Znaczenie: ten, kto nosi naszyjnik.
Rzymskie nazwisko wywodzące się od słowa torque, złoty naszyjnik.
15 maja
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Torquato Tasso. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Biskup I wieku, postać założycielska wspólnoty chrześcijańskiej w Hiszpanii. Wysłany, by nieść przesłanie braterstwa na odległą ziemię, zbudował solidną wspólnotę w Acci, kładąc fundamenty kultury gościnności i dzielenia się.
Co z tego zostaje: Tu się dowiadujesz, że silne idee podróżują i zakorzeniają się, gdy ma się odwagę nieść je daleko od domu. Budowanie trwałych więzi oznacza odrzucenie samotności i wybór wytrwałości.
Torquato obchodzi imieniny we Włoszech 1 maja; w Brazylii 15 maja.
Torquato to imię o ciężkim i starożytnym brzmieniu, niosące ze sobą szum brązu i broni republikańskiego Rzymu. W jego źródle leży nazwisko, mianowicie Tytusa Maniliusa Torquatusa, który według Liwiusza zerwał torc – ciężki złoty naszyjnik – z szyi olbrzymiego galijskiego wojownika po pokonaniu go w pojedynku: od tego czasu jego rodzina nosiła ten metalowy pierścień jako tytuł chwały. Imię oznacza więc „tego, kto nosi naszyjnik”, emblemat odwagi.
W Italii jednak Torquato przywołuje przede wszystkim postać jedyną w swoim rodzaju, gigantyczną: Torquato Tasso, poetę „Jerozolimy wyzwolonej”, niespokojnego i melancholijnego ducha zamkniętego w szpitalu św. Anny. Dzięki niemu imię nabrało literackiej aury, zapachu renesansowego dworu i udręczonego geniusza. Na płaszczyźnie sakralnej jest z kolei św. Torquato z Guadix, ewangelizator Hiszpanii, którego wspomnienie obchodzi się 15 maja.
Dziś jest to imię rzadkie, niemal kolekcjonerskie, wybierane przez rodziny kochające klasyczną tradycję i niebojące się wyróżniania. Kto je nosi, zakłada mały herb: brzmi szlachetnie, kulturalnie, o surowym tonie, ale właśnie dlatego jest niezapomniane.
Torquato to imię, które wydaje się domagać szacunku, zanim jeszcze zostanie wypowiedziane w całości. W jego wnętrzu tkwi metal rzymskiego torquesa, tego naszyjnika wyrywanego w pojedynku, który stał się symbolem odwagi: kto nosi takie imię, idealnie niesie ze sobą emblemat wartości i skłonny jest traktować to jako zobowiązanie, a nie kaprys. Osobowość sugerowana przez to imię to osoba o silnym kręgosłupie moralnym, dumna w dobrym sensie tego słowa, zdolna do ponoszenia odpowiedzialności, której inni by unikali.
Ale Torquato to nie tylko wojownik: jest też poetą. Długi cień Torquata Tassa nadaje imieniu melancholijną, kontemplacyjną, niemal gorączkową żyłę. Stąd bierze się podwójny, fascynujący charakter: z jednej strony solidność i ambicja kogoś, kto chce zostawić ślad, z drugiej głęboka wrażliwość, fantazja pracująca w nocy, niepokój twórczy, który nigdy nie zadowala się tym, co już zrobione. To typ osoby, która może przejść od praktycznego i zdecydowanego wystąpienia do długiej dygresji o sztuce lub o sensie rzeczy.
Społecznie jest dżentelmeński, z tych, którzy mówią niewiele, ale dobrze, z suchym i kulturalnym sarkazmem. Nie lubi głośnego tłumu, preferuje wybrane rozmowy, niewielu, ale prawdziwych przyjaciół, miejsca, które pachną historią. Niezależność jest wyrazistą cechą: trudno mu wydawać rozkazy, łatwiej go przekonać. Pod skomponowaną powierzchnią bije jednak lojalne i hojne serce, które głęboko się przywiązuje. Torquato, w skrócie, to imię bohatera powieści: szlachetne, złożone, trochę poza czasem, a przez to niezapomniane.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Torquato nosi w sercu złoty ciężar torquesa: nie zwykłej ozdoby, lecz symbolu dominacji i nierozłącznego węzła. W miłości nie szuka efemerycznej lekkości, lecz pewnego uchwytu, takiego, który zostawia ślad na skórze i w duszy. Jego uwodzenie jest prastare, rzymskie w istocie: magnetyczna, niemal wizualna siła przyciągania, która łapie drugą osobę niczym trofeum wojenne zdobyte z gracją. Kocha z zaborczą intensywnością, niemal jakby chciał sprawdzić wytrzymałość węzła, tak jak jego przodek wyrwał klejnot wrogowi. Jednak ta siła nie jest okrutna, lecz pełna pasji, zmysłowa i głęboka. Co go męczy, to chłód, brak ognia i wyzwania; szuka duszy, z którą może się zmierzyć, nie po to, by panować, lecz by objąć z pewnością kogoś, kto wie, czego chce. Jego słodycz jest otulająca, jak cenny łańcuch, który nie miażdży, lecz chroni. Kocha tych, którzy mają siłę wytrzymać jego spojrzenie, tych, którzy nie uciekają przed intensywnością kogoś, kto kocha tak, jak się walczy: z odwagą, z honorem, z pasją, która nigdy się nie rozpuszcza.
Oznacza „ozdobiony naszyjnikiem”, od łacińskiego „torquis”, czyli torque, złoty naszyjnik będący symbolem wartości wojskowej.
15 maja, na pamiątkę św. Torquato, biskupa Guadix i ewangelizatora Hiszpanii.
To starożytny rzymski przydomek związany z Tytusem Maniliuszem Torquatem, który zerwał naszyjnik z szyi pokonanego wojownika galickiego.
Dzięki Torquato Tasso, autorowi „Jerozolimy wyzwolonej”, zaliczanemu do największych poetów włoskiego XVI wieku.
Jest bardzo rzadkie i niemal nieużywane, wybierane przez osoby, które kochają klasyczne imiona i pragną nietypowej tożsamości.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.