Znaczenie: kobieta Lidii.
Oznacza dosłownie „kobieta z Lidii”, dawnego królestwa w Małej Azji.
3 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Łucja z Tiatyry.
Sprzedawczyni purpury z Tiatyry w Azji Mniejszej, w I wieku. Otworzyła swój dom i zasoby, aby przyjąć rodzącą się wspólnotę, zmieniając swoje miejsce zamieszkania w pierwsze w Europie miejsce spotkań. Jej wsparcie logistyczne i finansowe pozwoliło tej grupie trwale się zakorzenić.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by otworzyć swoją przestrzeń i zasoby dla tych, którzy ich potrzebują, nie oczekując niczego w zamian. Jest to forma konkretnej hojności, która tworzy więź i stabilność tam, gdzie ich wcześniej nie było.
Źródło: Nominis
Lydia obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 3 sierpnia.
Lydia to imię owiane purpurą cesarską. Dosłownie oznacza „kobietę z Lidii”, z bajecznie bogatego starożytnego królestwa w zachodniej Azji Mniejszej, gdzie, według legendy, wymyślono bity monet. Imię zyskało swój chrześcijański blask dzięki Lidii z Tiatyry, kupcowi drogich tkanin barwionych na purpurę, która została ochrzczona przez apostoła Pawła i stała się pierwszą zarejestrowaną konwertytką na chrześcijaństwo w Europie, czczona 3 sierpnia.
To połączenie handlu, kultury i skromnej wiary nadaje Lydii szczególną godność. Jest to imię bogatych i dobrze sytuowanych, a jednocześnie ciepłe i gościnne, ponieważ dom Lidii w Pismach stał się pierwszym domowym kościołem w Europie.
W świecie anglojęzycznym Lydia ma w sobie urok gracji i lekko wiktoriański sznyt, blask Jane Austen złagodzony przez moc trwałego, królewskiego majestatu. Znajome z literatury i nieustannie kochane w Ameryce, dziś wydaje się jednocześnie klasyczne i dyskretnie eleganckie, eleganckie bez pretensjonalności, kobiece bez frivołowości.
Lydia to elegancja z kręgosłupem z fioletowego włókna. Nazwana na cześć królestwa legendarnego bogactwa i świętej, która prowadziła własny biznes barwienia fioletowego, imię niesie w sobie powiew wyrafinowanej kompetencji, kobiety, która zna swoją wartość i zarządza swoimi sprawami z gracją. W Lydii nie ma nic pasywnego; jej patronka była przedsiębiorczynią i podejmowała decyzje, a imię odziedziczyło ten zestaw postawy i dyskretnego autorytetu.
Sześć numerologiczna pogłębia ten obraz ciepłem. Sześć to liczba opiekunki i gospodyni, a Lydie często mają dar gromadzenia ludzi, sprawiając, że pomieszczenie wydaje się przytulne i zadbane. Samą sławę Świętej Lidii stanowi gościnność, otwarcie swojego domu, który stał się pierwszym kościołem w Europie, a współczesne Lydie często dzielą ten instynkt schronienia i wspierania ludzi, których kochają. To one są przyjaciółkami, które organizują kolację, pamiętają o urodzinach i cicho trzymają grupę razem.
Jednakże wintage’owy i literacki blask imienia, ten blask epoki Austen, dodaje uroku, inteligencji i pewnego pewnego animowanego niezależności. Lydia jest grzeczna, ale nigdy nudna; pod dobrymi manierami kryje się żywa inteligencja i smak dla pięknych rzeczy. Skłonna do bycia wykształconą, elokwentną i opanowaną, czuje się komfortowo w eleganckich otoczeniach, ale jest hojna, a nie snobistyczna w stosunku do tego.
Ogólny archetyp to grzeczna realizatorka, kobieta o smaku, wierze i dyskretnych zdolnościach, która buduje wokół siebie ciepłe światy i zarządza nimi twardą ręką. Lojalna, gościnna i godna, z iskrą niezależności, która utrzymuje ją w ciekawości, Lydia to taki typ osoby, z którego domu nigdy nie chce się wychodzić. Gdyby imię było kolorem, mogłoby to być tylko fiolet: bogaty, ciepły, historyczny i nieomylnie odcień dyskretnego królestwa.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Miłość Lydii nie jest szeptem; to dekret z bogatych brzegów starożytności. Nie tylko uwodzi; rości sobie prawo. Jej uwodzenie jest zanurzone w hojnym mroku starożytnej Lidii, kobiety, która rozumie, że prawdziwy urok tkwi w niewypowiedzianej napięciu między władzą a kruchością. Szuka partnera, który będzie w stanie dorównać jej historycznej głębi, kogoś, kto doceni ciężar jej spojrzenia i bogactwo jej duszy. Przyciąga ją intensywność, ci, którzy przynoszą na stół wartość własnego królestwa. Nuda jest jej piętą Achillesa; wymaga iskry, która zapali dawne ognie namiętności. W łóżku jest zarówno królową, jak i oddaną wyznawczynią, wymagając więzi, która wykracza poza ziemskie. Nie zadowala się ulotnymi spojrzeniami ani powierzchownym urokiem. Chce miłości, która wygląda jak przeznaczenie, wyrzeźbiona w kamieniu i zapisana w gwiazdach. Jej uczucie jest rzadkim artefaktem, cennym i zdobytym z trudem, zarezerwowanym wyłącznie dla tych, którzy mają dość odwagi, by wejść do jej świętego miejsca.
Oznacza „kobietę z Lidii”, starożytnego królestwa w zachodniej Azji Mniejszej, słynącego ze swojego bogactwa.
Dniem imienia Lidii jest 3 sierpnia, poświęcony świętej Lidii z Tiatyry. Była kupcem purpury, nawróconym przez świętego Pawła w I wieku.
Tak. Lydia pojawia się w Nowym Testamencie, w Dziejach Apostolskich, jako pobożna przedsiębiorczyni ochrzczona przez Apostoła Pawła w Filippi.
Ma w sobie vintage i literacki urok, ale nigdy nie wyszła z użycia, dzięki czemu dziś wydaje się jednocześnie klasyczna i świeża.
3 sierpnia, święto św. Lidii Purpurarki z Tiatyry.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.