Znaczenie: Montanhês, ten, który zamieszkuje góry.
Z greckiego Oréstēs, od óros „góra”, z znaczeniem „górski, człowiek z gór”.
10 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Orest.
Lekarz z Tiana w Kapadocji, w IV wieku. Odmówił wyrzeczenia się swoich przekonań w obliczu cesarza Dioklecjana, akceptując poddanie się ekstremalnym torturom, zamiast się ugiąć.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie zdradzać tego, co jest nam bliskie, nawet gdy presja jest przytłaczająca. To forma godności, która nie zależy od wiary, lecz od charakteru.
Źródło: Nominis
Oreste obchodzi imieniny we Włoszech, w Brazylii i w Argentynie 10 listopada.
Oreste to imię, które pochodzi bezpośrednio z greckiego mitu. Wywodzi się od słowa óros, oznaczającego „góra”, i oznacza „tego, kto zamieszkuje góry”, czyli górala: obraz dzikiej i nieposkromionej siły. Jednak jego sława jest przede wszystkim związana z tragicznym Orestesem, synem Agamemnona i Klytaimestry, głównym bohaterem Orestei Ajschylosa, który pomścił ojca i w końcu został uniewinniony przez Erinie w pierwszym wielkim procesie w zachodniej literaturze.
We Włoszech imię Oreste cieszyło się dużą popularnością od XIX wieku do początku XX wieku, sprzyjał temu neoklasycystyczny gust do imion z antyku. Zyskało ono sympatię dzięki bardzo lubianym postaciom, takim jak ksiądz don Oreste Benzi, niezmordowany obrońca najsłabszych, aktor i lektor Oreste Lionello oraz pisarz Oreste del Buono.
Dziś jest to imię rzadko używane, ale bogate w charakter, o wyniosłym i teatralnym brzmieniu. Przywołuje jednocześnie solidność góry i głębię klasycznego dramatu: ten, kto je nosi, wyróżnia się poważną, intensywną aurą, nigdy banalną.
Oreste to nie imię do szeptania; to kamienny kotwica, krzyk wznoszący się z szczytów. Jako syn greckiej etymologii Órēs (góra), jest mężczyzną, który nie szuka horyzontu, lecz samego skały, w której zakorzenić się. Jego archetypem jest Prometeusz: nieposkromiony, wyniosły, z wzrokiem skierowanym ku niedostępnym szczytom, gdzie inni widzą tylko przepaści. Jego dominującą cechą jest cicha, uparta odporność, dzika godność, która odrzuca równiny, komfort i ujednolicenie. Jak pisał Leopardi, „nieskończoność cię pożera”, a Oreste pożera się właśnie przez tę pionową nieskończoność. Nie jest stworzony do równin bitych cudzym wiatrem; jest stworzony z szczelin i ciszy obciążonej burzą. Jego siła nie leży w huku, lecz w zdolności pozostawania na nogach, gdy wszystko się sypie, ponieważ jego natura jest naturą góry: nieruchoma, starożytna, nieubłagana.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Oreste nie szuka słodkiego pocałunku, lecz złączenia kości. Jego uwodzenie jest powolnym wspinaniem, cichym napadem, który zaczyna się od wzroku, by spłynąć prosto do żołądka. Nie kocha słowami, lecz fizyczną obecnością, ciepłą i namacalną; otula cię tak, jak góra otula swój las, chroniąc i dusząc jednocześnie. Lubi namiętności pachnące ziemią i solą, kochanki, które nie boją się wspiąć na jego niepewności. Drażnią go lekkie gierki, banalne wymówki i zatęchłe powietrze konwenansów. Szuka wspólniczki, z którą podzieli się silnym wiatrem, kobiety, która nie będzie przepraszać za swoją dziką naturę. Dla niego kochać to akt oporu: fizyczne zjednoczenie, które jest zarazem wygraną walką z samotnością. Jeśli nie ma surowego prądu, jeśli nie ma tego dreszczu zawrotu głowy, wycofuje się, wracając do swoich wewnętrznych gór, niedostępny i nienaruszony.
Od greckiego Oréstēs, od óros „góra”: oznacza „górski, człowiek z gór”.
Syn Agamemnona i Klytaimestry, który pomścił ojca, a następnie został uniewinniony przez sąd Areopagu.
Imię Oreste ma swoje święto obchodzone 10 listopada, dzień poświęcony świętemu Oreste. Był on chrześcijańskim męczennikiem w Tiana, w Kapadocji, w IV wieku.
W Włoszech jest niemal wyłącznie męskie; żeńska forma Orestina jest niezwykle rzadka.
Mało: jego szczyt popularności przypadał na XIX wiek i początek XX wieku, a dziś jest dość rzadki.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.