Znaczenie: ten, który zwycięża.
Z łacińskiego Vincentius.
22 stycznia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Wawrzyniec z Saragossy. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Hiszpański diakon IV wieku, zmarły w czasie prześladowań za panowania cesarza Dioklecjana. Odmówił wyrzeczenia się swoich przekonań pod wpływem tortur, wybierając śmierć zamiast poddania się. Ta nieustępliwość uczyniła go najstarszym symbolem oporu wobec niesprawiedliwości.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się tu, że można zachować swoją integralność, nawet gdy wszystko skłania do ugięcia się. To odwaga wobec ucisku pozostaje uniwersalną lekcją godności.
Vincenzo obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 22 stycznia.
Vincenzo niesie w imieniu zwycięstwo: z łacińskiego Vincentius, „ten, który zwycięża”. To imię o starożytnym i śródziemnomorskim oddechu, zakorzenione przede wszystkim na południu Włoch, gdzie brzmi ciepło i dumnie. Za nim stoi legion świętych — męczennik z Saragossy, kaznodzieja Vincenzo Ferreri, apostoł miłosierdzia Vincenzo de’ Paoli —, ale także muzyczny geniusz Vincenzo Bellini, który nadaje mu aurę melodyjnej elegancji.
To imię pełne, dźwięczne, które nie przechodzi niezauważone: ma energię kogoś, kto potrafi narzucić sobie swoje, i słoneczność ziem, z których pochodzi. zdrobnienie Enzo uczyniło je jeszcze bardziej uniwersalnym i nowoczesnym.
Vincenzo brzmi jednocześnie ludowo i szlachetnie, bliskie i bojowe. Kto je nosi, dziedziczy poczucie wytrwałości i temperamentu: imię, które obiecuje charakter, ciepło ludzkie i solidną dawkę zdrowej duma.
Vincenzo jest żywym wcieleniem vencer, prymitywną energią, która płynie w żyłach jak ciekły ogień. Jego imię nie jest pragnieniem, lecz chwalebnym wyrokiem: musi zwyciężać, inaczej jego egzystencja traci gęstość. Archetypowy dla renesansowego condottiera lub obsesyjnego artysty, posiada kierowniczy ideał oparty na wewnętrznej supremacji i stoickiej wytrwałości. Jego dominującą cechą jest kreatywna upartość, ta surowa siła, która przekształca przeszkody w stopnie prowadzące do tronu. Nie prosi o pozwolenie; bierze. To ten, kto zwycięża nie dzięki szczęściu, lecz dlatego, że jego wola jest gęstsza niż otaczająca go rzeczywistość. Jak mówił Nietzsche: „Ten, kto ma po co żyć, może znieść niemal każde jak”. Vincenzo żyje dla po co zwycięstwa, ignorując jak. To czyni go fascynującym, czasem niepowstrzymanym, zawsze niebezpiecznym dla tych, którzy stają na jego drodze. Nie jest stworzony do podążania za innymi, lecz do narzucania własnego prawa, z cichą godnością lwa, który nie szczeka, lecz czeka. Jego historia jest zapisana po łacinie, nieusuwalnym atramentem, w którym każde słowo jest zdobyczą.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Vincenzo nie szuka drugiej połówki, szuka godnego przeciwnika, którego można podbić lub uwolnić. Sztuka uwodzenia jest dla niego kampanią wojskową: powolną, strategiczną, zabójczą. Nie używa słodkich słów, używa obecności. Otacza cię uwagą, która nie zostawia ucieczki, spojrzeniem, które drze do kości. Kocha z głodem tego, kto nigdy nie zaspokoił pragnienia zdobycia. Szuka kogoś, kto łatwo się nie poddaje, bo nudę uważa za swój jedyny jad. Jeśli poczujesz się słaby, udusisz się w jego ochronie; jeśli poczujesz się silny, rozpalisz ogień, który mógłby spalić wszystko. Nienawidzi bierności, zimnego obojętności. Chce potu, oporu, surowej namiętności. Chce cię żywego, pełnego energii, bojowego. A potem, gdy wygra bitwę, ofiaruje ci dziką, wyłączną słodycz, której może doświadczyć tylko ten, kto przeszedł jego próbę. Kochanie Vincenza jest jak taniec z tornadem: ryzykujesz zniszczenie, ale jesteś bardziej żywy niż kiedykolwiek.
Wynika z łacińskiego Vincentius, od czasownika vincere: oznacza „tego, który zwycięża, zwycięzcę”.
Tradycyjnym dniem onomastycznym jest 22 stycznia (św. Wincencjusz z Sewilli, męczennik); bardzo obchodzone są również 5 kwietnia (Vincenzo Ferreri) i 27 września (Vincenzo de' Paoli).
Tak, Enzo to najbardziej rozpowszechniona forma zdrobniała imienia Vincenzo (a także Lorenzo), dziś często używana jako samodzielne imię.
Tak, tradycyjnie jest bardzo obecny na południu i na Sycylii, gdzie jest imieniem o silnej tożsamości.
Vincenza, o tym samym dniu imienin.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.