Znaczenie: pierwszy, pierworodny.
z łacińskiego „primus”: pierwszy.
9 czerwca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Prym. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Rzymski męczennik z III wieku, stracony za panowania cesarza Dioklecjana. Odmówił porzucenia swoich przekonań w obliczu prześladowań, akceptując ścięcie zamiast poddania się. Razem ze swoim bratem Félicienem wciela w sobie upór w obliczu arbitralności.
Co z tego zostaje: Dowiedz się tutaj, że wewnętrzna spójność może być kosztowna, ale pozostaje jedyną gwarancją godności. Odmowa ugięcia się nie jest słabością, lecz najwyższą formą wolności.
Źródło: Wikipédia
Primo obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 9 czerwca.
Primo to imię francuskie i starożytne: od łacińskiego Primus, „pierwszy, pierworodny”, należało do rodziny imion, które Rzymianie nadawali według kolejności urodzenia (jak Secondo, Terzo, Quinto). Proste, mocne, bez ozdobników.
W kalendarzu świętych obciąża je święty Primo, rzymski męczennik czczony wraz ze swoim bratem świętym Felicianem i obchodzony 9 czerwca. Ale we współczesnych Włoszech imię jest nierozerwalnie związane z Primo Levi, wielkim pisarzem i chemikiem z Turynu, świadkiem Holokaustu i autorem „Jeżeli to jest człowiek”: postać godności i moralnej jasności, która na zawsze wyniosła to imię.
Z tradycji ludowej i chłopskiej, kiedyś rozpowszechnione szczególnie wśród pierworodnych, dziś Primo jest rzadkie i przybrało wiktoriański i autentyczny charakter. To imię suche, bezpośrednie, komunikujące wiarygodność i odrobinę dobrego dumy: tego, kto przychodzi jako pierwszy, ale też wie, jak otworzyć drogę innym.
Primo niesie w swoim imieniu małe wyzwanie i obietnicę: być pierwszym. W tych, którzy je noszą, istnieje instynkt inicjatywy, tendencja do działania, do przejmowania odpowiedzialności, do stawiania pierwszego kroku za innych – trochę jak pierworodny z dawnych czasów, który wcześnie uczył się opiekować młodszymi braćmi i siostrami. Niekoniecznie jest najgłośniejszy, ale często to ten, kto podejmuje decyzje, kto przejmuje sytuację, gdy inni wahają się.
To charakter konkretny i bezpośredni, jak sam dźwięk imienia: dwa wyraźne sylaby, bez ozdobników. Primo raczej preferuje fakty niż wyświechtane rozmowy, treść nad formę; jest godny zaufania, praktyczny, z silnym poczuciem obowiązku. Ta solidność pochodzi również z ludowych i chłopskich korzeni imienia, z pracującej Włoch, która nie lubiła marnować słów.
Ale wielki Primo XX wieku, Primo Levi, dodaje do tego portretu głęboki wymiar: jasny intelekt, godność moralną, zdolność do patrzenia wprost na najtrudniejsze rzeczy, nie tracąc przy tym ludzkości. Ten, kto nosi imię Primo, niesie ze sobą, niemal nieświadomie, ten dziedzictwo rygoru i umiaru, myślenia, które nie zadowala się pozorami.
Nie brakuje mu odrobiny dumy – zdrowej, nigdy aroganckiej – i pewnej rywalizacji, jak pokazuje inny słynny Primo, bokser Carnera. Ale jest to duma, która idzie w parze z lojalnością: Primo otwiera drogę, tak, ale potem odwraca się, by czekać na tych, którzy go podążają. Ambitny i hojny jednocześnie, zasadniczy i lojalny, jest osobą, której naturalnie powierza się dowodzenie, ponieważ sprawuje je z równowagą i poczuciem sprawiedliwości.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Primo, w ramionach, jest dowodem. Urodzony do rządzenia, nie goni, przyciąga. Jego uwodzenie jest jak dzieło sztuki wystawione na pokaz: spokojne, nieubłagane, magnetyczne. Nie flirtuje, stwierdza. W miłości szuka równego, tej duszy wystarczająco silnej, by nie ustąpić pod jego ciężarem, ale wystarczająco łagodnej, by go uspokoić. Nienawidzi komplikacji, wahania, gry w kotka i myszkę; dla niego miłość jest otwartym podbojem, aktem założycielskim. Co go męczy? Sentymencjonalna przeciętność, niewypowiedziane rzeczy, które gniją w powietrzu. Chce od pierwszego miejsca, od prawdziwego, od czystego. Zmysłowy z natury, dotyka z precyzją, jak ktoś kreśli prostą linię. Pod jego pozorną sztywnością bije serce, które wymaga absolutnej wyłączności. Nie dzieli. Posiada z czułością. Dla Primo kochać to przywilej, tytuł, który nadaje sobie sam bez proszenia o pozwolenie, oferując solidną, niepodważalną pasję, w której każdy pieszczotliwy dotyk jest spełnioną obietnicą.
Z łacińskiego Primus: „pierwszy, pierworodny”; początkowo oznaczało pierwszego z dzieci.
9 czerwca, ku czci świętego Primo, rzymskiego męczennika czczonego wraz ze swoim bratem, świętym Felicianem.
Primo Levi, pisarz i chemik z Turynu, ocalały z Auschwitz i autor książki „Czy to jest człowiek”.
Był to zwyczaj łaciński, a później chłopski: imiona nadawano według kolejności urodzenia dzieci.
Dziś jest rzadkie, ale zachowuje swój podstawowy urok i silny, dawniejszy charakter.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.