Znaczenie: ten, który zajmuje pierwsze miejsce.
Z francuskiego starożytnego do łacińskiego princeps, pochodzącego od tytułu królewskiego.
16 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Pryncyp.
Biskup z Mantes na początku VI wieku, pochodzący z potężnej i zamożnej rodziny gallo-rzymskiej. Wybrany przez kler i lud, aby zastąpić swojego poprzednika, przejął kierowanie kościołem w okresie przejściowym, opierając się na swojej sieci rodzinnej i przyjaźni, by ustabilizować wspólnotę.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by służyć swojej grupie nie z obowiązku, lecz z szczerzej przywiązania do otaczających go ludzi. Ta aktywna lojalność, wynikająca z silnych więzi osobistych, pokazuje, że trwały zaangażowanie opiera się często na wzajemnym zaufaniu, a nie wyłącznie na funkcji.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Prince obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 16 września.
Prince to ambicja nosząca się otwarcie. Pochodzi bezpośrednio od tytułu królewskiego, wywodzi się ze starofrancuskiego, a stamtąd z łacińskiego princeps, oznaczającego „ten, który zajmuje pierwsze miejsce”. Jako imię własne jest to oświadczenie, pragnienie, by syn był pierwszy, szlachetny, wyjątkowy.
W Stanach Zjednoczonych imię to niesie w sobie dumna historię w społecznościach afroamerykańskich, gdzie aspiracyjne imiona afirmujące godność i wartość mają głębokie korzenie. Powyżej wszystkiego należy ono do kolosalnej postaci: Prince’a, muzycznego geniusza z Minneapolis, którego ekstrawagancki blask uczynił to słowo unikalnym, zabawowym i nie do przebicia.
Odważne i bez wymówek, Prince jest dziś czytane jako pewne siebie i charyzmatyczne, imię dla chłopca przeznaczonego, by wyróżniał się. Jest królewskie bez korony, powszednie słowo zamienione w czystą aspirację.
Prince nie owija w bawełnę. To imię zaczerpnięte bezpośrednio z arystokracji, dosłownie oznaczające „pierwszy, najważniejszy”, stawia poprzeczkę wysoko i wyzywa jego nosiciela do jej przekroczenia, co ten zresztą robi częściej niż nie, z uśmiechem na ustach. Tu czai się naturalny charyzma, instynkt do bycia w centrum uwagi, który zawdzięcza zarówno pewnemu muzycznemu geniuszowi w fioletowym stroju, jak i łacińskiej etymologii. Prince to chłopiec, który urodził się, by być obserwowanym, i postanowił to wykorzystać.
Noszony jest z pewnością siebie i stylem, bez strachu przed kolorem, odważnością i byciem nieomylnie sobą. W nim silnie płynie ambicja, pragnienie wyjątkowości, które może rozkwitnąć w autentycznym przywództwie. Ludzie przyciąga jego ciepło i showmanship; ma dar, by sprawić, że zwykły moment wygląda jak wydarzenie. Za postawą kryje się jednak prawdziwa duma w najstarszym znaczeniu tego słowa, poczucie godności i własnej wartości, które nie pozwala się umniejszać.
Może być nieco imperialny, oczekując pewnego szacunku, i lubi światło reflektorów, ale jego hojność zwykle równoważy szalę; chce, by ci, którzy są wokół niego, również lśnieli, by byli częścią dworu, a nie tłumu. Kreatywny, magnetyczny i chlubnie obojętny wobec konwencji, Prince to ten przyjaciel, który podkręca głośność muzyki, ubiera się tak, jakby nikt nie patrzył, i jakoś sprawia, że wszyscy inni czują się przez skojarzenie nieco bardziej prawdziwi. Jest to dążenie uczynione słyszalnym, mała korona imienia.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Prince podchodzi do intymności nie jak zdobywca, lecz jak suweren roszczący sobie prawo do swojej legitymowanej domeny. Jego uwodzenie jest mistrzowską lekcją primus — on nalega na bycie pierwszym, głównym i niepodważalnie centralnym. Nie tylko zabiega o względy; on dyryguje. W jego spojrzeniu czai się królewska powaga, ciche rozkaz, który wymaga, byś zajęła swoje miejsce na jego orbicie. Urzeka swoją obecnością, przyciągając cię spokojną pewnością capere — brać, trzymać, posiadać. Szuka partnera, który będzie w stanie sprostać jego intensywności, kogoś, kto zrozumie, że miłość to gra o wysoką stawkę, oparta na dominacji i oddaniu. Jego urok tkwi jednak w subtelności jego kontroli; on prowadzi, ale zaprasza cię, byś poszła za nim dobrowolnie. Pociągają go elegancja, ambicja i szczypta tajemnicy, ci, którzy mogą stać u jego boku, nie przyćmiewając jego światła. Co go jednak naprawdę nudzi, to przeciętność. Nie ma cierpliwości do codzienności ani do wahających się. Jeśli nie będziesz w stanie sprostać jego wysokiemu standardowi, jeśli nie będziesz miała ognia, by dorównać jego koronie, po prostu się oddali, zostawiając cię z echem tego, co mogłoby być. Kocha furię, ale tylko tych, którzy udowodnią, że są godni jego tytułu.
Oznacza dokładnie to, co wskazuje tytuł, z łacińskiego princeps, „pierwszy, główny, szef”.
Tak, to prawdziwe imię własne, najsłynniejsze noszone przez muzyka Prince'a, któremu nadano je przy urodzeniu.
Do tytułu rzeczywistego, przez starofrancuski, z łacińskiego princeps, oznaczającego „pierwszy”.
Jest używane niemal wyłącznie dla chłopców, choć istnieje żeński odpowiednik: Princess.
Dzień imienia Prince obchodzony jest 16 września, data poświęcona świętemu Príncipe. Był on biskupem Mans.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.