Znaczenie: Męski, odważny.
Z greckiego Andreas, pochodzącego od andreios („męski, odważny”), które z kolei wywodzi się od anēr, andros („mężczyzna”).
30 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Andrzej.
Galilejski rybak z I wieku, pochodzący z Betsaidy, nad jeziorem Tiberiadzkim. Porzucił swój zawód, aby podążyć za pewnym wezwaniem, a następnie wykorzystał swoje kontakty, by przedstawić swego brata i innych tej nowej drodze. Pozostał wierny aż do swego publicznego stracenia, odmawiając ucieczki lub odstępstwa.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie pozostawać w swojej strefie komfortu i przekazywać to, co nas poruszyło. Jest to dowód na to, że osobiste zaangażowanie i odwaga w obliczu przeciwności mają wartość, która przekracza stulecia.
Źródło: Nominis
Andrew obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 30 listopada.
Andrew wywodzi się od greckiego Andreas, które ma korzenie w słowie andreios, oznaczającym „męski” lub „odważny”, i pochodzi od anēr – „mężczyzna”. Było to imię pierwszego apostoła, którego powołał Jezus, galilejskiego rybaka i brata Szymona Piotra, co zapewniono mu stałe miejsce w chrześcijaństwie od najwcześniejszych dni. Święty Andrew stał się później patronem Szkocji, Rosji i Grecji, a jego krzyż w kształcie litery X powiewa na szkockim Saltire.
Od wieków Andrew jest stałym elementem anglojęzycznego świata – wiernie popularny, nigdy nie budzący wrażenia krzykliwego, z szczytem popularności w USA i Wielkiej Brytanii w latach 80. i 90., ale nigdy nie groziło mu zaniknięcie. Wzbudza zaufanie, jest blisko natury i cicho kompetentny: wierny przyjaciel, a nie chwalipięta.
Ogrzany postaciami takimi jak Andrew Carnegie i Andy Warhol, imię to niesie ze sobą zarówno wagę, jak i luźny, przyjazny dla imienia własnego urok dzięki swojemu zdrobnieniu Andy. Dziś wydaje się być ponadczasowym klasykiem – solidnym, skromnym i od razu sympatycznym.
Andrew to osoba, której każdy w sekrecie chciałby mieć u boku. Ogromna lojalność imienia (prawie idealna 9) i żelazna stabilność go definiują: to ktoś, kto się pojawia, pamięta, co mówiłeś w zeszłym miesiącu, i nigdy, ale to nigdy nie odchodzi. Podobnie jak jego patron – święty Andrzej, rybak, który był pierwszym apostołem wezwanym przez Jezusa, ale spędził życie w cieniu swojego bardziej znanego brata Piotra – Andrew nie ma apetytu na blask reflektorów. Jego potrzeba uwagi rejestruje ledwo cokolwiek (skromna 2), a jego ambicja jest cicha, a nie nachalna; woli wykonać dobrą pracę i wrócić do domu, niż wspiąć się przez kogoś, by wygrać nagrodę.
Nie myl tego spokoju z nudą. Humor Andrew jest suchy i dobrze ztimowany, a jego dyplomacja czyni go naturalnym pacyfikatorem w każdej grupie – przyjacielem, który sprowadza z powrotem do tego samego pokoju dwóch kłócących się kumpli. Jest praktyczny aż do szpiku kości (wartości fantazji są tu niskie), więc nie złapiesz go na łapaniu zamków w powietrzu; daj mu realny problem, a rozwiąże go metodycznie i cierpliwie. Jest w nim ziemska, imiennie szczera jakość, łagodzona przez wiecznie przyjazne „Andy”.
Wyobraź sobie stałość cichej filantropii Andrew Carnegiego lub czujną chłód Andy’ego Warhola – Andrew mają tendencję do zauważania wszystkiego, mówiąc przy tym niewiele. Odcień niezależności (6) oznacza, że jest absolutnie szczęśliwy w swoim towarzystwie i nie potrzebuje tłumu, by poczuć się potwierdzony. Jest ludzkim odpowiednikiem X na szkockiej fladze: niepozorny, niezawodny i w jakiś sposób trzymający całość w całości. W świecie samopromotorów Andrew jest prawdziwą, nośną ścianą – ciepły, przebiegły i całkowicie, uspokajająco obecny.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Andrew nie flirtuje; on zdobywa. Z imieniem zakorzenionym w andreios – odważnym, męskim – jego romantyzm jest odważnym oświadczeniem, a nie nieśmiałym szeptem. Przyciąga go ognisty iskra odwagi u partnera i tęskni za duszą, która odpowiada jego własnej, wytrwałej intensywności. Seducja jest dla niego aktem niepodważalnej obecności; patrzy ci w oczy i oferuje lojalność tak twardą jak kamień. Jest zmysłowy, ale powściągliwy, i preferuje głęboką, rezonującą więź wspólnego milczenia nad przelotną gadaniną. Jednak jego odwaga ma swoje granice: znienawidza kruchość przebraną za słabość. Jeśli partner nie ma kręgosłupa, zainteresowanie Andrew znika natychmiast. Nie jest graczem; jest obrońcą. Szuka towarzyszki broni, kobiety, która stoi dumnie, która go wyzywa i która jest w stanie wytrzymać jego niepodważalny wzrok. Miłość jest dla Andrew polem bitwy, na którym przeżywają tylko odważni, a on zamierza wygrać nie tylko serce, ale i szacunek swojego partnera.
Pochodzi z greckiego Andreas, od andreios, co oznacza „męski” lub „odważny”, a w ostateczności od anēr („mężczyzna”).
Pierwszy apostoł, którego powołał Jezus, oraz brat Simona Piotra, rybaka, który później został umęczony na krzyżu w kształcie litery X. Jest patronem Szkocji, Grecji i Rosji.
30 listopada, który jest również obchodzony jako szkockie święto narodowe.
Tak – przez dziesięciolecia był jednym z dwudziestu najpopularniejszych imion męskich w USA, osiągnął szczyt popularności w latach 80. i 90. i pozostaje trwałym, klasycznym imieniem.
Andy i Drew są najczęstsze, przy czym Dre jest używane sporadycznie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.