciąga tych, którzy szanują głębię, tych, którzy wiedzą, że pożądanie jest również formą czci. Natomiast nieodwracalnie nudzi ją powierzchowna lekkość, bezczelność pozbawiona głębi, fruwolność, która profanuje intymność. Augustine szuka duszy, która może unieść ciężar majestatu, partnera, który nie próbuje jej ujarzmić, ale rozpieszcza ją z niemal religijnym oddaniem. Dla niej kochanie jest aktem poświęcenia: raz wybrany, dany udział jest całkowity, nienaruszony, nierozłączny. Nie ma półśrodków, jest tylko świętość lub pustka.
Augustine to żeńska forma imienia Augustin, wywodząca się z łacińskiego słowa augustus, oznaczającego „godny czci, majestatyczny”. Jest to imię własne o łacińskim pochodzeniu i chrześcijańskiej tradycji.
Oznacza „godną czci, majestatyczną, poświęconą”, od tego samego łacińskiego słowa, które nadało rzymskim cesarzom tytuł „Augustus”.
27 maja, ku czci świętego Augustina z Canterbury. Czasami obchodzi się je również 28 sierpnia, w dniu świętego Augustina z Hippony.
W XIX wieku był bardzo popularny, potem zapadł w zapomnienie, ale wraz z modą na retro- i wintage’owe imiona mocno wraca do łask.
Lubieżnie nazywa się ją Tine, Gus, Gustine lub Titine.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.