Znaczenie: przyjaciel Boga lub ukochany przez Boga.
Od greckiego theós, „Bóg”, i phílos, „przyjaciel”.
20 grudnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Teofil. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Rzymski żołnierz z III wieku, pochodzący z Cezarei w Kapadocji. Odmawia składania ofiar idolom, pomimo presji władzy cesarskiej, i poddaje się torturom, nie ustępując. Jego odwaga w obliczu arbitralności władzy czyni go symbolem sumienia.
Co z tego zostaje: Dowiedziamy się tu, że można zachować godność w obliczu siły, która nas przytłacza. Powiedzenie „nie”, gdy wszyscy wymagają „tak”, to potwierdzenie, że duch nie poddaje się przymusowi.
Teófilo obchodzi imieniny w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 20 grudnia.
Teófilo to imię greckie o pięknym znaczeniu: theós, „bóg”, i phílos, „przyjaciel”, czyli „przyjaciel Boga” lub „ukochany przez Boga”. Ma bardzo dawne echo literackie, ponieważ Teófilo jest adresatem, do którego św. Łukasz dedykuje swoją Ewangelię i Dzieje Apostolskie, co uczyniło to imię symbolem idealnego wierzącego już od pierwszych wieków chrześcijaństwa.
W kalendarzu świętych jest wielu świętych Teófilo; najpopularniejsza data imienin w Hiszpanii przypada na 20 grudnia. W świecie hiszpańskojęzycznym imię to wyróżnia się przede wszystkim dzięki dwóm legendom sportu: peruwiańskiemu piłkarzowi Teófilo Cubillasowi, jednemu z najlepszych w historii swojego kraju, oraz kubańskiemu bokserowi Teófilo Stevensonowi, trzykrotnemu mistrzowi olimpijskiemu.
Dziś Teófilo postrzegany jest jako imię kulturalne, dźwięczne i nieco szlacheckie, rzadko spotykane wśród noworodków, co nadaje mu elegancki i wyróżniający charakter. Jego głęboka muzykalność i jasne znaczenie czynią z niego imię o charakterze, łączące klasyczne korzenie z szlachetnością, która nigdy nie wychodzi z mody.
Teófilo niesie w swoim imieniu deklarację zasad – „przyjaciel Boga” – i stąd wyrasta charakter dążący do szczytów bez robienia hałasu. Jego główną cechą jest niezależność połączona z wolą przywódcy, wolą numeru jeden: Teófilo woli wytyczać własną bruzdę niż chodzić wydeptanymi ścieżkami i posiada tę spokojną pewność siebie kogoś, kto zna swoją wartość, bez potrzeby jej ogłaszania.
W nim tkwi niemal starożytna szlachetność, odziedziczona po kulturalnym i klasycznym brzmieniu imienia. Jest refleksyjny, kocha wiedzę i rozmowy o głębi; błahostki go nie interesują, choć skrywa subtelny humor i elegancką ironię, które ujawnia tylko wobec tych, którzy naprawdę go znają. Jego lojalność jest poważna: gdy Teófilo przyjmie kogoś za przyjaciela, jest to na całe życie, z tą samą stałością, z jaką Teófilo Cubillas bronił swojego trykotu lub Teófilo Stevenson odrzucał fortuny z wierności wobec swoich.
Jego ambicja jest realna, ale godna, bardziej chodzi o zostawienie śladu niż o zbieranie oklasków; w istocie jego potrzeba uwagi jest niska i może nawet wydawać się zamknięty. Pod tym powściągnięciem jednak bije głęboka wrażliwość, wrażliwość wierzącego, którego imię przywołuje, zdolna wzruszać się pięknem, sprawiedliwością lub wielkim wyczynem sportowym.
Może potknąć się o pewną dumę i skłonność do działania w pojedynkę, co czasem sprawia, że wydaje się odległy, a trudno mu doradzić. Ale kto zyska jego zaufanie, odkrywa kogoś spójnego, konsekwentnego między tym, co myśli, a tym, co robi, z powagą elegancji imienia, które przechodzi przez stulecia bez zmarszczenia. Teófilo nie dąży do tego, by podobać się wszystkim: dąży do bycia wiernym temu, w co wierzy, i to właśnie, w dłuższej perspektywie, jest w nim najbardziej podziwiane.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Teófilo, którego imię krzyczy „kochany przez Boga”, nie szuka prostych spotkań; pragnie połączenia, które wykracza poza sferę cielesną, by dotknąć duszy. W łóżku jest wyznawcą subtelnego i głębokiego erotyzmu. Nie pociągają go pośpiech ani powierzchowność; jego największą rozkoszą jest ciche porozumienie, ten wzrok, który mówi więcej niż tysiąc pustych obietnic. Jest zmysłowy, owszem, ale z cierpliwością kogoś, kto wie, że prawdziwa namiętność buduje się na słuchaniu i wzajemnym oddaniu.
Co naprawdę go zachwyca, to kobieca inteligencja, ten ostry umysł, który stawia czoła jego umysłowi i go uzupełnia. Jednak ucieka od emocjonalnego chłodu i pozujących postaw. Jeśli partnerka okazuje się odległa lub manipulująca, jego zainteresowanie gaśnie natychmiast, jak świeca uduszona przez obojętność. Teófilo musi czuć się potrzebny, nie z próżności, ale by nakarmić swoją ochronną i oddaną naturę. Szuka kogoś, kto będzie jego spowiednikiem i schronieniem, kogoś, z kim cisza będzie komfortowa, a namiętność wieczna. Nie jest zaborczym kochankiem, lecz towarzyszem życia, który oferuje niezniszczalną lojalność w zamian za autentyczność.
Pochodzi z greki, od Theóphilos, złożonego z theós („bóg”) i phílos („przyjaciel”).
Oznacza „przyjaciela Boga” lub „ukochanego przez Boga”.
Najczęściej rozpowszechnioną datą w Hiszpanii jest 20 grudnia, choć istnieje kilku świętych Teófilo rozłożonych w ciągu roku, takich jak św. Teófilo z Cezarei obchodzony 5 marca.
Jest to osoba, której św. Łukasz dedykuje swoją Ewangelię i Dzieje Apostolskie; jego dokładna tożsamość jest nieznana.
Nie, jest rzadko spotykane, co nadaje mu wytworny i szlachetny charakter.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.