Znaczenie: wolny.
Od nazwy ludu franków, gdzie frank oznaczało „wolny”.
4 października
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Franciszek z Asyżu. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Urodzony jako Giovanni di Pietro di Bernardone w XIII wieku, stał się włoskim zakonnikiem znanym jako François d'Assise. Odrzucił rodzinny majątek i bogactwo, by żyć w dobrowolnej ubóstwie, zakładając zakon oparty na prostocie i służbie najuboższym.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by oderwać się od dóbr materialnych i skupić na tym, co najważniejsze: na więzi międzyludzkiej i naturze. Ta wewnętrzna wolność zachęca do życia z większą lekkością i hojnością.
Franck obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii i w Brazylii 4 października.
Franck wywodzi swoje imię od ludu Franków, tych germańskich wojowników, którzy nadali nazwę Francji. Słowo frank oznaczało „wolny”: bycie Frankiem oznaczało przynależność do wyzwolonych ludzi, stąd współczesny podwójny sens szczerości i wolności, który tak dobrze pasuje do tego imienia.
Nie mając świętego patrona, Franck obchodzony jest 4 października, w dniu świętego Franciszka z Asyżu, z którym łączy go korzeń (François = „ten Frank”). We Francji Franck — z tym anglosaskim c, które odróżnia go od „Franc” — wybuchł popularnością między dekadami 1960 a 1980, napędzany przez pokolenie i aurę amerykańskich Franków, od Sinatry po Zappę.
Imię to promieniuje dziś swobodną i męską energią, energią człowieka bezpośredniego, sympatycznego i w dobrym humorze. Kojarzy się z popularnymi postaciami ze sportu i humoru — Ribéry, Dubosc — które wzmacniają ten obraz dostępnego mężczyzny, otwarcie szczerego, bez owijania w bawełnę. Imię, które nie komplikuje się i które to podkreśla.
Franck niesie swoje znaczenie w DNA: to francuski kołnierz w czystej postaci. Bezpośredni, szczery, mówi, co myśli – jego słaba dyplomacja (5/10) i dyskretna wrażliwość (4/10) to nie zimność, lecz odrzucenie pochlebstw. Przy Franku wiadomo, na czym się stoi: bez podwójnych znaczeń, bez pustych słów, tylko szczerość, czasem ostra.
Pod maską płynie energia. Energia (7/10), ambicja (7/10) i niezależność (7/10) na tym samym poziomie: Franck to impulsywny człowiek, który wyznacza sobie drogę, nie czekając na pozwolenie. To temperament ludu francuskiego, od którego pochodzi jego imię, tych „wolnych” mężczyzn, którzy nie znosili kajdan. Nienawidzi, gdy dyktują mu postępowanie, i woli porażać sam, niż odnosić sukcesy podążając za innymi.
Na szczęście całość jest otulona solidnym poczuciem humoru (7/10) i prawdziwą lojalnością (7/10). Franck to wiarygodny i zabawny przyjaciel, ten, który ożywia atmosferę, żartuje ze wszystkich i jako pierwszy pomógłby w niedzielę. Tu odnajdujemy aurę jego słynnych imienników: odwagę i skłonność do ryzyka Ribéry’ego, otwarty żart Dubosca, swobodny charyzmę Sinatry.
Pokoleniowo Franck pachnie latami 70. i 80., ewentualnym wąsem i jasnym mową mężczyzny, który się niczego nie boi. Jego poprawna stabilność (6/10) nie pozwala mu całkowicie wyjść z toru, ale nie licz na niego w kwestii delikatnej dyplomatycznej subtelności. Franck idzie do przodu, Franck bierze odpowiedzialność, Franck się śmieje. Blok szczerości w dżinsach – i jest to bardzo dobrze.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W imieniu Franck płonie germański ogień, surowy i szczery. Miłość nie jest dla niego tańcem uprzejmości, lecz podbojem terytorium. Zbiera z tą samą pewną bezpośredniością, która uczyniła go historycznie sławnym: bez owijania w bawełnę, bez masek. Szuka partnerki, która nie boi się surowego światła ani burzy, duszy zdolnej odpowiedzieć na jego wybuchową szczerość równie nieograniczoną pasją.
Ten „franco” jest wojownikiem serca. Pociąga go wolność, przestrzeń, surowa prostota instynktów. Zbyt silnie związana, zbyt zakodowana relacja natychmiast go męczy, jak łańcuch, który uniemożliwiałby jego wewnętrzny franciszek. Potrzebuje przestrzeni życiowej, współdziałania, w którym surowa uczciwość ma pierwszeństwo przed wygodami. Miłość dla Francka to zrównoważony pojedynek, oparty na wzajemnym szacunku i otwarcie przyjętym pożądaniu cielesnym. Nie dąży do dominacji, lecz do dzielenia się swoim wolnym horyzontem z tą, która potrafi biec u jego boku, nigdy nie próbując zamknąć go w klatce. Pasja jest jego polem gry, lojalność jego jedynym kodem.
Od nazwy ludu germańskiego Franków, której znaczenie to „wolny”; jest to graficzna wariant nazwy Franc, bliska François.
„Livre” lub „franco” — w znaczeniu wyzwolonego człowieka, stąd wywodzą się również słowa franqueza i França.
4 października, święto wypożyczone od świętego Franciszka z Asyżu, z braku własnego świętego o tym imieniu.
Frank to forma angielska i niemiecka; Franck, z c, to najbardziej rozpowszechniona pisownia we Francji.
Bardzo popularne w latach 60. i 80. XX wieku, dziś jest rzadsze wśród noworodków.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.