Znaczenie: mały koźlak lub chroniony.
Od greckiego aigidion lub égide, które przeszło do łaciny jako Aegidius.
1 września
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Gil Hermita. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Pochodzący z Grecji, żył jako pustelnik w Prowansji w VII i VIII wieku. Wybrał samotność w lasach Gardu, by założyć tam wspólnotę, przyciągając pielgrzymów w drodze do Composteli prostotą swojego życia.
Co z tego zostaje: Można wybrać wycofanie się z zgiełku, aby zbudować coś trwałego, z dala od czyichś spojrzeń. Ta zdolność do pozostawania wiernym swoim wartościom, nawet w odosobnieniu, jest lekcją spójności.
Gilles obchodzi imieniny we Francji i w Brazylii 1 września.
Gilles wywodzi się z łacińskiego Aegidius, który z kolei pochodzi z greki: albo od małego koźlęcia (aigidion), albo od egidy, tego ochronnego tarczy bogów — stąd jego podwójne znaczenie „młodego koźlęcia” i „osob chronionej”. Imię zawdzięcza swoją sławę świętemu Gillesowi, eremie z Gardu, czczonemu już w średniowieczzu, którego sanktuarium stało się ważnym etapem na szlakach do Composteli.
We Francji Gilles błyszczał zwłaszcza w latach 50. i 70. XX wieku, jako francuskie i sympatyczne imię męskie, krótkie i łatwe w użyciu. Z tamtego okresu zachowało w sobie elegancję bez zadęcia, cechy dobrego kompana, na którym można polegać.
Dziś Gilles przywołuje obraz człowieka uprzejmego, wykształconego, często obdarzonego solidnym poczuciem humoru i szczyptą fantazji. Jego słynni nosiciele — legendarny pilot Gilles Villeneuve, filozof Gilles Deleuze — nadają mu towarzyski sznyt lub intelektualną finezję. Nie zapominając o słynnym „Gilles” z malarstwa Watteau oraz Gilles z karnawału w Binche: imię, które ma kulturę i charakter.
Gilles to duch wolny o wielkim sercu. Jego wyraźna niezależność (7/10) czyni go elektronem, który nie lubi, gdy się go prowadzi za rękę: ma swoje pomysły, swoje dziwactwa, swój własny sposób patrzenia na rzeczy i przyjmuje je. Tu znajdujemy sznyt Gillesa Villeneuve’a, który prowadził samochód na skraju przepaści z czystej miłości do gestu, a także wolność myślenia Gillesa Deleuze’a, filozofa nie do sklasyfikowania.
Ale daleko mu do ascetycznego samotnika, Gilles to wesoły towarzysz. Jego humor (7/10) jest żywy, często przybrudzony fantazją (6/10), co czyni go nieprzewidywalnym i ujmującym: ma poczucie żartu, anegdotę, która zabija, i tę ciekawość we wszystkich kierunkach, która karmi rozmowy bez końca. To kulturalny przyjaciel, z którym po północy, z kieliszkiem w ręku, porządkuje się świat.
Jego solidna stabilność (7/10) i lojalność (7/10) jednak go zakotwiczą: za fantastyczną stroną Gilles jest wiarygodny, obecny, z tych, którzy nie porzucają swoich przyjaciół. Jego umiarkowana energia (5/10) ujawnia temperament, który preferuje głębię nad zamieszanie — biegnie mniej, niż się zastanawia. Rozsądny dyplomata (6/10), potrafi zaokrąglić kąty, gdy chce, ale nigdy nie zdradzi tego, co myśli, by się podobać.
Jego etymologia „ochroniony” pod egidą, jak mały koźlak, daje mu coś w rodzaju dobroduszności i pocieszenia. Pokoleniowo imię pachnie latami 60. i 70., epoką intelektualnej ciekawości i wesołej wolności. Podsumowując, Gilles to rzadka mieszanka wolnego ducha, finezji i wierności: oryginał, którego się kocha, i na którym, w rzeczywistości, zawsze można polegać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Gilles nie jest zdobywcą w wojnie, lecz strażnikiem świątyni. W miłości jego uwodzenie polega na dyskretnym zabezpieczeniu: spojrzenie, które osłania, obecność, która trzyma. Pociąga go kruchość, którą zamierza chronić, oferując uścisk, w którym czujemy się schronieni przed burzami, jak młody koźlę prowadzone przez pewną dłoń. Jednak jego cierpliwość ma swoje granice. Szybko męczy go emocjonalna niepewność lub zdrada lojalności. Nie szuka chaosu, lecz harmonii więzi, w której zaufanie jest wzajemną tarczą. Jeśli się angażuje, to na zawsze, tkając intymność, w której zmysłowość rodzi się z absolutnego zaufania. Kocha tego, kto przyjmuje ochronę, nie interpretując nigdy tej siły jako dominacji. Dla Gillesa prawdziwa miłość jest sanktuarium zbudowanym na szacunku, daleko od zbędnych dramatów, gdzie czułość jest jedynym najwyższym prawem.
Z łacińskiego Aegidius, wywodzącego się z greckiego aigidion („mały koziątko”) lub aigis („egida”), upowszechnionego przez świętego Gillesa, eremitę.
Młody koźlę » lub, w myśl idei egidy, « chroniony ».
1 września przypada dzień świętego Gillesa, eremity z Gardu i jednego z Czternastu Świętych Wspomożycieli.
Tak, bardzo popularne w średniowieczu, odniosło ogromny sukces we Francji w latach 1950–1970.
Giles w języku angielskim, Egidio w języku włoskim, Gil w języku hiszpańskim, Ägidius w języku niemieckim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.