Znaczenie: drewno, las.
Od germańskiego Wido, zlatinizowanego w Guido, a następnie zfrancuszczonego.
12 czerwca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Błogosławiony Guy Vignotelli de Cortone. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Włoski kupiec z XIII wieku, pochodzący z Cortone. Po życiu rozwiązłym porzucił wszystko, by rozdać swój majątek ubogim i poświęcić się najuboższym, stając się kapłanem i pustelnikiem.
Co z tego zostaje: Zawsze można zmienić kurs, niezależnie od przeszłości. Hojność i zdolność do reinwencji to siły, które nigdy nie starzeją się.
Guy obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii i w Brazylii 12 czerwca; w USA 12 września.
Guy ma swoje korzenie w germańskim Wido, „drzewo, las”, zlatinizowanym w Guido, a następnie bardzo wcześnie francuski. Imię rycerzy i krzyżowców, noszone przez znaczące postacie średniowiecza: Guy de Lusignan, król Jerozolimy w XII wieku, lub Guy de Dampierre, hrabia Flandrii. Jego krótka i bezpośrednia forma przetrwała stulecia, nigdy nie stając się ciężka.
W XX wieku Guy przeżywa swój złoty wiek między latami 30. a 50., wcielać pokolenie solidnych mężczyzn pozbawionych frwoli. Kultura francuska obficie go ilustrowała: pisarz Guy de Maupassant, śpiewak Guy Béart, prowadzący Guy Lux, niezapomniany Guy Roux z piłki nożnej. Słynny „taniec świętego Guya” przypomina nawet, że imię odżywiło język potoczny.
Dziś Guy emanuje retro elegancją, urokiem łagodnego patriarchy i człowieka od wszystkiego. Jest kojarzony z szczerością, lojalnością i suchym humorem. To imię z wnętrza, ciepłe i uspokajające, które pachnie wspólnym winem i danym słowem.
Guy jest skałą w grupie. Za tym krótkim i kanciastym imieniem kryje się mężczyzna o absolutnej stabilności (8/10) i feroznej niezależności (8/10): nie potrzebuje nikogo, by czuć się dobrze, ani reflektorów skierowanych na niego (potrzeba uwagi 2/10). Guy działa, a nie tylko mówi. Lojalny wobec przyjaciół tak samo jak wobec swoich przekonań (lojalność 8/10), jest z tych, którzy przychodzą z pudełkiem narzędzi w niedzielny poranek, choć nikt o to nie prosił.
Jego humor (7/10) to rozkosz z sarkazmem: wypala zabójczy żart w najmniej oczekiwanym momencie, z bezstratną miną, w stylu Guy Roux komentującego mecz. Mało skłonny do stanów duszy (wrażliwość 3/10) i wcale nie dyplomatyczny (4/10), Guy mówi to, co myśli, w sposób bezpośredni i szczery — co czasem zaskakuje, ale wiadomo przynajmniej, na czym się stoi. U niego nie ma podwójnych znaczeń.
Etimologia „drewno, las” idealnie do niego pasuje: Guy to mężczyzna zakorzeniony, dąb, a nie trzcina. Wyczuwa się w nim pokolenie rzemieślników i ludzi z prowincji, które przeżyło swój złoty wiek w latach 40. XX wieku. Jego energia jest umiarkowana (5/10): idzie swoim tempem, bez pośpiechu, ale nic go nie zmusi do zmiany kursu. To pewny przyjaciel, sąsiad, na którym można polegać, mężczyzna o słowach rzadkich, ale jego słowo jest warte złota. Piwo z Guyem to milczenie w porozumieniu i dwie czy trzy zapamiętywane na długo frazy. Na zdrowie, Guy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Guy kocha tak, jak ktoś wkracza w gęsty las: z cierpliwością spokojnego drapieżnika i fascynacją cieniem. Jego uwodzenie nie jest ogniskiem, lecz powolnym sokiem, który nieodwracalnie się wznosi. Nie goni za zdobyczą; otacza ją, oferując szeroką i rozległą obecność, tę pierwotnego witu, który znosi ciężar czasu. Co go fascynuje, to złożoność korzeni, tajemnice, które pogłębiają się pod korą. Szuka surowej intymności, tej, która nie prosi o słowa, lecz o ziemię. Z drugiej strony ucieka od powierzchownej frivolności, tego zbyt ostrego światła, które pali, ale nie grzeje. Władza natychmiast go męczy; woli cichą substancję serca, które potrafi strzec swoich tajemnic tak, jak drewno przechowuje wodę. Guy nie bawi się w kurtuana, zakorzenia się. Chce miłości, która wytrzyma burze, solidnej, zielonej i głębokiej, w której każdy pocałunek jest pierścieniem wzrostu – wolnym, ciężkim i ostatecznym.
Guy ma pochodzenie germańskie (frankijskie), od imienia Wido, oznaczającego „drzewo, las”. Zostało zlatinizowane jako Guido, a następnie we francuskiej formie przyjęte w średniowieczu.
Os Guys są obchodzeni 12 czerwca, w hołdzie błogosławionemu Guy Vignotelli de Cortona, uczniowi św. Franciszka z Asyżu.
Oznacza „drzewo” lub „las”, według germańskiego witu; niektórzy widzą w nim również znaczenie „szeroki, obszerny”.
Tak, bardzo stare. Noszone przez królów i krzyżowców w średniowieczu, osiągnęło szczyt popularności we Francji w latach 1930–1950.
Znaleźliśmy Gui w starofrancuskim, Guido we włoskim i hiszpańskim oraz Wido w średniowiecznym niemieckim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.